Tuesday, December 6, 2011

தமிழ் மொழிக்கல்வி

தமிழர் புலம் பெயர்ந்த மண்ணில் தமிழ் மொழிக்கல்வி

 (குரு அரவிந்தன்)

மிழர்கள் எங்கெல்லாம் புலம் பெயர்ந்தார்களோ அங்கெல்லாம் தமிழ் மொழிக்கல்வியையும் தங்களுடன் கொண்டு சென்றார்கள். கல்விச் செல்வம் ஒன்றே எங்கு சென்றாலும் கொண்டு செல்லக்கூடிய செல்வமாக இருந்ததால், அவர்கள் புலம் பெயர்ந்த மண்ணில் தங்கள் மொழியைத் தக்கவைப்பற்கு சகல முறையிலும் பிரயத்தனப் பட்டார்கள். அவ்வாறான முயற்சிகளின் போது அந்த மொழி சிதைந்து போகாமல் எப்படி அடுத்த தலை முறையிடம் கையளிப்பது என்பதில் பல சிக்கல்களை அவர்கள் எதிர் கொள்ள வேண்டியிருந்தது. சொந்த மண்ணிலே தாய் மொழியாகக் கற்கப்பட்டும், கற்பிக்கப்பட்டும் வந்த தமிழ் மொழி புகுந்தமண்ணிலே சில நாடுகளில் மட்டும் இன்று இரண்டாம் மொழியாகவோ, சர்வதேசமொழியாகவோ, அல்லது அந்னிய மொழியாகவோ உருவம் பெற்றுக் கற்கவும் கற்பிக்கப்பட்டும் வருகின்றது.

புலம் பெயர்ந்த மண்ணில் இரண்டாம் மொழியாகத் தமிழ் கற்கும் மாணவர்களும், தமிழ் கற்பிக்கும் ஆசிரியர்களும் அதிகமான சவால்களை எதிர் கொள்ள வேண்டிய சூழ்நிலைக்குள் தள்ளப்படுகின்றார்கள். அந்தந்த நாட்டுச் சூழலுக்கேற்ப அந்த நாடுகளில் பாவனையில் இருக்கும் பிற மொழிச் சொற்கள் சிலவும் தமிழ் மொழியோடு கலந்து விடுகின்றன. எப்படி வட்டாரவழக்கில் இருந்த சொற்களைத் தமிழ் மொழி உள்வாங்கியதோ, அதே போலத்தான் பிறமொழிகளும் தமிழோடு கலக்கின்றன. இதனால் தமிழ் கற்றல், கற்பித்தலில் பல மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டிய கட்டாய சூழ்நிலையை அவர்கள் எதிர் நோக்க வேண்டியிருக்கின்றது.

இலங்கையிலோ, அல்லது தமிழகத்திலோ பாவனையில் இருந்து வந்த ஆரம்ப வகுப்புகளுக்குரிய பாடப்புத்தகங்களில் இருந்த சில சொற்களுக்கு விளக்கம் கொடுத்த போது மேலை நாடுகளில் உள்ள சில பிள்ளைகளால் அதை விளங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை என்றும் குறிப்பாக மாட்டு வண்டி, தாமரைப்பூ, குயில், உரல், ஆட்டுக்கல் போன்ற சில சொற்களுக்குரிய யதார்த்தயுருவை  அவர்களால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை என்றும் சில ஆசிரியர்கள் குறைப்பட்டுக் கொண்டார்கள். போச்சுக்கேயர், ஒல்லாந்தர், ஆங்கிலேயரின் ஆட்சியின்கீழ் இலங்கை இருந்தபோது அந்த மொழிச் சொற்கள் சில தமிழோடு கலந்ததால் இன்றும் அவை வட்டார வழக்காகப் பாவனையில் இருக்கின்றன.

குமுகம் என்ற ஒருசொல் ரொறன்ரோ கல்விச்சபை தமிழ் பாடப்புத்தகத்தில் புகுத்தப்பட்டபோது ஒரு சிலர் நிலைகுலைந்து போனார்களாம். சமூகம் (Community) என்று இதுவரை பாவிக்கப்பட்ட சொல்லுக்குப் பதிலாக குமுகம் என்ற சொல் பாடப்புத்தகத்தில் புகுத்தப்பட்டதே இதற்குக் காரணமாகும். தமிழ் மொழியோடு ஆங்கிலம் அளவுக்கு அதிகமாகக் கலந்து பாவிக்கிறார்கள், தமிழோடு வடமொழியைக் கலந்து விட்டார்கள் என்றெல்லாம் மேடையில் குறைப்பட்ட ஒருசிலர்கூட இந்தச் சொல் புகுத்தப்பட்ட போது அதற்கு ஆதரவாகப் பேசக்கூடக் கொஞ்சம் தயக்கம் காட்டினார்கள். சிலர் மௌனம் காத்தார்கள். இத்தகைய புதிய சொற்கள் பாடப்புத்தகத்தில் அறிமுகம் செய்யப்பட்டபோது, சாதாரண சொற்களையே பிள்ளைகளால் புரிந்து கொள்ள முடியாதபோது ஏன் இப்படியான புதிய சொற்களை அறிமுகப் படுத்துகிறார்கள் என்று சிலர் குறைப்பட்டுக் கொண்டார்கள். யார் இந்தச் சொற்களைப் புகுத்தினார்கள் என்பதிலேயே இதற்கான பதிலும் தங்கியிருந்தது. தனிப்பட்ட காழ்ப்புணர்வு காரணமாகவே அவர்கள் இத்தகைய புரளிகளைக் கிளப்பி புதிய சொல் அறிமுகங்களை ஏற்றுக் கொள்ள மறுக்கிறார்கள் என்றும் சிலர் தங்கள் அபிப்பிராயங்களைத் தெரிவித்தனர்.

இங்கே உள்ள ஆசிரியர் ஒருவரிடம் இது பற்றி அபிப்பிராயம் கேட்டபோது புதிய தமிழ் சொற்கள் புகுத்தப் படும்போது எங்கள் மொழி வளம் பெறுகிறது, அது காலத்தோடு ஒட்டிப் போகிறது என்பதற்கான அறிகுறியே அது என்பதைக் குறிப்பிட்டு,  இத்தகைய வளர்ச்சி பெறாத, காலத்தோடு ஒத்துப்போகாத மொழிகள் விரையில் அழிந்து விடும் என்பதையும் நினைவூட்டினார். அவர் மேலும் குறிப்பிடும் போது, நமஸ்காரம் என்ற வடமொழி சொல்லை வணக்கம் என்றும், காரியதரிசியைச் செயலாளர் என்றும், சர்வகலாசாலையைப் பல்கலைக்கழகம் என்றும், ராஜ்ஜியம் என்பதை மாநிலம் என்றும் எப்படிப் பேசப்பழகிக் கொண்டோமோ, சைக்கிள் என்ற ஆங்கில வார்த்தைக்கு எப்படி துவிச்சக்கரவண்டி என்றும், பஸ் வண்டியை பேருந்து என்றும், ரெயினைத் தொடர்வண்டி என்றும் எப்படி காலப்போக்கில் அழைக்கப் பழகிக் கொண்டோமோ அதே போல இதையும் காலப்போக்கில் அழைக்கப்பழகிக் கொள்வார்கள் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

இது போன்ற பல வார்த்தைகள் பல மொழிகளில் இருந்தும் புதிது புதிதாகத் தினமும் வெளிவந்த வண்ணமே இருக்கின்றன. அவற்றுக்கு ஈடான சரியான தமிழ் சொற்கள் கண்டுபிடிக்கப்படாவிட்டால் தமிழ் மொழியின் வளர்ச்சி கால ஓட்டத்தில் பின்தங்கிவிடக்கூடும். ஒருவரின் பெயரையோ, அல்லது இடத்தின் பெயரையோ மாற்றங்கள் எதுவும் செய்யாமல் அப்படியே எழுதி விடுவதுதான் சிறப்பாக இருக்கும். தூயதமிழ் சொற்கள் வேண்டும் என்பதற்காக இந்த மண்ணில் உள்ள றிச்மன்ஹில் என்ற இடத்திற்கு செல்வமலை என்று முகவரி எழுதக் கடிதம் போட்டால் எப்படி இருக்கும்.

மொழித் திறன்கள் என்று சொல்லப்படுகின்ற பேசுதல், எழுதுதல், வாசித்தல், செவிமடுத்தல் போன்ற திறன்களில் புலம் பெயர்ந்த தமிழ் மக்களின் அடுத்த தலைமுறையினரில் குறிக்கப்பட்ட சிலரே தமிழ் மொழியில் இத்தகைய திறன்களைக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின் தாய்மொழி வளர்ச்சியில் தகுந்த ஆர்வம் காட்டாவிட்டால் தமிழ் மொழியில் படித்தல், எழுதுதல் போன்ற இத்துறைகளை மேம்படுத்துவது என்பது புலம்பெயர்ந்த மண்ணில் மிகவும் கடினமானதாகவே இருக்கும். புலம் பெயர்ந்த மண்ணில் தமிழ் மாணவர்களிடையே தமிழ் எழுத்து திறன் குறைந்து கொண்டு போவதை இப்பொழுதெல்லாம் எங்களால் அவதானிக்க முடிகின்றது. பல்கலாச்சார நாடாகிய கனடாவிலும் தமிழ் மொழிப் புழக்கம் குறிப்பாக தமிழரின் வீடுகளில் வெகுவாகக் குறைந்து கொண்டு வருவதும் குறிப்பிடத் தக்கது.
இத்தகைய இடர்களை களையவேண்டுமானால் தமிழ் மொழி வல்லுநர்களைக் கொண்ட சர்வதேச அமைப்பு ஒன்றை உருவாக்கிப் பொருத்தமான புதிய தமிழ் சொற்களை உருவாக்க வேண்டும். அரசியற் கலப்பற்ற, தமிழ் மொழி வளர்ச்சியில் உண்மையான ஈடுபாடு கொண்டவர்களை உள்ளடக்கியதாக இந்த அமைப்பு இருக்க வேண்டும். இந்த அமைப்பால் இறுதியாகத் தெரிவு செய்யப்பட்ட, வேற்று மொழிச் சொற்களுக்கு இணையான தமிழ் சொற்களையே சர்வதேச ரீதியிலான தமிழ் மொழிப் பாவனைக்கு எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

கணனி போன்ற நவீன தொழில் நுட்பவசதிகள் முன்னேறியுள்ள இந்தக் காலத்தில் இத்தகைய மாற்றங்களை இலகுவில் எங்கும் விரைவாக எத்துச் செல்ல முடியும். முதலில் எல்லோரும் பாவிக்கக்கூடிய பொதுவான மென்பொருள் எழுத்துருவை தமிழில் உருவாக்க வேண்டும். அதைத் தவிர்த்து ஆளுக்கொரு எழுத்துருவையும், புதியசொற்களையும் தாம் விரும்பிய படியே அறிமுகம் செய்வதால் தமிழ் மொழி கற்பதில், கற்பிப்பதில் குழப்பம்தான் ஏற்படும் என்பதை நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். எனவே ஒவ்வொரு நாட்டின் கல்வி அமைப்புக்கும், கற்கும் சூழலுக்கும் ஏற்ப தமிழ் மொழிப் பயிற்சி அமைய வேண்டியதன் அவசியத்தை நாம் புரிந்து கொண்டு செயற்படவேண்டும். மொழியின் முக்கிய பயன்பாடு கருத்துப் பரிமாற்றமே என்பதால், தமிழர்கள் சந்திக்கும் இடங்களிலும் தமிழ் வகுப்பறைகளிலும் தமிழர் இல்லங்களிலும் பேச்சுத் தமிழை முதன்மைப்படுத்துவது, கற்பித்தலுக்கு நவீன தகவல் தொழில் நுட்பவசதிகளைப் பயன்படுத்துவது, அரசு சர்வதேச மொழித்திட்டத்தின் மூலம் தமிழ் மொழிக்குக் கொடுக்கும் வசதிகளைப் பயன்படுத்துவது போன்ற முறைகள் மூலம் புலம் பெயர்ந்த மண்ணில் எங்கள் மொழியைப் பாதுகாக்க முடியும்.

No comments:

Post a Comment