Wednesday, April 1, 2015

Book Review - Valvai Zagara

நூல் விமர்சனம் 

குரு அரவிந்தன்

வல்வை சகாறாவின் 
1. வேங்கையன் பூங்கொடி 
2. காவியத் தூது


வணக்கம்.

ரொறன்ரோ தமிழ் சங்கத்தின் ஆதரவில் 28-03-2015 அன்று நடந்த சிறுகதைப் பட்டறைக்குச் சென்றிருந்தேன். கனடிய தமிழ் சிறுகதைகளின் கருப்பொருட்கள் என்ற தலைப்பில் கட்டுரை ஒன்றைத் தயாரித்து அங்கே வாசிக்கும்படி கேட்டிருந்தார்கள். மிகவும் கடினமான கட்டுரை என்றாலும் கனடிய இலக்கிய முயற்சிகளை ஆவணப்படுத்த வேண்டும் என்ற பெருவிருப்பின் காரணமாகவே இப்பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டு முடிந்த அளவு தகவல்களைத் திரட்டிக் கொடுத்திருந்தேன். ஒரு சிறுகதை எழுதியவர்களே தங்களைச் சிறுகதை எழுத்தாளர் என்று சொல்லும் இலக்கிய உலகில் எல்லோரையும் திருப்திப்படுத்த முடியாததாலும், சிறுகதையா அல்லது கட்டுரையா என்ற விவாதம் கனடாவில் தொடர்ந்து கொண்டிருந்ததாலும், ‘நான் வாசித்த கனடிய சிறுகதைகள’ என்று தலைப்பில் சிறு திருத்தம் செய்து கொண்டேன். பல இலக்கிய நண்பர்களும் ஆர்வலர்களும் வந்திருந்தனர். எழுத்தாளர் அ.முத்துலிங்கம், பேராசிரியர் பசுபதி, பேராசிரியர் அமுது யோசவ்வாஸ் சந்திரகாந்தன், வைத்திய கலாநிதி லம்போதரன், எழுத்தாளர் அகில், சின்னையா சிவநேசன், திருமதி. கனனேஸ்வரி நடராஜா, அனலை இராஜேந்திரம், இராஜலிங்கம், அருள் சுப்ரமணியம், அகணி சுரேஸ் போன்றவர்களை அப்போது அங்கே சந்தித்து உரையாட முடிந்தது. கட்டுரை சிறப்பாக, பாரபட்சம் அற்றதாக அமைந்ததாக வாழ்த்தினார்கள். பட்டறை முடிவுற்றபின் சகோதரி வல்வை சகாறா அவர்கள் அருகே வந்து ‘அரவிந்தனண்ணா இந்தப் புத்தகத்தை வாசித்துவிட்டு உங்கள் கருத்தைச் சொல்லுங்கள்’ என்று அழகான அட்டைப் படங்களைக் கொண்ட இரண்டு புத்தகங்களை என்னிடம் கொடுத்தார்.



உள்ளே என்ன இருக்கிறது என்பதைக் கூட நான் பார்க்கவில்லை, ஆனாலும் அந்த அன்பான வேண்டுகோளைத் தட்டமுடியாமல் ஏற்றுக் கொண்டேன்.
வளர்ந்து வரும் இலக்கிய ஆர்வலர்களைப், படைப்பாளிகளைப் பாராட்ட நான் என்றும் பின் நின்றதில்லை. எனவே தொழில் விடையமாகப் பயணம் மேற்கொண்ட போது இந்த இரண்டு புத்தகங்களையும் பயணத்தின்போது வாசிக்கச் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. ‘காவியத்தூது,(கவிதை)’ ‘வேங்கையன் பூங்கொடி, (காப்பியம்)’ ஆகிய இரண்டு நூல்களுமே கவிதைத் தொகுப்புகளாக இருந்தன. ஊரையும் உறவுகளையும் பிரிந்த ஏக்கமும் துயரமும் கவிதைகளில் பளிச்சென்று தெரிகின்றது. மனைகளின் முகப்புகளையே மயானங்களாக்கி சிதைகளை மூட்டிய வரலாறு கவிதையில் தெறிக்கின்றது. அழுவதற்கும் மறுக்கப்பட்டவர்கள் என்ற விரக்தியின் உச்சத்தைச் சகோதரி சகாறா வார்த்தைகளால் கொட்டியிருக்கின்றார். ‘விழுகை என்பது விதிப்படியும் எழுகை என்பது வினைப்படியும் நிகழ்ந்தே ஆகவேண்டும்’ என்று அவர் ஓரிடத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். விழுவது ஒன்றும் தோல்வி அல்ல, விழுந்தபின் எழும்பாது இருப்பதுதான் தோல்வி என்பதைச் சகோதரி சகாறா புரிந்து கொண்டிருப்பார் என நினைக்கின்றேன்.




வேங்கையன் பூங்கொடி, காவியத்தூது ஆகிய இரண்டு நூல்களும் 2014 ஆண்டு செப்டெம்பர் மாதம் பானு வெளியீடாக வெளிவந்திருக்கின்றன. சென்னையில் உள்ள அம்மன் பிரிண்டிங் ஒர்க்ஸ் என்ற அச்சகத்தினர் இந்த நூல்களை அச்சேற்றி இருக்கின்றார்கள். காவியத்தூது என்ற நூலின் அட்டைப்படத்திற்கு ஓவியர் புகழேந்தி ஓவியம் வரைந்திருக்கின்றார்.


பெயரில் சகாராவைக் கொண்டதாலோ என்னவே ‘பாலைவனக் குயிலே நீ சோலைவனம் சேர்ந்ததனால் மாலைகளெல்லாம் உந்தன் தோளில்’ என்று காவலூர் கண்மணி பாராட்டியிருந்தார். ‘ஆண்டுக்கொருமுறை வந்து உங்களை ஏக்கக் கூண்டுக்குள் அடைக்க இனியும் எம்மால் முடியாது. உங்கள் தாகம் தீர்க்காது ஊமைக் காயங்களுடன் உமைவிட்டுச் செல்வது இதுவே இறுதியாகட்டும்.’ எனும் கவிதையை மீண்டும் மீண்டும் கண்ணீருடன் சகோதரி சகாறா வாசித்ததை நிழலி என்ற வாசகர் குறிப்பிட்டிருந்தது மனதைத் தொட்டது. இன்னுமொரு வாசகர் குறிப்பிட்டதுபோல, ஆர்ப்பரித்த சுமைசுமந்த காலமதை வென்ற நொந்த கணங்களின் பிரதிபலிப்புத்தான் இந்த நூலின் பதிப்பு என்பதால், சகோதரி சகாறாவின் நீண்ட நாளாசை இன்று நிறைவேறி இருக்கின்றது. வாசகர்களே குறுகிய வட்டத்திற்குள் நின்று பிசைந்த மாவையே பிசைந்து கொண்டிராமல், உங்கள் தேடல்களை விரிவு படுத்திக் கொள்ளுங்கள். வல்வை சகாறா போன்ற படைப்பாளிகளைத் தேடிப் பாராட்டி ஊக்குவிப்பதால் எங்கள் தமிழ் இலக்கியம் வளர்ச்சி அடையப் பெரிதும் உதவியவர்களாக இருப்பீர்கள்.

Sunday, March 29, 2015

தமிழ் சிறுகதைகளின் கருப்பொருட்கள் - Tamil Short stories in Canada

கனடாவில் வெளிவந்த தமிழ் சிறுகதைகளின் கருப்பொருட்கள் என்ற தலைப்பில் எழுத்தாளர் குரு அரவிந்தன் அவர்கள் 28-03-2015 அன்று ரொறன்ரோ தமிழ் சங்கம் நடத்திய ஒன்றுகூடலின்போது வாசித்த கட்டுரையில் இருந்து சில பகுதியை மட்டும் இங்கே தருகின்றேன்.


ஒரு சிறுகதை எழுதியவர்களே தங்களைச் ‘சிறுகதை எழுத்தாளர்கள்’ என்று சொல்லிக் கொள்பவர்கள் மத்தியில் இக்கட்டுரை எல்லோரையும் திருப்திப் படுத்த மாட்டாது என்பது எனக்குத் தெரியும். ஆனாலும் இப்படி ஒரு கட்டுரையை யாராவது எழுதாவிட்டால் கனடிய சிறுகதை இலக்கியத்தை ஆவணப்படுத்த முடியாமல் போய்விடலாம் என்பதால் ரொறன்ரோ தமிழ் சங்கத்தினரின் விருப்பத்திற்கிணங்க இக்கட்டுரையை இங்கே வாசிக்கின்றேன். நான் வாசித்த என் நினைவில் நிற்கும் அனேகமாகக் கனடாவில் வெளிவந்த சிறுகதைகள் சிலவற்றின் கருப்பொருட்களை மட்டுமே இங்கே குறிப்பிடுகின்றேன்.


Pro. Pasupathy, writer Muthulingam, Editor Mohan, writer Kuru Aravinthan
ஈழத்தமிழர்கள் புலம் பெயர்ந்த பின்புதான் தமிழ் சிறுகதைகள் அவர்கள் புலம் பெயர்ந்த நாடுகளில் வளர ஆரம்பித்தன. அந்தவகையில் கனடாவில் 1980 களின் பின்தான் தமிழ் இலக்கியம் வளர்ச்சி அடையத் தொடங்கியது எனலாம். கனடாவில் தமிழ் சிறுகதைகளை எழுதுபவர்களில்; அனேகமானவர்கள் இலங்கையில் இருந்து புலம்பெயர்ந்த எழுத்தாளர்களாகவே இருக்கின்றார்கள். பொதுவாகத் தமிழ்ச் சிறுகதைகள் தாயக வாழ்க்கை அனுபவங்களையும், இந்த மண்ணில் சுமார் 30 வருடகால வாழ்வியல் அனுபவங்களையும் கொண்டனவாகவும் இருக்கின்றன. குறிப்பாக ஈழத்துப் பொதுச் சூழலில் எழுந்த கதைகள், ஈழத்துப் போராட்டச் சூழலில் எழுந்த கதைகள், புலம் பெயர்தலின் போது ஏற்பட்ட அனுபவங்கள், கனடிய சூழலில் எழுந்த கதைகள், இவை இரண்டையும் கடந்து சர்வதேச சூழலில் எழுந்த கதைகள் எனப் பல்வேறு சூழலை மையமாகக் கொண்ட கனடாவில் வெளிவந்த தமிழ்ச் சிறுகதைகள் சிலவற்றை கடந்த காலங்களில் என்னால் வாசிக்க முடிந்தது. 


கனடியச் சிறுகதை இலக்கியம் பற்றி இன்று பரந்த அளவில் பேசப்படுவதற்குக் காரணம், கனடாவில் வெளிவரும் பத்திரிகைகள், சஞ்சிகைகள், இதழ்கள், இணையப் பத்திரிகைகள், வெளியீட்டு நிறுவனங்கள் போன்றவை சிறுகதைகளை வெளியிட்டு எழுத்தாளர்களை ஊக்கிவித்தது மட்டுமல்ல, சிறுகதைப் போட்டிகள் வைத்துப் பரிசுகள் வழங்கி இலக்கிப்பணி புரிகின்றமையும் குறிப்பிடத் தக்கது. அதேபோல நவீன வசதிகள் காரணமாக, வானொலிகள், தொலைக்காட்சிகள், ஒலிப்புத்தகங்கள் மூலம் சிறுகதைகளை ஒலியமைப்பில் கேட்கவும் முடிந்தது. கனடிய குடியுரிமை பெறாத சில எழுத்தாளர்களின் கதைகளும் இங்கே உள்ள ஊடகங்களில் வெளிவந்திருக்கின்றன. குறிப்பாக இலங்கை மாணவர்களை ஊக்குவிக்கும் நோக்கமாக மகாஜனக்கல்லூரியின் 100 வது ஆண்டு விழாவை முன்னிட்டு எழுத்தாளர் குரு அரவிந்தனால் வெற்றிமணி பத்திரிகை ஆதரவுடன் நடத்தப்பட்ட சிறுகதைப் போட்டியில் பங்கு பற்றிப் பரிசு பெற்ற மாணவர்களின் கதைகள் கனடாவில் வெளிவரும் தூறல் இதழ்களில் வெளிவந்திருக்கின்றன. அதேபோல கனடியர்கள் அல்லாதோரின் பல கதைகள் இங்கே உள்ள பத்திரிகைகளில் வெளிவந்திருக்கின்றன. இதுவரை கனடாவில் வெளிவந்த தமிழ் சிறுகதைகள் எல்லாவற்றையும் இங்கே குறிப்பிட முடியாவிட்டாலும், கனடாவில் வெளிவந்த, நான் வாசித்த, எனது ஞாபகத்தில் இருக்கும் தமிழ் சிறுகதைகள் சிலவற்றின் கருப்பொருட்களை மட்டுமே நேரம் கருதி இப்போது இங்கே குறிப்பிட விரும்புகின்றேன்.


போர்க்கால சூழல், நாட்டைவிட்டுப் புலம் பெயர்ந்த அனுபவங்கள், போர் முடிந்தபின் நாட்டு நிலமை, கனடிய இளைஞர் பிரச்சனை, முதியோர் பிரச்சனை, பெண்ணியப் பிரச்சனை, குடும்பப் பிரச்சனை, பல்கலாச்சாரப் பிரச்சனை, பொதுவான அறிவியல் முன்னேற்றம் போன்றவையே கடந்த காலச் சிறுகதைகளில் அதிகம் பேசுபொருளாக இருந்தன. புலம் பெயர்ந்த தலைமுறையே எழுத்தாளர்களாகவும், வாசகர்களாகவும் இருந்ததால், தாய் மண் மீது இருந்த பற்றுதல் காரணமாக ஈழத்துச் சூழலில் எழுந்த கதைகள் தொடக்கத்தில் வாசகர் மத்தியில் அவர்களின் நினைவலைகளைத் தூண்டி விட்டதால், அதிக வரவேற்பைப் பெற்றன. அதுமட்டுமல்ல, தமிழ் நாட்டு எழுத்தாளர்களால் யதார்த்தமாகக் கையாள முடியாத போர்க்கால அனுபவங்களைக் கருப் பொருளாகக் கொண்ட சிறு கதைகளைப் போர்க்காலச் சூழலில் வாழ்ந்து புலம் பெயர்ந்த ஈழத்து எழுத்தார்களால் இலகுவாகக் கையாள முடிந்தது. குறிப்பாக குரு அரவிந்தன் எழுதிய போர்க்காலச் சூழலைக் கருப்பொருளாகக் கொண்டு வெளிவந்த நங்கூரி (விகடன்) மறந்தாலும் நெஞ்சம் மறக்காதம்மா (குமுதம்) போதிமரம் ( கல்கி) அம்மாவின் பிள்ளைகள் (யுகமாயினி) தாயுமானவர் ( கலைமகள்) போன்றவற்றைக் குறிப்பிடலாம்.


இனி எனது ஞாபகத்தில் நிற்கும் சில எழுத்தாளர்களின் பெயர்களை ஆவணப் படுத்த வேண்டும் என்ற நல்ல நோக்கத்தோடு இங்கே அவர்களின் பெயர்களை குறிப்பிட விரும்புகின்றேன். இவர்களில் மூத்த எழுத்தாளரான குறமகள், அ. முத்துலிங்கம், குரு அரவிந்தன், வித்துவான் க. செபரத்தினம், பொ.கனகசபாபதி, கவிஞர் வி. கந்தவனம், வ.ந. கிரிதரன், அகில்,  பொன்குலேந்திரன், க.ரவீந்திரநாதன், டானியல்ஜீவா, கலைவாணி ராஜகுமாரன், சம்பந்தர், மனுவல் ஜேசுதாசன், வீரகேசரி மூர்த்தி, நவம், ஸ்ரீpரஞ்சனி விஜேந்திரா, சிவநயனி முகுந்தன், மாலினி அரவிந்தன், கணபதிரவீந்திரன், சுரேஸ் அகணி, கதிர் துரைசிங்கம், கமலா தம்பிராஜா, தேவகாந்தன், கடல்புத்திரன், முனைவர் மனோன்மணி சண்முகதாஸ், த. அகிலன், சித்திவிநாயகம், வ.மூர்த்தி, வீணைமைந்தன், ஜெகதீசன், காலம் செல்வம், சா.வே. பஞ்சாட்சரம், நா.கணேசன், அசை சிவதாசன், குமார் மூர்த்தி, பவான், மைக்கல், ஜோர்ஜ் குருஷேவ், இளங்கோ, சுமதி ரூபன், த. மைதிலி, செழியன், மொனிக்கா, மெலிஞ்சிமுத்தன், விஜயா ராமன், சரஸ்வதி அரிகிருஷ்னன் போன்றவர்களின் சிறுகதைகளைக் கடந்த காலங்களில் வாசித்தது என் நினைவில் நிற்கின்றது. இவர்களில் அ, முத்துலிங்கம், குரு அரவிந்தன் ஆகியோர் 100 சிறுகதைகளுக்கு மேல் இதுவரை எழுதியிருக்கின்றார்கள். தேவகாந்தன், வ.ந. கிரிதரன், அகில் போன்றோர் சுமார் ஐம்பது கதைகளுக்கு மேல் எழுதியிருப்பதாகத் தெரிகின்றது. அதே சமயம் இரண்டு மூன்று சிறுகதைகளோடு நிறுத்திக் கொண்டவர்களும் இங்கே இருக்கின்றார்கள். இவர்களில் சிலர் வர்த்தகப் பத்திரிகைகளில் எழுதியவர்களும், சிற்றிலக்கியப் பத்திரிகைகளில் எழுதியவர்களும், சிறுகதைத் தொகுப்புகளை வெளியிட்டவர்களும் அடங்குவர்.


கனடா தமிழ் எழுத்தாளர் இணையத்தால் தொகுத்து வெளியிடப்பட்ட ‘அரும்பு’ என்ற சிறுகதைத் தொகுப்பிலும், கனடா உதயன் இதழ் வெளியீடான 2001 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தூரமும் துயரமும் போன்ற வெளியீடுகளிலும் வெளிவந்த சிறுகதைகளின் கருப்பொருட்கள் குறிப்பிடத் தக்கன. பல்லாயிரம் மைல்களுக்கப்பால் உள்ள தனது பிள்ளைகளுக்காக தனது இறுதிக்காலம் வரையும் வாழ்ந்து அவர்களின் நலனுக்கு இறைவனிடம் வேண்டிக்கொண்டு இறைவனாகிவிட்ட பெற்றோரை நினைத்து ஏங்கும் பிள்ளைகளைப் பற்றிய கதையாகவும், ஒரு விடுதலைப் போராளியின் இதயம்தான் உலகிலே மிகவும் மென்மையானது ஒடுக்கப்படும் ஒரு இனத்தின் துன்ப துயரங்களைக் கண்டு தாங்க முடியாதவனே போராளியாகிறான் என்று விடுதலைப் போராட்டம் பற்றிய கதையாகவும், இன்னுமொருகதை சொந்த மண்ணுக்காகத் தம்முயிர் தந்தவர்களின் பாதையில் நடக்கப் போகிறேன், என்னைத் தாங்கிச் சுமந்து காத்த மண்ணின் விடியலுக்காக  உழைக்கப்போகிறேன். என்ற தாய் மண்ணின் விடியலுக்கான சூழலையும், காலத்தையும் பிரதிபலிப்பதாகவும் இருந்தது. இன்னுமொரு கதை ஆபத்து நிறைந்திருந்த கோப்பாய் கைதடிப் பாதையைக் குறியீடாகக் காட்டி, அன்று தாய் மண்ணிருந்த நிலமையையும் காலத்தையும் காட்டுகின்றது. இன்னும் ஒரு கதை ‘பிரசாந் என்ன பேசாமல் இருக்கிறியள், நாங்கள் பதிவுக் கந்தோரில் திருமணத்தை முடித்து விடுவோம், என் வயிற்றில் வளரும் குழந்தைக்குத் தாய் தந்தையர் பெயரைக் கொடுக்க வேண்டுமல்லவா?’ என்று திருமணம் செய்யாது ஒன்றாக வாழும் ஒரு பெண் கேட்பது, எமது கலாச்சாரத்தைக் கைவிடமுடியாமலும், வெளிநாட்டுக் கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்ற முடியாமலும் இரண்டும் கெட்டான் நிலையில் வாழும், போர்ச் சூழ்நிலையைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தி வெளிநாடு வந்த ஒரு சிலரின் வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிப்பதாகவும் இருக்கின்றது. இன்னுமொருகதை சீதனக் கொடுமையையும், அதனால் பெண்களைப் பெற்றோர் படும் அவஸ்தையையும் எடுத்துக் காட்டுகின்றது. அரும்பு, தூரமும் துயரமும் ஆகிய இந்த இரண்டு சிறுகதைத் தொகுப்பிலும் எனது சிறுகதைகள் இடம் பெற்றிருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.


 ‘பனியும் பனையும்’ என்ற சிறுகதைத் தொகுப்பு 1994இல் எஸ்.பொ.வின் மித்ர பதிப்பக வெளியீடாகத் தமிழகத்திலிருந்து வெளிவந்தது. ஆரம்ப காலத்தில் வெளிவந்த இந்தக் கதைகள் உள்ளுர் பத்திரிகைகளில்; மறுபிரசுரம் செய்யப் பட்டிருக்கலாம் என எண்ணுகின்றேன். இதேபோல, கணையாழி இதழ் வெளியிட்ட  கனடாச் சிறப்பிதழ் பற்றியும் இணையப் பத்திரிகையான பதிவுகளில் இருந்து தெரிய வருகின்றது. ஜீவநதி கலை இலக்கிய மாத சஞ்சிகையின் 48வது இதழ் கனடாச் சிறப்பிதழாக வெளிவந்திருந்தது. மேற்குறிப்பிட்ட கனடா சிறப்பு மலர்களில் ஒரு சில எழுத்தாளர்களின் ஆக்கங்களே இடம் பெற்றிருந்ததை, அமரர் அதிபர் பொ.கனகசபாபதி அவர்கள் இப்படியான குழு நிலையில் தொடர்ந்தும் இயங்கினால் கனடிய தமிழ் இலக்கியம் அதன் உச்சத்தை ஒருபோதும் தொடப்போவதில்லை என்று ஒரு சமயம் சுட்டிக் காட்டியிருந்ததையும் இங்கே குறிப்பிட விரும்புகின்றேன். அந்தக் குறையை ஞானம் 175 வது மலரான ஈழத்துப் புலம்பெயர் இலக்கிய மலர் ஓரளவு நிவர்த்தி செய்திருக்கின்றது. ஞனம் இதழ் வெளியிட்ட போர்க்கால இலக்கிய இதழில் விட்ட சில தவற்றை இந்த மலரில் திருத்திக் கொண்டிருப்பது பாராட்டத்தக்கது. கனடிய எழுத்தாளர்கள் பலரின் ஆக்கங்கள் இந்த இதழில் இடம் பெற்றிருக்கின்றன. குறிப்பாக அ. முத்துலிங்கம், யோகா பாலச்சந்திரன், தேவகாந்தன், குமார் மூர்த்தி, க.நவம், சக்கரவர்த்தி, திருமாவளவன், குரு அரவிந்தன், வ.ந. கிரிதரன், அகில், சுமதி ரூபன், வீரகேசரி மூர்த்தி, மனுவல் ஜேசுதாசன்,  ஸ்ரீ ரஞ்சனி, துறையூரான், கடல் புத்திரன், மெலிஞ்சிமுத்தன், இளங்கோ, வசந்திராஜா ஆகியோரது சிறுகதைகள் இடம் பெற்றிருப்பது பாராட்டத் தக்கது.  

அடுத்து கனடாவில் இருந்து வெளிவரும் ஆண்டு மலரான கூர் கனடாவில் வெளிவந்த சிறுகதைகளைப் பற்றியும் குறிப்பிட விரும்புகின்றேன். இதில் வெளிவந்த சில சிறுகதைகளின் தரம் எதிர்பார்த்தபடி கிடைக்கவவில்லை என்று அதன் தொகுப்பாசிரியர் குறிப்பிட்டாலும், தரநிர்ணயத்தை யார் செய்கிறார்கள் என்று பார்த்தால் அது வாசகர்களின் கையில்தான் இருக்கின்றது. ஒரு ஆசிரிருக்குப் பிடிக்காத கதை பல வாசகர்களுக்குப் பிடிக்கும் என்பதையும் நான் எனது அனுபவத்தில் கண்டிருக்கின்றேன். கதையைப் பார்க்காது கதையை எழுதியவரைப் பார்த்து தரத்தை நிர்ணயிக்கும் நிலை இன்றும் கனடிய தமிழ் இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு ஒரு தடைக்கல்லாக இருக்கின்றது. அதுமட்டுமல்ல, இதழ் தொடர்ந்தும் வெளிவர வேண்டும் என்றால் பொருளாதார நிலை காரணமாக நிதி கொடுத்தவருக்கு, அல்லது அரச நிதி எடுக்க உதவியவர்களுக்குக் கடமைப்பட வேண்டிய நிலையிலும் பத்திரிகை ஆசிரியர்கள் இன்று இருக்கின்றார்கள். சிறுகதைகளின் தரம் போதாது என்று குறை சொல்பவர்கள் கனடிய எழுத்தாளர்கள் பலர் கனடாவில் மட்டுமல்ல வெளிநாட்டு பத்திரிகைகளிலும் எழுதிப் பரிசுகளும் விருதுகளும் பெற்றுச் சாதனைகள் படைத்திருக்கின்றார்கள் என்பதையும் இங்கே நினைவில் கொள்வது நல்லது. இச்சந்தர்ப்பத்தில் கனடாவில் வெளிவந்த தமிழ் சிறுகதைகளின் கருப்பொருட்கள் என்ற தலைப்பில் நான் வாசித்த என் நினைவில் நின்றவற்றை இங்கே எடுத்துச் சொல்லச் சந்தர்ப்பம் தந்த ரொறன்ரோ தமிழ் சங்கத்தினருக்கு எனது நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கின்றேன்.

Wednesday, March 18, 2015

என்னோடு நீ இருந்தால் - Ennodu Nee erunthal...!


என்னோடு நீ இருந்தால் ..!


காற்றை தரும் காடுகளே வேண்டாம் 
ஓ...  தண்ணீர் தரும் கடல்கள் வேண்டாம் 
நான் உண்ண உறங்கவே... பூமி வேண்டாம்... 
வேண்டாம் தேவை எதுவும் தேவை இல்லை 
தேவை எந்தன் தேவதையே 


என்னோடு நீ இருந்தால் உயிரோடு நான் இருப்பேன் 

என்னோடு நீ இருந்தால் உயிரோடு நான் இருப்பேன் 
என்னோடு நீ இருந்தால் உயிரோடு நான் இருப்பேன் 
இருப்பேன்... இருப்பேன் ... என்னோடு நீ இருந்தால்.... 
நீ இருந்தால் உயிரோடு நான் இருப்பேன் 
என்னோடு நீ இருந்தால் உயிரோடு நான் இருப்பேன் 
என்னோடு நீ இருந்தால் உயிரோடு நான் இருப்பேன் 

ஓ... என்னை நான் யாரென்று சொன்னாலும் புரியாதே 

என் காதல் நீ என்று யாருக்கும் தெரியாதே நீ கேட்டால் 
உலகத்தை நான் வாங்கி தருவேனே 
நீ இல்லா உலகத்தில் நான் வாழ மாட்டேனே 
என்னோடு நீ இருந்தால் ஓஓஓ... 
ஓஓ... ஓஓஓ... ஓஓ...  ஓஓஓ... ஓஓ... ஓஓ... ஓ...  


உண்மைக் காதல்... யாதென்றால் உன்னை என்னை...

 சொல்வேனே நீயும் நானும்... பொய் என்றால் காதலைத் தேடி... 
கொல்வேனே கூந்தல் மீசை... ஒன்றாக ஊசி நூலில்... 
தைப்பேனே தேங்காய்க்குள்ளே... நீர் போல நெஞ்சில் தேக்கி... 
வைப்பேனே வத்திக் குச்சி காம்பில் ரோஜா பூக்குமா 
பூனை தேனை கேட்டால் பூக்கள் ஏற்க்குமா 
முதலை குளத்தில் மலராய் மலர்ந்தேன் 
குழந்தை அருகே குரங்காய் பயந்தேன்


 என்னோடு நீ இருந்தால் உயிரோடு நான் இருப்பேன் 

என்னோடு நீ இருந்தால் உயிரோடு நான் இருப்பேன் 
ஓஓஓஓஓ...ஓஓஓஓஓ... ஓ... என்னோடு நீ இருந்தால் 
உயிரோடு நான் இருப்பேன் உயிரோடு நான் இருப்பேன்... 


ஓ............. என்னோடு நீ இருந்தால்

 உயிரோடு நான் இருப்பேன் என்னோடு நீ இருந்தால் 
உயிரோடு நான் இருப்பேன்  என்னோடு நீ இருந்தால் 
உயிரோடு நான் இருப்பேன் நீ இல்லா உலகத்தில் 
நான் வாழ மாட்டேனே என்னோடு... நீ இருந்தால்... 

Monday, March 16, 2015

துன்பம் நேர்கையில்... Thunpam Nerkaigil...



குரு அரவிந்தனுக்குப் பிடித்த பாடல் வரிகளில் ஒன்று..


துன்பம் நேர்கையில் யாழ் எடுத்து நீ
இன்பம் சேர்க்கமாட்டாயா? - எமக்
கின்பம் சேர்க்கமாட்டாயா? - நல்
அன்பிலா நெஞ்சில் தமிழில் பாடிநீ
அல்லல் நீக்கமாட்டாயா? - கண்ணே
அல்லல் நீக்கமாட்டாயா? துன்பம்...

வன்பும் எளிமையும் சூழும் நாட்டிலே
வாழ்வில் உணர்வு சேர்க்க - எம்
வாழ்வில் உணர்வு சேர்க்க - நீ
அன்றை நற்றமிழ்க் கூத்தின் முறையினால்
ஆடிக் காட்டமாட்டாயா? - கண்ணே
ஆடிக் காட்டமாட்டாயா? துன்பம்...

அறமி தென்றும்யாம் மறமி தென்றுமே
அறிகி லாத போது - யாம்
அறிகி லாத போது - தமிழ்
இறைவ னாரின் திருக்குறளிலே ஒருசொல்
இயம்பிக் காட்டமாட் டாயா? - நீ
இயம்பிக் காட்டமாட் டாயா? துன்பம்...

புறம் இதென்றும் நல்லகம் இதென்றுமே
புலவர் கண்ட நூலின் - தமிழ்ப்
புலவர் கண்ட நூலின் - நல்
திறமை காட்டி உனை ஈன்ற எம் உயிர்ச்
செல்வம் ஆகமாட் டாயா? - தமிழ்ச்
செல்வம் ஆகமாட் டாயா? துன்பம்...  

(படம் : ஓர்இரவு)

Saturday, March 14, 2015

Canadian Tamil Writers Association


Canadian Tamil Writers Association honours Late Mr. P. Kanagasabapathy with a posthumous lifetime achievement award on 14-03-2015.

கனடா தமிழ் எழுத்தாளர் இணையத்தின் வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது விழா-2015


கனடா தமிழ் எழுத்தாளர் இணையத்தின் 2014 ஆம் ஆண்டுக்கான வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருதைக் கனடாவின் மூத்த தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகளான அமரர் அதிபர் திரு. பொ. கனகசபாபதி அவர்களுக்கும் கவிஞர் திரு. வி. கந்தவனம் அவர்களுக்கும் வழங்கிக் கௌரவித்தது. சென்ற ஞாயிற்றுக் கிழமை (14-03-2015) ஸ்காபரோ சிவிக்சென்ரர் அரங்கத்தில் மிகவும் சிறப்பாக நடைபெற்ற இந்த விருது வழங்கும் விழாவில் தமிழ் ஆர்வலர்கள் பலர் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தனர். கனடா தமிழ் எழுத்தாளர் இணையத்தின் சார்பாக அன்று நடைபெற்ற வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது வழங்கும் விழாவில் இணையத்தின் உபதலைவர் எழுத்தாளர் குரு அரவிந்தனின் அவர்கள் வரவேற்புரை நிகழ்த்தினார். அவரது வரவேற்புரையில் இருந்து ஒரு பகுதியை இங்கே தருகின்றோம்.



Writer, Vice President Kuru Aravinthan with Mr & Mrs Kanthavanam - Ms Radika (MP)


‘முதற்கண் அமரர் அதிபர் பொ. கனகசபாபதி அவர்களின் இழப்பிற்கு ஆழ்ந்த அனுதாபங்களைத் தெரிவித்து, அமரர் அதிபர் பொ, கனகசபாபதி அவர்களுக்கான தேகாந்த நிலை விருதை ஏற்றுக்கொள்ள வந்திருக்கும் அவரது குடும்பத்தினரான மணிவண்ணன், மணிமொழி, மணிவிழி ஆகியோரையும், இன்றைய விழா நாயகனான கவிநாயகர். வி. கந்தவனம் அவர்களையும் அவரது குடும்பத்தினரையும் எங்கள் அழைப்பை ஏற்று வருகை தந்து சிறப்பித்ததையிட்டு, அவர்களை அன்புடன் வரவேற்கின்றேன். 





தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து, கனடிய தேசீய கீதம் ஆகியன இசைத்த செல்விகள் சங்கவி முகுந்தன், சாம்பவி முகுந்தன் அவர்களையும் அமரர் அதிபர் கனகசபாபதி அவர்களின் படத்திற்கு மாலை அணிவித்து கௌரவம் தந்த கலைமாமணி ஏர்வாடி எஸ்.இராதாகிருஸ்ணன் அவர்களையும் வருக வருக என வரவேற்கின்றேன். அடுத்து தலைவர் உரையாற்றவிருக்கும் எமது இணையத் தலைவர் கலாநிதி எஸ்.சிவநாயகமூர்த்தி, தகமைச்சான்றுரை ஆற்றவிருக்கும் பேராசிரியர் நா.சுப்பிரமணிய ஐயர் அவர்களையும், மற்றும் பிரதம விருந்தினரையும் அன்புடன் வரவேற்கின்றேன்.




வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருதை அமரர் அதிபர் திரு. பொ. கனகசபாபதி அவர்களின் சார்பாக அவரது குடும்பத்தினரும், கவிஞர் திரு. வி. கந்தவனம் அவர்களுக்கான வாழ்நாள் சாதனையாளர விருதைக் கவிஞர் கந்தவனமும் பெற்றுக் கொண்டனர். மாலை ஆறு மணியளவில் விருது வழங்கும் விழா இனிதே நிறைவுற்றது.



Manivannan-Manivilee- Writer Kuru Aravinthan-Manimoli- MP. Ms.Rathika





Writer Kuru Aravinthan with Mahajanan - Contest - 2015

 


Writer Kuru Aravinthan With Mahajanan - Contest - 2015







Sunday, March 1, 2015

Super Singer - 4 Final - Thinakural


Super singes 4 Final













Thinakural - Writer Kuru Aravinthan






Friday, February 27, 2015

இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் - Innum Konjam Neram


பிடித்த பாடல் வரிகள்:


இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் இருந்தா தான் என்ன
ஏன் அவசரம் என்ன அவசரம் நில்லு பெண்ணே
இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் இருந்தா தான் என்ன
ஏன் அவசரம் என்ன அவசரம் நில்லு பெண்ணே



இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் இருந்தா தான் என்ன
ஏன் அவசரம் என்ன அவசரம் நில்லு பெண்ணே
இன்னும் பேச கூட தொடங்கலையே
நெஞ்சமும் கொஞ்சமும் நெறயலையே
இப்போ என்ன விட்டு போகதே என்ன விட்டு போகதே
இன்னும் பேச கூட தொடங்கலையே
நெஞ்சமும் கொஞ்சமும் நெறயலையே
இப்போ மழை போல நீ வந்தால் கடல் போல நான் இருப்பேன்

இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் இருந்தா தான் என்ன
ஏன் அவசரம் என்ன அவசரம் நில்லு பெண்ணே

இதுவரைக்கும் தனியாக என் மனசை
அலையவிட்ட அலையவிட்ட அலையவிட்டாயே
எதிர்பாரா நேரத்துல இதயத்துல
வலையவிட்டு வலையவிட்டு வலையவிட்டாயே
நீ வந்து வந்து போயேன் அந்த அலைகளை போல
வந்தா உன் கையுல மாட்டிக்குவேன் வளையலை போல
உன் கண்ணுக்கேத்த அழகு இரு காத்திருடா கொஞ்சம்
உன்ன இப்படியே சேர்ந்தாலும் தித்திக்குமே நெஞ்சம்

இன்னும் கொஞ்சம் காலம் பொருத்தா தான் என்ன
ஏன் அவசரம் என்ன அவசரம் சொல்லு கண்ணே
இன்னும் கொஞ்சம் காலம் பொருத்தா தான் என்ன
ஏன் அவசரம் என்ன அவசரம் சொல்லு கண்ணே

கடல் மாதா ஆடையாக உயிரோடு
உனக்காக காத்திருப்பேன் காத்திருப்பேன்
என் கண்ணு ரெண்டும் மயங்குதே மயங்குதே
உன்னிடம் சொல்லவே தயங்குதே
இந்த உப்பு காத்து இனிக்குது
உன்னையும் என்னையும் இழுக்குதே
உன்னை இழுக்க என்னை இழுக்க
என் மனசு நெறையுமே
இந்த மீன் உடம்பு வாசன
என்ன நீ தொட்டதும் மணக்குதே
இந்த இரவெல்லாம் நீ பேசி தலையாட்டி நான் ரசிப்பேன்

இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் இருந்தா தான் என்ன
ஏன் அவசரம் என்ன அவசரம் நில்லு பெண்ணே
இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் இருந்தா தான் என்ன
ஏன் அவசரம் என்ன அவசரம் நில்லு பெண்ணே

நீ என் கண்ணு போல இருக்கணும்
என் புள்ளைக்கு தகப்பன் ஆகணும்
அந்த அலையோரம் நம்ம பசங்க கொஞ்சி விளையாடனும்
நீ சொந்தமாக கிடைக்கணும்
நீ சொன்னதெல்லாம் நடக்கணும்
நம்ம உலகம் ஒன்னு இன்று நாம் உருவாகணும்

பாடியவர்கள்  : விஜய் பிரகாஷ் - ஸ்வேதா மோகன்