Wednesday, July 25, 2012

volunteering - தன்னார்வத் தொண்டர் சேவை

சொப்காவின் (SOPCA) தன்னார்வத் தொண்டர் சேவை - 2012

குரு அரவிந்தன்

‘volunteering is generally considered an altruistic activity, intended to promote good or improve human quality of life.’
பீல் குடிமக்கள் ஒன்றியத்தின் சார்பில் அதன் அங்கத்தவர்களும் நண்பர்களும் ஒன்று சேர்ந்து மிசசாகாவில் சில்வகிறீக் பிலவாட்டில் உள்ள சிடாபிறே பூங்காவில் உள்ள குப்பைகளைச் சேகரித்து (Cedarbrae Park - City of Mississauga,ON) சென்ற புதன் கிழமை (25-07-2012) சுத்தம் செய்தார்கள். பாடசாலை விடுமுறையாகையால் மணவர்கள் பெற்றோர்களுடன் வந்து ஆர்வத்துடன் தன்னார்வச்சேவையில் கலந்து கொண்டனர்.

இந்த நாடு எங்களுக்காக எவ்வளவோ உதவிகளைச் செய்யும் போது அதன் குடிமக்களாகிய நாங்கள் இந்த உதவியைக் கூடச் செய்யாமல் இருக்கலாமா? என்று சொல்லிய வண்ணம் கடகடவென்று அங்கே பரந்து பரவிக் கிடந்த குப்பைகளை அதற்குரிய பைகளில் சேகரித்து அதற்காகக் குறிக்கப்பட்ட இடத்தில் ஒன்றாகக் குவித்தனர். ஆடிப்பாடி வேலை செய்தால் அலுப்பிருக்காது என்று யாரோ அந்தப் பாடல் வரிகளை மெதுவாக முணுமுணுக்க எல்லோரும் உற்சாகமாகத் தங்களுக்குப் பணிக்கப்பட்ட பணிகளைத் திறமையாகவும் வேகமாகவும் செய்து முடித்தனர்.


தன்னார்வத் தொண்டராக நீங்கள் தொண்டாற்றும்போது எங்கள் சமுதாயத்திற்கு இலவச சேவை செய்வது மட்டுமல்ல, மற்ற சமூகத்தினருடன் பழகுவதற்கு நல்ல சந்தர்ப்பமும் உங்களுக்குக் கிடைக்கின்றது. அதுமட்டுமல்ல, உங்கள் அறிவு விருத்தியடைவதால் உங்கள் வாழக்கைத் தரமும் உயர்கிறது.


இயற்கைச் சூழலைப் பாதுகாப்பதில் நாம் கவனம் செலுத்துவதால் இயற்கையோடு ஒன்றிப் போகிறோம். சுத்தம் சுகம் தரும் என்பதால் நாங்கள் அதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். இயற்கை இந்த உலகிற்குத் தந்த கொடைகளில் சுத்தமான காற்றும், மரம் செடி கொடிகளும் அடங்கும். அவற்றை நாங்கள் சுத்தமாக வைத்திருந்தால் நாமும் ஆரோக்கியமான வாழ்வு வாழலாம்.




சிடாபிறே பூங்காவைச் சுத்தமாக வைத்திருப்பதற்கு இவ்வருடம் முழுவதும் தன்னார்வத் தொண்டர்களாகச் சேவைசெய்யும் பொறுப்பை பீல் குடிமக்கள் ஒன்றியம் பொறுப்பேற்றிருக்கிறார்கள். நீங்களும் தன்னார்வத் தொண்டர்களாகச் சேவை செய்ய விரும்பினால் பீல் குடிமக்கள் ஒன்றியத்துடன் தொடர்பு கொள்ளலாம்.


Parks and protected areas are society's treasures.
Priceless legacy that needs to be used wisely.
Physical and Spiritual Health (Healthy Parks/Healthy People)
Environmental /Ecological (biodiversity, habitat conservation)
We each benefit from them and must share responsibility for protecting them. This was for such a great cause and we were so happy to be a part of it. Remember parks are our society's treasures.

Tuesday, July 24, 2012

Queen Elizabeth - எலிசபெத் மகாராணி

பிரித்தானிய மகாராணியின் பதவிக்கால வைரவிழா

குரு அரவிந்தன்


சூரியன் அஸ்தமிக்காத சாம்ராஜ்யத்தின் மகாராணி என்று ஒரு காலத்தில் பெரிதாகப் பாராட்டப்பட்ட, பிரித்தானிய மகாராணி பதவி ஏற்று 60 வருடங்களாகிய நிகழ்வை வைரவிழாவாகச் சென்ற மாதம் பிரித்தானியாவிலும் பொதுநலவாய அமைப்பு நாடுகளிலும் மிகவும் சிறப்பாகக் கொண்டாடினார்கள். பக்கிங்ஹாம் மாளிகையில் இருந்து மகாராணியார் லண்டனில் உள்ள புனித போல் தேவாலயத்தை ஊர்வலமாகச் சென்றடைந்ததைத் தொடர்ந்து முதல் நாள் நிகழ்வுகள் ஆரம்பமாகியிருந்தன. வெஸ்ட்மினிஸ்டர் மண்டபத்தில் மதிய விருந்து நடைபெற்றது. தொடர்ந்து மூன்று நாட்களாக இந்தக் கொண்டாட்டங்கள் நடைபெற்றன. இந்த நிகழ்வில் அரசகுடும்பத்தினரும், வெளிநாட்டுத் தலைவர்களும், முக்கிய பிரமுகர்களும் கலந்து கொண்டனர்.


எலிசபெத் அலக்ஸான்ரா மேரி என்பதே அவரின் முமுப்பெயர். இவர் 21ம் திகதி ஏப்ரல் மாதம் 1926ம் ஆண்டு பிறந்தவர். 1952ம் ஆண்டு இவரது தந்தையான ஆறாவது ஜோர்ச் மன்னரின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து 26வது வயதில் 2ம் எலிசபெத் முடிக்குரிய இளவரசியாகப் பதவி ஏற்றார். 1947ம் ஆண்டு இவர் இளவரசர் பிலிப்பைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவர் சார்ல்ஸ், ஆன், அன்றூ, எட்வேட் ஆகிய நான்கு பிள்ளைகளின் தாயாராவார். 86 வயதான இவர் பிரித்தானிய முடிக்குரிய அரசியாகப் பதவி ஏற்ற 60வது வருட விழாவை சென்ற மாதம் சிறப்பாகக் கொண்டாடினார். யூன் மாதம் 2ம் திகதி தொடக்கம் யூன் மாதம் 5ம் திகதிவரை பொது விடுமுறை விடப்பட்டு இந்தக் கொண்டாட்டங்கள் சிறப்பாகக் கொண்டாடப் பெற்றன. இராணுவ அணிவகுப்புடன் நடைபெற்ற இக்கொண்டாட்டத்தின் போது பிரித்தானியாவின் பல நகரங்களில் மகாராணியாருக்கு மரியாதை செலுத்தும் முகமாக 41 தடவைகள் பீரங்கி வேட்டுக்கள் தீர்க்கப்பட்டன. பல முன்னணி இசைக்கலைஞர்களின் இசை நிகழ்ச்சிகளும் அங்கே இடம் பெற்றன. இறுதி நாள் கொண்டாட்டத்தை நிறைவு செய்யும் முகமாக வாணவேடிக்கை நிகழ்ச்சிகளும் இடம் பெற்றன. பாடசாலைகளும் அலுவலகங்களும் மூடப்பட்டிருந்தன. இதே போன்ற கொண்டாட்டங்கள் 1977ல் வெள்ளி விழாவாகவும், 2002ம் ஆண்டு தங்க விழாவாகவும் கொண்டாடப் பெற்றதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

லண்டன் நகர வீதிவழியாக அரச குடும்பத்தினர் பவனி வந்தபோது மக்கள் வீதி ஓரங்களில் கூடி நின்று அவர்களை வாழ்த்தினார்கள். வைரவிழாவை முன்னிட்டுப் பல போட்டி நிகழ்ச்சிகளும், இசை நிகழ்ச்சிகளும் இடம் பெற்றிருந்தன. பிரித்தானிய வரலாற்றில் வைரவிழா கொண்டாடிய இரண்டாவது மகாராணியாக இவர் திகழ்கின்றார். இவரது பூட்டியான விக்டோறியா மகாராணி ஏற்கனவே வைரவிழா கொண்டாடியிருக்கின்றார். விக்டோறியா மகாராணி 63 வருடங்கள் பதவியில் இருந்திருக்கிறார். சுமார் 1000 படகுகள் லண்டனில் உள்ள தேம்ஸ் நதியில் மிதந்து ஊர்வலம் வந்த காட்சி பலரையும் கவர்ந்திருந்தது. மகாராணியும் இவர்களுடன் ஒரு படகில் பயணம் செய்திருந்தார். இதுவரை இருந்த படகுகளின் ஊர்வல சாதனையை இந்த ஊர்வலம் உடைத்து உலகசாதனை ஆக்கியிருக்கிறது. இதைவிட பிரித்தானிய குடிமக்கள் வைரவிழா கொண்டாட்டத்தை நாடு முழுவதும் விருந்துகள் வைத்துக் கொண்டாடி மகிழ்ந்தார்கள். 1952ம் ஆண்டு பதவிக்கு வந்ததில் இருந்து 54 பொதுநலவாய நாடுகளின் தலைவராக எலிசபெத் மகாராணியார் இருக்கின்றார். இதில் கனடா, அவுஸ்ரேலியா, நியூசிலாந்து போன்ற நாடுகளும் அடங்கும்.
கனடா பிரித்தானிய ஆட்சியின் கீழ் இருந்ததால் கனடாவிலும் மகாராணியின் 60ம் ஆண்டு வைரவிழா கொண்டாடப்பட்டது.


மகாராணியின் நினைவாக தபால் தலையும் நாணயமும் வெளியிடப்பட்டன. அமெரிக்க ஜனாதிபதிகளில் சுமார் 12 ஜனாதிபதிகள் இதுவரை இவரது காலத்திலேயே பதவிக்கு வந்துள்ளதும் குறிப்பிடத்தக்கது. இவர்களில் ஜனாதிபதிகளான றூமன்(1945-53), ஐசனோவர்(1953-61),கென்னடி(1961-63), ஜோன்சன்(1963-69), நிக்சன்(1969-74), போர்ட்(1974-77), காட்டர்(1977-81), றீகன்(1981-89), புஸ் சீனியர்(1989-93), கிளிங்டன(1993-2001);, புஸ் யூனியர்(2001-09), ஒபாமா(2009..) ஆகியோரைக் குறிப்பிடலாம்.


மகாராணி எலிசபெத்திக்குப் பின் இளவரசர் சாள்ஸ்தான் முடி சூடவேண்டும் என்று சுமார் 58 சதவீதமானோர் விரும்புகின்றனர். இதில் 35 சதவீதமானோர் கோமகன் வில்லியம் பதவி ஏற்க வேண்டும் என்று விரும்புகின்றனர். இதில் இன்னுமொரு சிறப்பு அம்சம் என்னவென்றால் இந்த வருடம் மகாராணியாருடைய வருடாந்த வருமானம் 20 வீதத்தால் அதிகரித்து சுமார் 70 கோடி டொலர்களாகியிருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

இன்று சிறீலங்கா என்று பெயர் மாற்றப்பட்ட இலங்கைத்தீவு முழுமையாக 1815ம் ஆண்டு தொடக்கம் 1948ம் ஆண்டுவரை பிரித்தானிய சாம்ராச்சியத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது உங்களுக்கு நினைவிருக்கலாம். முதலில் போத்துக்கேயரின் கட்டுப்பாட்டிலும், பின் ஒல்லாந்தரின் கட்டுப்பாட்டிலும் இருந்த இலங்கைத்தீவின் சில பகுதிகளை 1801ல் இவர்கள் கைப்பற்றியதன் மூலம் இவர்கள் இலங்கைத்தீவைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வந்தார்கள். இக்கால கட்டத்தில் பிரித்தானிய மன்னர் மூன்றாம் ஜோர்ச், நாலாம் ஜோர்ச், நாலாம் வில்லியம், விக்ரோறியா மகாராணியார், ஏழாம் எட்வேட், ஐந்தாம் ஜோர்ச், எட்டாம் எட்வேட், ஆறாம் ஜோர்ச் ஆகியோர் முடிக்குரியவர்களாக இருந்தார்கள்.; 133 வருடகால ஆட்சியின் பின்னர் பெப்ரவரி 4ம் திகதி 1948ல் பிரித்தானியரின் ஆட்சியில் இருந்து இலங்கை விடுதலை பெற்றது. பிரித்தானியா பெரும்பான்மை இனத்தவரிடம் அப்போது ஆட்சியை ஒப்படைத்தால் இன்று சிறுபான்மை இனத்தவரான ஈழத்தமிழ் மக்களின் அவலத்திற்கு இவர்களே காரணம் என்பது கண்கூடு.


பிரித்தானியா இன்று ஒரு ஜனநாயக நாடாக இருப்பதால், ஜனநாயக முறைப்படி தெரிவு செய்யப்படும் பிரதமமந்திரியே அரசியல் சாசனப்படி அரசாங்கத்தின் தலைவராவார். ஆனாலும் பிரித்தானிய மக்களில் ஒருசாரார் பழமை விரும்பிகளாக இருப்பதால், முடிக்குரிய பரம்பரையினரே தங்களை ஆளவேண்டும் என்று இன்றும் மக்களில் ஒரு பகுதியினர் விரும்புகின்றார்கள். அதனால்தான் பிரித்தானியா ஒரு ஜனநாயக நாடாக இருந்தாலும், ஆட்சிப் பொறுப்பில் இன்றும் அரசபரம்பரையினர் அந்த மண்ணில் நிலைத்து நிற்கின்றார்கள்.

Sunday, July 22, 2012

Cinema world - 2011 சினிமா உலகம்.

                                                 2011ல் சினிமா உலகம்.

                                                                    
                                                   குரு அரவிந்தன்                                   

ன்று அதிகமான இளைஞர்களைக் கவர்ந்திழுக்கும் ஒரு சாதனமாக சினிமா உலகம் உருவாகியிருக்கிறது. சினிமா மட்டுமல்ல, சின்னத்திரை, திரையிசை போன்ற துறைகளிலும் அதிக நாட்டம் கொண்டவர்களாக இன்றைய இளைஞர்கள் இருக்கின்றார்கள். தொழில் நுட்பத் துறைகளில் ஏற்பட்ட வேகமான வளர்ச்சி காரணமாக கணினித்துறையின் வசதி பெரும்பாலானவர்களுக்குக் கிடைத்திருப்பதும், சினிமாவைத் தேடித் திரையரங்குகளுக்குச் செல்லாமல் சினிமாவே வீடுதேடி வருவதும்  இதற்கு ஒரு முக்கிய காரணமாகும். இணையத்தளங்கள் மூலம் சினிமா பற்றிய பரப்புரைகள் விரைவாக நடைபெறுவதால், வானொலி மூலம் பாடல்கள் கேட்ட காலம்போய், வீட்டில் இருந்தபடியே தொலைக்காட்சி, கணினி மூலம் அவற்றை அவதானிக்கவும் முடிகிறது.


சினிமா என்று பார்க்கும்போது நம்மவர்களின் நாட்டம் அல்லது ஆர்வம் தமிழ் படங்களிலும், அடுத்து ஆங்கிலப் படங்களிலும் இருக்கின்றது. ஆங்கிலப்படங்களைப் பொறுத்த வரையில் சிறந்த படங்கள், மோசமான படங்கள் என்று சினிமாத்துறை சார்ந்த நிறுவனங்கள் ஒவ்வொரு வருடமும் கணிப்பு எடுப்பதுண்டு. ஒவ்வொருவரின் ரசனையும் மாறுபடுவதால், சிலருக்குப் பிடித்த படங்கள் வேறு சிலருக்குப் பிடிக்காமல் போகலாம். சில நிறுவனங்கள் சிறந்த படங்கள் என்று தங்களுக்கோ, தங்கள் ரசிகர்களுக்கோ பிடித்த சில படங்களை ஒவ்வொரு வருடமும் வகைப்படுத்துவதுண்டு. அந்த வகையில் 2011ம் ஆண்டுக்கான சினிமாப் படங்களையும் இணையத்தளம் மூலம் அவர்கள் வகைப்படுத்தியிருந்தார்கள். அவையாவன:

Beginners, Super – 8, Bridesmaids, Attack the Block, The help, The artist, Hugo, Midnight in Paris, Shame, 50/50, The Descendants, The Tree of life, Drive, Money ball, War Horse.

அதேபோல தங்கள் ரசனைக்கேற்ப மோசமான படங்களையும் பட்டியலிட்டிருக்கிறார்கள். மோசமான படங்கள் என்று பார்க்கும்போது சிலருக்கு அந்தப் படங்களையோ, அவ்வது அந்தப் படங்களில் சில காட்சிகளையோ கூடப் பிடித்திருக்கலாம். ஆனாலும் எல்லா அம்சங்களையும் பொதுவாக எடுத்துப் பார்க்கும்போது தரம் குறைந்த படங்களை மோசமான படங்களாகக் கணிக்கிறார்கள். 2011ம் ஆண்டில் மோசமான படங்களாக:

Afghan Luke, Iron Man, The Dilemma, Hass Pass, Just Go with It, New year eve, Red Riding Hood, Season of the Witch, Something Borrowed.

போன்ற சில ஆங்கிலப்படங்களை இணையத்தளத்தில் குறிப்பிட்டிருந்தார்கள். ஏற்கனவே நான் குறிப்பிட்டதுபோல ஒவ்வொருவரின் ரசனையும் மாறுபடுவதால் நல்லபடமா, மோசமான படமா என்பதை அவ்வப்போது ரசிகரகளே தீர்மானிக்க வேண்டும். 2011ல் அதிக வசூலைக் கொடுத்த ஆங்கிலப் படங்களையும் இதுபோலவே வரிசைப் படுத்தியிருந்தார்கள், இதில் இரண்டு வாணபிரதேஸ், இரண்டு வால்ட்டிஸ்னி படங்களும் அடங்கும். அவையாவன:

Harry Potter and the Deathly Hallows, Transformers: Dark of the Moon, Pirates of the Caribbean, Kung Fu Panda -2, The Twilight Saga, Fast Five, The Hangover Part – 11, The Smurts, Cars-2, Rio.

தமிழ் சினிமாவிலும் சில படங்களை இப்படியாகப் பட்டியலிட்டிருக்கிறார்கள். தமிழ் சினிமாவைப் பொறுத்தவரையில் புதிய படங்கள் வெளிவரும்போது ஆனந்தவிகடன் ஓரளவு நம்பகரமான புள்ளிகளைக் கொடுப்பதை அவதானிக்க முடிகின்றது.

தெய்வத்திருமகள், வேங்கை, சிறுத்தை, மங்காத்தா, யுவன்யுவதி, வானம், முரட்டுக்காளை, மாப்பிள்ளை, எங்கேயும்காதல், கோ, அவன் இவன், காவலன், 7ம் அறிவு, வேலாயுதம், வித்தகன் போன்ற படங்கள் இதுவரை ஓரளவு வசூலில் முன்னிற்கின்றன. பயணம், 180, காஞ்சனா, எங்கேயும் எப்போதும், மயக்கம் என்ன போன்ற படங்களையும் இங்கே குறிப்பிடலாம்.

சிறந்த தமிழ் படங்களின் பட்டியல் 2012ம் ஆண்டின் முற்பகுதியில்தான் தெரியவரலாம்.  2010ம் ஆண்டு சிறந்த மாநிலமொழி திரைப்படப் பிரிவில் தமிழ்ப்படமான தென்மேற்குப் பருவக்காற்று தெரிவுசெய்யப்பட்டிருந்தது. இந்தப்படம் வர்த்தக ரீதியில் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியைப் பெறாவிட்டாலும் சிறந்த கதைக் களத்தைக் கொண்டிருந்தது.


2010 ஆண்டில் ஆடுகளம், மைனா, எந்திரன், நம்மகிராமம், அங்காடித்தெரு போன்ற சில சிறந்த படங்களும் வெளிவந்திருந்தன. 2010ம் ஆண்டுக்கான பிலிம்பெயர் விருது மைனா படத்திற்குக் கிடைத்திருந்தது. சினிமா குறித்த எழுத்துப்படைப்புக்காகத் திரைச்சீலை என்ற புத்தகம் தேசிய விருதைப் பெற்றிருந்தது. இந்தப் புத்தகத்தின் ஆசிரியர் ஓவியர் ஜீவா என்று அமைக்கப்படும் வி. ஜீவானந்தன் என்பதும் குறிப்பிடத் தக்கது.

2011ம் ஆண்டுக்கான தேசிய விருது பெற்ற படங்களில் தமிழில் வெளிவந்த அழகர்சாமியின் குதிரை, ஆரண்யகாண்டம் ஆகியனவும் அடங்கும்.


தமிழ்ப்படங்களுக்கு பெயர் வைப்பதில் தமிழ்ப் பெயர்களுக்குத் தட்டுப்பாடு இருப்பதால் இப்போதெல்லாம் வெங்காயம், வெடி என்றெல்லாம் பெயர் வைக்கிறார்கள். ஒஸ்தி என்றுகூட ஒரு தமிழ் படத்திற்குப் பெயர் வைத்திருக்கிறார்கள்.

2011ல் வெளிவந்த படங்களில் மிருகங்களின் பெயர்களோடு தொடர்புடைய சில படங்களும் வெளிவந்திருந்தன.

சிறுத்தை, வேங்கை, ஆடுபுலி, நடுநிசிநாய்கள், குள்ளநரிக்கூட்டம், அழகர்சாமியின் குதிரை, முரட்டுக்காளை, கோ, புலி வருது, புலி வேஷம் போன்ற பெயர்களைக் கொண்ட சில படங்கள் வெளிவந்திருந்தன.


சில ஆக்கபூர்வமான செயற்திட்டங்களையும் தமிழ் திரைப்படத்துறையினர் செய்து வருவது குறிப்பிடத்தக்கது. தமிழ் மொழி வளர்ச்சிக்கு, குறிப்பாகப் புலம் பெயர்ந்த மண்ணில் உள்ள அடுத்த தலைமுறையினர் மொழி அறிவைப் பெறுவதற்கு இந்தத் திரைப்பட ஊடகம் முன்னிற்பதும், முக்கிய காரணியாகத் திகழ்வதும் மறுக்கமுடியாதது. அடுத்த தலைமுறையோடு நெருங்கிப் பழகும் எங்களால் திரைப்படத்துறையில் அவர்களுக்கு இருக்கும் ஈடுபாட்டைப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. தமிழ்ப்படமோ, சின்னத்திரை நாடகமோ அல்லது திரையிசைப் பாடல்களையோ கேட்கும் மாணவர்களிடம் மொழித்திறன் அதிகமாக இருப்பதையும் அவதானிக்க முடிகின்றது.

திரையிசையில் ஆர்வமுள்ள பலர் தமிழ் நாட்டில் காலடி பதித்து தங்கள் தமிழ் மொழித் திறனை வெளிப்படுத்திப் புகுந்த, பிறந்த மண்ணுக்குப் பெருமை தேடித்தருவதைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியாது. தமிழ் திரைப்படத்துறையின் நாகரிக முன்னேற்றத்திற்கு இன்னுமொரு உதாரணமாக, சமீபத்தில் மானுடத்தின்பால், நீதியின்பால் அக்கறையுள்ள தமிழ் திரைப்படத்துறையினர் தூக்குத்தண்டனை என்ற அநாகரீக பழக்கத்தை ஒழிக்க வேண்டும் என்று தமிழ் நாட்டில் குரல் கொடுத்திருப்பதும் பாராட்டத்தக்கதே.


நல்லதும் கெட்டதும் கொண்டதுதான் நாங்கள் வாழும் இந்த உலகம். எதையுமே சமாளித்துக் கொண்டு வாழ நாங்கள் தான் பழகிக் கொள்ள வேண்டும். திரையுலகமும் அப்படிப்பட்டதே. தமிழ் திரைப்படங்களைப் பார்க்கக்கூடாது என்று பிள்ளைகளுக்குத் தடைவிதிக்கும் சில பெறோர்களும் இருக்கிறார்கள். அந்தந்தப் பருவத்திற்குரிய எதையோ இழந்துவிட்ட ஏக்கம் அந்தப் பிள்ளைகளின் அடிமனதில் பதிந்திருப்பதை அவர்களுடன் பேசும்போது அவதானிக்க முடிகிறது. எது சரி, எது தவறு என்பதைப் பெற்றோர்தான் பிள்ளைகளுக்கு உணர்த்த வேண்டும். ‘களவும் கற்றுமற’ என்று எமது பெரியோர்கள் குறிப்பிட்டது போல திரைப்படங்களில் இருந்து நல்லவற்றை தெரிந்தெடுத்துக் கொண்டு மற்றவற்றை மறந்துவிடப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும். அப்படி வாழப் பழகிக் கொண்டவர்களின் எதிர்காலம் சிறப்பாக அமையும் என்பதில் சந்தேகமேயில்லை.

Saturday, July 21, 2012

Neithal and Marutham - நெய்தலும் மருதமும்

Landscapes: Neithal and Marutham

Neithal: Background location is seashore.
Marutham: Background location is Cropland.

(நெய்தலும் மருதமும் பகுதி ஒன்றை யூன் மாதம் 2011ல் 12-06-2011 பார்க்கவும்)


நெய்தலும் மருதமும் - 11

காங்கேயன்துறையில் தென்னைமரம், தாழைமரம், பூவரசமரம், மாமரம், புளியமரம், நாவல்மரம் போன்றவை அதிகம். பொதுவாக பெரிய காய்கள் இருக்கும் மரங்களான தென்னை, பனை, விளாத்தி போன்ற மரங்களின் நிழலில் பிள்ளைகளின் பாதுகாப்புக் கருதி விளையாட விடமாட்டார்கள்.

சண்டிலிப்பாய் தோட்டங்களில் பெரிய பூசணிக்காய்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். சிறுவயதில் நான் படித்தகதை ஒன்று எனக்கு ஞாபகம் வருகிறது. ஒரு குருவும், சீடனும் நடந்து வந்த களைப்பில் ஒரு ஆலமரத்தின் கீழ் ஓய்வெடுத்தார்களாம் அப்பொழுது மரத்தை அண்ணார்ந்து பார்த்த சீடன் குருவைப் பார்த்து, ‘சின்னஞ்சிறிய பூசணிக் கொடியில் எந்தப் பெரிய புசணிக்காய் காய்க்க, இந்தப் பெரிய ஆலமரத்தில மட்டும் ஏன் சின்னஞ்சிறிய காய் காய்க்கிறது? என்று ஏளனமாய்க் கேட்டானாம். அதற்கு குரு ‘ஆண்டவன் எல்லாவற்றையும் அளந்துதான் வைத்திருக்கிறான். அனுபவத்தில் நீ தெரிந்து கொள்வாய்’ என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாராம். அந்த நேரம் பார்த்து சீடனின் தலையிலே ஒரு ஆலம் பழம் விழுந்து தெறித்ததாம். ‘குருவே புரிந்து கொண்டேன்’ என்றானாம் சீடன் தலையைத் தடவிக் கொண்டே!


பாடசாலை விடுமுறைக்கு சண்டிலிப்பாய் செல்லும்போதெல்லாம் கூட்டாளிகள் எனக்காகக் காத்திருப்பார்கள். அவர்கள் கூட்டாளிகளாக மட்டுமல்ல ஏதோ ஒரு விதத்தில் சொந்தக்காரராயும்  இருந்தார்கள். பிரேமா, ரஞ்சன், சுரேஸ், ரகு, ரமேஸ், ராசன், ஜெயா, குணேஸ், தேவன், ஸ்ரீபவான், ரவி, தெய்வேந்திரம், பபூ என்று ஒரு கூட்டமே இருந்தது.

காங்கேயன்துறையில் இருந்து 769ம் இலக்க பேருந்து எடுத்து சுண்ணாகத்தில் இறங்கவேண்டும். அரைமணி நேரத்திற்கு ஒரு பேருந்து வரும். பேருந்து வராவிட்டால் தனியார் போக்குவரத்து வண்டிகளும் வரும். சுற்று வட்டாரங்களில் சுண்ணாகம் சந்தை, சங்கiனைச்சந்தை, மருதனாமடம்சந்தை போன்றவை பிரபல்யமானவை. வீடுகளில் நடக்கும் நல்ல, கெட்ட காரியங்களுக்கு அங்கே சென்றுதான் மரக்கறிகள் மொத்தமாக வாங்குவார்கள். சுண்ணாகம் சந்தை எப்பொழுதுமே பரபரப்பாக இருக்கும். சுண்ணாகத்தில் இருந்து நான்கு பேருந்துகள் மாசியப்பிட்டிவரை செல்லும். 775ம் இலக்கத்தைக் கொண்ட வண்டி ஓன்று சாவகச்சேரியில் இருந்து புறப்பட்டு சுண்ணாகம் வந்து மாசியப்பிட்டிவீதி வழியாகச் சங்கானைக்குச் செல்லும். 774ம் இலக்கத்தைக் கொண்ட அடுத்த வண்டி அச்சுவேலியில் இருந்து வெளிக்கிட்டு சுண்ணாகம் வந்து, மல்லாகம் வழியாக மாசியப்பிட்டிக்குச் சென்று, சங்கானையை அடையும். இந்த வண்டியில் செல்லும்போது அடிக்கடி கே.எஸ். பாலச்சந்திரனின் ‘அண்ணைரைற்’ தனிமனித நகைச்சுவை நாடகம் ஞாபகம் வரும். அடுத்த வண்டி 768ம் இலக்கத்தைக் கொண்டது. யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து புறப்பட்டு சுண்ணாகம் வந்து,  மாசியப்பிட்டி வீதி வழியாக அளவெட்டியைக் கடந்து கீரிமலைக்குச் செல்லும். 772ம் இலக்கத்தைக் கொண்ட மற்ற வண்டி யாழ்பாணத்தில் இருந்து புறப்பட்டு, சுண்ணாகம் வந்து, மாசியப்பிட்டி வழியாக சங்கானை செல்லும். கூடியவரை மல்லாகம் வழியாகச் செல்லும் பேருந்தை நான் தவிர்க்கவே முற்பட்டேன்.

இரண்டு காரணங்கள் இருந்தன. ஒன்று சுற்றிப் போகவேண்டும். மற்றது கந்தரோடை வீதியால் சென்றால் பரந்து கிடக்கும் வயல் வெளியின் இயற்கைக் காட்சிகளை ரசித்துக் கொண்டு செல்லலாம். குறிப்பாக கந்தரோடை ஸ்கந்தவரோதயா பாடசாலையைக் கடந்ததும், வயல் வெளிகள் ஆரம்பமாகும்.

அளவெட்டியில் இருந்து தெற்கு நோக்கி வரும் வழுக்கை ஆறு இந்த வீதியைக் கடந்து செல்லுமிடத்தில் ஒரு சிறிய குளமும் உண்டு. கீரிமலையில் இருந்து இந்த ஆறு வந்ததாகவும் சென்ற தலைமுறையினரில் சிலர் குறிப்பிடுவர். வயலின் எல்லையில் கோயில்களின் கோபுரங்கள் கம்பீரமாக நிமிர்ந்து நிற்பதை இங்கிருந்தே பார்க்க முடியும்.

மகாஜனக்கல்லூரியில் படிக்கும்போது நான் வெள்ளிக்கிழமைகளில் பாடசாலை முடிந்ததும் அங்கிருந்தே துவிச்சக்கர வண்டியில் செல்வதுண்டு. அம்பனைச் சந்தியில் இருந்து அம்பனை வீதிவழியாக (கூட்டுறவாளர் வீதி) அலுக்கைச் சந்தியை அடைந்து, வலதுபக்கம் திரும்பி மல்லாகம் வீதிவழியாக மாசியப்பிட்டிச் சந்தியை அடைந்து, ஆலங்குளாய் வீதிக்குச் செல்வதுண்டு.

கோயிலில்லா ஊரில் குடியிருக்காதே! என்று முன்னோர்கள் சொன்னதாலோ என்னவோ,  தமிழர் வாழ்ந்த நிலம் முமுவதும் நிறைய வழிபாட்டுத் தலங்கள் இருந்தன.

நெய்தல் நிலமான காங்கேயன்துறையிலும்சரி, மருதநிலமான சண்டிலிப்பாயிலும்சரி நிறையக் கோயில்களைக் கட்டி, மக்கள் வழிபட்டு வந்தார்கள். கோயிற் திருவிழாக்கள் தொடங்கினால் கொண்டாட்டம்தான். திருவிழா முடியும்மட்டும் எங்களுக்கு சைவச்சாப்பாடுதான் தினமும் கிடைக்கும். சரித்திரப் புகழ் பெற்ற கோயில்கள் இங்கே இருந்ததற்கு நிறைய சான்றுகளும் இருக்கின்றன.

காங்கேயன்துறையில், வெகு அரிதாகக் காணப்படும் நாச்சிமார் கோயில் ஒன்று இருந்தது. அதேபோல சண்டிலிப்பாயிலும் அருகருகே இரண்டு அம்மன் கோயில்கள் இருந்தன. அங்கணாக்கடவையில் வெகு அரிதாகக் காணப்படும் கண்ணகை அம்மன் கோயிலும், அருகே மீனாட்சி அம்மன் கோயிலும் இருக்கின்றன. இதைவிட சீரணி அம்மன்கோயிலையும் சேர்த்தால் மூன்று அம்மன் கோயில்கள் சண்டிலிப்பாயில் இருக்கின்றன. இரட்டயப்புலம் வயிரவர்கோயில், நரசிம்ம வைரவர்கோயில், ஆலடிவைரவர்கோயில், அம்பலந்தறை வயிரவர்கோயில் என்று பல வயிரவர் கோயில்கள் இருக்கின்றன. ஆவளைப் பிள்ளையார்கோயில், காளிகோயில், வீரபத்திரர்கோயில், ஐயனார்கோயில் என்று நிறையவே வழிபாட்டுத் தலங்கள் காணப்படுகின்றன.

கஜபாகு மன்னன் காலத்தில் கண்ணகி அம்மன் வழிபாட்டுக்குரிய சான்றுகள் இருப்பதால், பூவல் குளத்தோடு சேர்ந்த சில கோயில்கள், குறிப்பாக கண்ணகை அம்மன் கோயில் கஜபாகு மன்னன் காலத்தில் கட்டப்படடிருக்கலாம் என்றும் நம்பப்படுகின்றது.; கல்வளையந்தாதி பாடிய நல்லூர் சின்னத்தம்பிப் புலவரைப்பற்றியும் இங்கே குறிப்பிடவேண்டும். சண்டிலிப்பாயில் உள்ள கல்வளை என்னும் பதியில் எழுந்தருளியிருக்கும் விநாயகக் கடவுள்மீது இவரால் கல்வளை அந்தாதி பாடப்பெற்றது. இவரது சிறுபருவத்தில், தெருவிலே விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோது அவ்வழியாக வந்த புலவர் ஒருவர் இவரது தந்தையாரின் பெயரைச் சொல்லி அவரது வீடு எங்கே இருப்பதாக இவரிடம் அடையாளம் கேட்டாராம். அதற்கு சின்னத்தம்பிப்புலவர்,


பொன்பூச் சொரியும் பொலிந்த செழுந் தாதிறைக்கும்
நன்பூ தலத்தோர்க்கு நன்னிழலாம் - மின்பிரபை
வீசுபுகழ் நல்லூரான் வில்லவரா யன்கனக
வாசலிடைக் கொன்றை மரம்



என்று பாடல் மூலம் அவருக்குப் பதில் தந்தாராம். ஏழு வயதிலேயே பாடல் இயற்றி கூழங்கைத் தம்பிரானிடம் ஆசி பெற்றவர். பிரபந்தங்கள், மறைசையந்தாதி, கல்வளையந்தாதி, கரவைவேலன் கோவை, பறாளை விநாயகர் பள்ளு என்பன இவரால் பாடப்பெற்றன. யாழ்ப்பாணத்து வல்லுவெட்டித்துறை போதகாசிரியர் ஸ்ரீ வைத்திலிங்கம் பிள்ளையவர்கள் இவரால் பாடப்பெற்ற கல்வளையந்தாதிக்கு உரை எழுதியுள்ளதும் இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது. சண்டிலிப்பாயில் இருந்த கார்த்திகேயக் குருக்களும் ஆகமவிதிகளில் சிறந்து விளங்கியதாகவும், அவரிடம் கார்த்திகேயப்புலவர் சுத்தவாதுளம், மிருகேந்திரம் முதலிய ஆகமங்களைக் கற்று, அவ்வாகம நூலறிவில் சிறந்து விளங்கியதாகவும் வரலாறு கூறுகிறது.

மன்னராட்சிக் காலத்தில் இங்கே குதிரை லாயங்கள் இருந்ததாகவும், அரசபரிவாரங்களும், பலதொழில் துறைகளைச் சார்ந்தவர்களும் இங்கே வந்து குடியேறியிருந்ததாகவும் தெரிகிறது. வெளிநாட்டவரின் ஆக்கிரமிப்பு காரமாக ஏற்பட்ட மதமாற்றம் காரணமாக கத்தோலிக்க வழிபாட்டுத் தலம் ஒன்றும் இங்கே உண்டு.


காங்கேயன்துறையின் தெற்குப்பகுதியில், மாருதப்புரவீகவல்லி காலத்தில் வழிபாட்டுத் தலமாக இருந்த மாவிட்டபுரம் மாவைகந்தனின் கோபுரம் எப்பொழுதும் தலைநிமிர்ந்து நிற்கும். கீரிமலை சடையம்மா மடத்தடிக்கும், மாவிட்டபுரம் கோயிலுக்கும் நிலத்துக்கடியில் சுரங்கப்பாதை இருந்ததாக முன்னோர் குறிப்பிடுவர். சடையம்மா மடத்தடியில் குகை ஒன்று கடலைப் பார்த்தபடி இருந்ததாகவும் அதில் ஒரு முனிவர் இருந்ததாகவும், அவர் அந்தக் கடலில் வந்து நீராடுவதாகவும் சென்ற தலைமுறையில் இருந்த பலர் அதைக் கண்டதாகவும் குறிப்பிடுவர். ஆடிஅமாவாசையன்று கீரிமலையில் மாவைக்கந்தனின் தீர்த்த உற்சவம் நடக்கும். அதைத் தொடர்ந்து பூங்காவனமும், மறுநாள் தெப்போற்சவமும் நடக்கும். காங்கேயன்துறை கடற்கரையில் மின்சார விளக்குகளின் அலங்காரத்தோடு மாவைக்கந்தன் பவனி வருவது கண்கொள்ளாக் காட்சியாய் இருக்கும்.

மகாஜனக்கல்லூரியின் சார்பில் மாவிட்டபுரம் கந்தசுவாமி கோயிலிலும், திருக்கேதீஸ்வரத்திலும் திருவிழாக்கள் நடக்கும். பாதுகாப்புக் காரணங்களுக்காக மகாஜனாக்கல்லூரி, நடேஸ்வராக்கல்லூரி போன்ற கல்லூரிகளில் இருந்து சாரணர்கள் கடமையில் ஈடுபட்டிருப்பர். திருக்கேதீஸ்வரத்திற்கு ஆசிரியர்களும் மாணவர்களும்; பேருந்து ஒழுங்கு செய்து பெற்றோருடன் செல்வார்கள். மாவிட்டபுரம் மாவைக்கந்தனின் திருவிழாவிற்கு சுற்றாடலில் உள்ளவர்கள் அனேகமாக கால்நடையாகவே செல்வர். மாவைக்கந்தனின் தரிசனத்தோடு வடக்கு நோக்கி வருபவர்களுக்கு மேலும் தரிசனம் செய்ய பல வழிபாட்டுத் தலங்கள் காங்கேயன்துறை மண்ணில் இருந்தன.

குமாரகோயில், மாங்கொல்லை வயிரவர்கோயில், மருதடிபிள்ளையார் கோயில், நரசிம்ம வைரவர்கோயில், நாதவலை வைரவர்கோயில் தையிட்டி வைரவர்கோயில், நுங்கப்பை வைரவர்கோயில், நாச்சிமார்கோயில், குருநாதசுவாமிகோயில், காளிகோயில், கிருஸ்ணர்கோயில், கசாத்துறை பிள்ளையார்கோயில், மாம்பிராய் வைரவர்கோயில், அம்மன்கோயில் இப்படியாக பல வழிபாட்டுத் தலங்கள் இருந்தன. காங்கேயன்துறை மயானத்திற்கு அருகே ஜயனார் கோயில் ஒன்றும் இருந்தது. சுருங்கச் சொன்னால், ஒவ்வொரு வீதியிலும் குறைந்தது ஒரு வயிரவர் கோயிலாவது இருந்தது. தெரிந்தோ தெரியாமலோ மக்கள் பக்தி மார்க்கத்தில் தள்ளப்பட்டனர்.

இதனால் சமூகத்தில் ஒழுக்கம், கட்டுப்பாடு, ஒன்றுகூடல் போன்றவை பேணப்பட்டன.


நெய்தலும் மருதமும் - 12

எங்கள் தாய் மண்ணில் பழமொழிகள், பொன்மொழிகள், இணை மொழிகள், தொடற்செற்கள், உவமைகள் என்று நிறையவே பேசப்படுவதுண்டு. சராசரிமனிதரின் தினசரி வாழ்க்கை அனுபவங்களோடு மிருகத்தை, பறவையை, மரங்களை, இயற்கையை எல்லாம் அனேகமான சந்தர்ப்பங்களில் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பார்கள். பேச்சுவழக்கில் பெரியவர்கள் இவ்வுதாரணங்களை அடிக்கடி சொல்லிக் காட்டுவார்கள். பொதுவாக கண்முன்னால் உள்ள உதாரணத்தையே சொல்லிக் காட்டுவார்கள். முக்கியமாக மாடுகள் தான் முதலில் அகப்படும்.


‘ஆடுறமாட்டை ஆடிக்கறக்கணும்’ என்பார்கள். ‘அடியாத மாடு படியாது’ – பணியாமல் இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமல்ல படிக்காமல் இருப்பவர்களுக்கும் இதைச் சொல்லியே அடிவிழும். செக்குமாடு– திரும்பத்திரும்ப ஒரே தவறைச் செய்பவர்களுக்கு. சோத்துமாடு- இது மூக்கு முட்டச் சாப்பிட்டுவிட்டு சோம்பேறியாய் இருப்பவர்களுக்கு. கட்டு;க்கடங்காகாளை– சொல்வழி கேட்காதவர்களுக்கு, பசுமாடு - இது சாதுவாய் இருப்பவர்களுக்கு. இதற்கு இளைஞர்கள் வேறு அர்த்தம் வைத்திருப்பார்கள்.


கோபம் அதிகமானால் நாயைக், கழுதையை, சிலசமயம் பண்டி என்று பன்றியைக்கூட இழுத்துத் திட்டுவார்கள்.

குரைக்கிற நாய் கடியாது, கழுதைக்குத் தெரியுமா கற்பூர வாசைன? எறும்பூரக் கல்தேயும், யானையும் ஒருநாள் அடிசறுக்கும், காக்கைக்கும் தன் குஞ்சு பொன்குஞ்சு, உயரப் பறந்தாலும் ஊர்க்குருவி பருந்தாகுமா?, குரங்கின் கை பூமாலை, எந்தப் புற்றுக்குள் எந்தப் பாம்பு? இலவுகாத்த கிளிபோல, இருதலைக் கொள்ளியுள் எறும்புபோல, எலியும் பூனையும்போல, கீரியும் பாம்பும்போல, தூண்டிலில் அகப்பட்ட மீன்போல, மதில்மேற் பூனiபோல, முயற் கொம்பு போல, வைக்கோல் போரில் நாய்போல, கிணற்றுத் தவளைபோல, பாம்பிற்குப் பால் வார்த்தால்போல இப்படி ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொரு உதாரணம் சொல்வார்கள்.
காங்கேயன்துறையில் நிறையக் காணிகள் வெறுமையாக இருந்தன. யாருக்குச் சொந்தம் என்பது தெரியாததால் அக்காணிகள் கவனிப்பார் அற்றுக் கிடந்தன. அக்காணிகளை ‘துண்டி’ என்றோ அல்லது ‘கலட்டி’ என்றோ அழைப்பார்கள். ஆடு, மாடுகள் போன்ற கட்டாக்காலி கால்நடைகள் இக்காணிகளில் புல்மேயும். கால்நடைகள் தின்னாத மரங்களும் செடிகளும் இப்படியான காணிகளில் அதிகம் பற்றையாய் வளர்திருக்கும்.

ஆற்றங்கரையின் மரமும் அரசறிய
வீற்றிருந்த வாழ்வும் விழும் அன்றே –


எதுவுமே இவ்வுலகில் நிலையற்றது என்று குறிப்பிடும் ஒளவையார்

மரம்பழுத்தால் வெளவாலை வாவென்று கூவி
இரந்தழைப்பார் யாவருமங்கில்லை -

என்பதையும் குறிப்பிடுகின்றார்.

எப்பொழுது ஈச்சமரம், அன்னமுன்னா, நாகதாளி, பன்னை, கடுகுநாவல் போன்றவற்றின் பழங்கள் பழுக்கும் என்று நாங்கள் காத்திருப்போம். இந்தப் பழங்கள் நச்சுத்தன்மை அற்றவை. சிறுவர்களாக இருந்தபோது இவற்றை எல்லாம் பறித்துச் சாப்பிட்டிருக்கிறோம்.

நீண்ட தடியில் கொக்கிச் சத்தகத்தைக்கட்டி ஈச்சங்குலை வெட்டி, கட்டிலுக்கு அடியில் உப்புத்தண்ணி தெளித்துப் பழுக்கவைத்து, புதையலைப் பூதம் காத்ததுபோலத் தினமும் காவலிருந்து சாப்பிட்டிருக்கிறோம். அதுபோலவே முற்றிய அன்னமுன்னாக் காயைப்பிடுங்கி வைக்கோல் போட்டுப் பழுக்கவைத்துச் சாப்பிட்டிருக்கிறோம். இலந்தைப்பழம், நாவற்பழம், கொய்யாப்பழம், புளியம்பழம் என்று, அலரிக்காயைத்தவிர மற்ற எல்லாவற்றையம் சாப்பிட்டுப் பார்த்திருக்கிறோம்.


மரம், செடிகளில் குறிப்பாக மஞ்சமுன்னா, ஈச்சமரம், பூநாறி, பன்னை, எருக்கலை, ஆமணக்கு, அன்னமுன்னா, அலரி, நொச்சி, பாவட்டை, பட்டி, கள்ளி, கற்றாழை, நாகதாழி, குமரிக்கற்றாழை, நாயுருவி, குப்பைமேனி, தூதுவளை, நெருஞ்சி போன்றவற்றை நிறையவே இந்தக் கட்டாந்தரையில் காணமுடியும். பூநாறியை கடுகுநாவல் என்றும் அழைப்பர்.

நாவற்பழம்போல கடுகளவாய், ‘பிளாக்பெரி’ போல இருந்ததால் இந்தப் பெயர் அதற்கு வந்திருக்கலாம். இவற்றின் மகிமை தெரியாமல் இவற்றை எல்லாம் வெறும் செடி கொடி என்று  நாங்கள் ஒதுக்கி விட்டாலும், இவை எல்லாம் சிறந்த ஆயுள்வேத மூலிகைகளாக இருந்தன என்பதை யாருமே மறக்க முடியாது. குறிப்பாக காஞ்சநொண்டி என்ற ஒரு செடி இருக்கிறது. இது உடம்பிலே பட்டால் உடனே அந்த இடம் தடித்து அரிப்பு எடுக்கத் தொடங்கும். இந்தச் செடிக்கு அருகே அதற்கு மருந்தும் இருந்தது. பன்னை என்று சொல்லப்படுகின்ற செடியின் இலைகளை உருவி அந்த இடத்தில் தேய்த்தால் உடம்புக் கடி எல்லாம் சட்டென்று பறந்து போய்விடும்.

கறிவேப்பிலை போல இதன் இலையும் இருக்கும். முகர்ந்து பார்த்தால்தான் வித்தியாசம் தெரியும். தூதுவளை இலையை கொத்தமல்லிக் கஷாயத்தில்போட்டு, உள்ளி, இஞ்சி, மிளகோடு அவித்துக் குடித்தால் தடிமன் பறந்துவிடும்.

தொட்டால்சுருங்கி என்று ஒரு செடி இருந்தது. இதைத் தொட்டதும் தன்னைத்தானே சுருக்கிக் கொள்ளும். பொழுது போகாவிட்டால் நாங்கள் இந்தச் செடிகளைத் தொட்டுத் தொட்டு வேடிக்கை பார்ப்பதுண்டு. நாங்கள் ‘வெடிச்செடி’ என்று இன்னுமொரு செடியை அழைப்போம். இதன் காய்ந்த விதைகள் விரலால் தொட்டதும், உடம்புச் சூட்டில் ‘டிக்’ என்ற சத்தத்தோடு வெடிக்கும். பாக்குவெட்டி என்றொரு செடி, இதன் இலையை பனைவடலிக் குருத்தோடு சேர்த்துச் சப்பினால் வெற்றிலை பாக்குப் போட்டதுபோல வாய் சிவக்கும். உடலிலே ஒட்டிக் கொள்ளும் சிறு விதைகளைக் கொண்ட செடிதான் நாயுருவி. பட்டி, அலரி போன்றவற்றை சுடுகாட்டிலும் அதிகம் காணமுடியும். அலரிப்பூ அழகாக இருந்தாலும், அதன் விதை ஆட்கொல்லி விஷமானதால், வீடுகளில் அதிகம் நடுவதில்லை. இன்னுமொரு கொடி, இதன் விதைகள் காற்றிலே பறந்துவிட, கோதுமட்டும் பாம்பு படம் எடுத்து ஆடுவது போல கொடியில் மிஞ்சி நிற்கும். நாங்கள் இதை எடுத்து இரண்டு துளைபோட்டு, குன்றிமணியால் கண் வைத்து, மருதடி குளக்கரையில் எடுத்த களிமண்ணால் பாம்பு செய்து விளையாடுவோம். குன்றிமணி என்பது ஒரு கொடியில் காய்க்கும் சிகப்புநிற விதையாகும். இந்த விதையில் விழிபோல கறுப்பு நிறம் கலந்திருக்கும். ‘குப்பையில் கிடந்தாலும் குன்றிமணி நிறம்மாறாது’ என்று ஒரு பழமொழியும் உண்டு.
பனந்தோப்புக்குச் சென்றால் சில பனை மரங்களில் ஒருவகை கற்றாளை முளைத்திருப்பதைக் காணலாம். ஆழகான ‘ஓக்கிட்’ மலர்கள்போல இதன் பூக்களும் மிகவும் அழகாக இருக்கும். காது வலி என்றால் இதன் இலையை எடுத்து நெருப்பிலே வாட்டி, சாற்றைப் பிழிந்து காதில் விட்டால் வலி இருந்த இடம் தெரியாமல் போய்விடும். அதேபோல பல் வலிக்கு, குப்பிளா என்ற ஒருவகை கொடியின் இலையை உப்போடு சேர்த்து துவைத்து அந்தச் சாற்றைக் கொப்பளித்தால் பல்வலி பறந்துவிடும்.

மெல்லிய வெட்டுக் காயங்கள் ஏதாவதென்றால் ஆமணக்கம் பால் எடுத்துத் தடவிவிட்டால் அப்படியே காய்ந்துவிடும். புலுமைச்சிலந்தி, மட்டத்தேள், கொடுக்கான் போன்ற விசஜந்துக்கள் ஏதாவது கடித்தால் எருக்கலம் இலையை நெருப்பில் வாட்டி கடிவாயில் வைத்துக் கட்டுவார்கள். கால், கை வீக்கத்திற்கு கற்றாழை தண்டின் உள் பகுதிளை எடுத்து, உப்பு மஞ்சளோடு சூடுகாட்டி அந்த இடத்தில் வைத்துக் கட்டினால் வீக்கம் வற்றிவிடும்.


கற்றாழையின் உள்பகுதியை எடுத்து நன்றாக தண்ணீரில் கழுவிச் சாப்பிட்டல் உடல் சூடு குறையும். அதேபோல நொச்சி இலையும் வீக்கத்திற்கு நல்லது. பாவட்டை, நொச்சி, வேப்பம் இலை போன்றவற்றை அவித்து அந்த நீரில் குளித்தால் வாதநோய் போன்றவை குணமாகும். பெண்கள் மகப்பேறு முடிந்ததும் இந்த இலைகளை அவித்து அந்த நீரில் குளிப்பதுண்டு.  இவை எல்லாம், வேறு வழியில்லத நேரத்தில் செய்யக்கூடிய முதல் உதவிகளே தவிர நிரந்தர வைத்தியம் ஆகாது.
‘கௌவை’ என்று ஒருவகை கொடி பற்றைகளுக்கு இடையே படரும். இதன் பழங்கள் அழகானவை. கிளிகள் இவற்றை விரும்பிச் சாப்பிடும்.


மழை காலத்தில் ‘காந்தள்’ என்று சொல்லப்படுகின்ற ஒருவகைக் கொடி ஒன்று இந்தப் பற்றைகளுக்கிடையே வளர்ந்து, கார்த்திகை மாதத்தில் அழகான பூக்கள் பூக்கும். நாங்கள் இதை கார்த்திகைப்பூ என்று அழைப்போம்.

அதன் மகரந்தம் கண்ணில் பட்டால் கண்ணுக்குக் கூடாது என்பதால் இந்தப் பூக்களைப் பறிப்பதற்குப் பெரியவர்கள் எங்களை அனுமதிப்பதில்லை. முட்களின் நடுவே மோகன ரோஜா மலர்வதுபோல, பற்றைகளின் நடுவே மலர்ந்து கவனிப்பார் அற்று இருந்த கார்த்திகைப்பூக்கள்  இன்று சர்வதேசமும் வியப்போடு பார்க்கும் பூக்களாயும் மாறியிருக்கிறது.

கார்த்திகைப் பூப்போல தாழம்பூ அழகாக இல்லாவிட்டாலும் நல்ல வாசமுள்ளது. கடற்கரை ஓரங்களில் நிறையவே தாழை மரங்களுண்டு. தாழம்பூவில் சிறிய பாம்புகள் இருக்கும் என்பதால் அந்தப்பூவையும் பறிக்க எங்களைப் பெரியவர்கள் விடுவதில்லை. தாழங்காய் அன்னாசிப்பழம்போல அழகானது. ஆனால் சாப்பிட முடியாதது. இது போன்ற பல மரங்கள் தாய் மண்ணை அழகு செய்தன.


நெய்தலும் மருதமும் - 13


வேப்பமரம் ஆரோக்கிமான பயன் தரும்மரம். அனேகமானவர்களின் வீட்டு வளவுகளில் வேப்பமரம் நிற்கும். வேப்பங்காற்றைச் சுவாசிப்பது ஆரோக்கியமானது. விடுமுறை நாட்களில் வீட்டுப் பெரியவர்கள் வேப்பமர நிழலில் சாய்மனைக்கதிரை போட்டு ஓய்வெடுப்பதுண்டு.

வேப்பம்பூவை எடுத்து வடகம் செய்வார்கள். வடகம் என்பது உணவோடு பொரித்துச் சாப்பிடக்கூடிய உபஉணவு. மாரிகாலத்தில் நுளம்பை விரட்டுவதற்கு, வேப்பம் கொட்டையை இடித்து வேப்பமரத்தூளில் பொச்சுவைத்து புகைபோடுவார்கள். ‘ஆலும் வேலும் பல்லுக்குறுதி’ என்று பெரியோர்கள் சொல்வார்கள். வேல் என்பது வேப்பமரம். வேப்பங் குச்சியில் பல் துலக்கினால் பற்கள் ஆரோக்கியமாக இருக்கும். வேப்பம்பிசின் எடுத்து காகிதங்களை ஒட்டுவதற்குப் பாவிப்பார்கள். வேப்பமிலை, வேப்பம் எண்ணெய் ஆகியவற்றை கிருமிநாசினியாகப் பாவிப்பார்கள். வீட்டிற்குத் தேவையான யன்னல், கதவு, நிலை போன்றவற்றை செய்யவும் வேப்பமரத்தைப் பாவிப்பார்கள்.


இதேபோலத்தான் வாழைமரம் வீடுகளில் மட்டுமல்ல தோட்டங்களிலும் இருக்கும். வாழைமரத்திற்கு அடியில் அதன் குட்டிகள் முளைக்கும். இதனால்தான் பரம்பரையைக் குறிப்பிடும்போது, ‘வாழையடி வாழையாக’ என்று குறிப்பிடுவார்கள். இதன் பூவான வாழைப்பொத்தியும், வாழைக்காயும் கறிசமைக்க உதவும். பழம் சாப்பிட உதவும். கதலி, கப்பல், மொந்தன், இதரை, பன்றி, மலைவாழை, செவ்வாழை, சீனிவாழை என்று வாழையில் பல இனங்கள் உண்டு. இதன் இலையில் உணவு படைப்பர். நயினாதீவு நாகபூசனி அம்பான் தேர்த்திருவிழாவிற்குச் செல்லும் போதெல்லாம் காய்ந்த வாழைமடலில் உணவு சாப்பிட்ட அனுபவம் உண்டு  சலஅடைப்பிற்கு வாழைத் தண்டின் சாறு மிகச் சிறந்தது என்பர். அதேபோல இதரை வாழைப்பழம்; குளிர்மையானது. மொந்தன் வாழைக்காய் சிறிய துண்டுகளாக வெட்டிப் பொரிக்கச் சிறந்தது. வாழைப் பொத்தியில் தேங்காய்ப்பூவையும் கலந்து வறை செய்வர். கார்த்திகை விளக்கீட்டின்போது, எல்லா இடமும் தீபம் ஏற்றுவதுமட்டுமல்ல, வாழைக் குற்றியை வீட்டு வாசலில் நட்டு அதன்மேல் பாதி கொப்பறாதேங்காய் வைத்து விளக்கேற்றி எங்கும் ஒளிமயமாக்குவர்.


அடுத்து யாழ்ப்பாணத்தின் கற்பகதரு என்று சொல்லப்படுகின்ற பானை மரத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட விரும்புகின்றேன். பனைமரம் வீடு கட்டுவதற்குத் தேவையான கூரைமரம், சலாகை, சாரமரம் போன்றவற்றிற்குப் பயன்படும். கிணற்றிலே தண்ணி அள்ளும் துலாவாகவும், ஆடுகாலின் குறுக்கு மரமாகவும் பாவிக்கப்படும். சிறிய துண்டுகளும், மூரிமட்டையும, ஊமலும்; விறகாக எரிப்பதற்குப் பாவிக்கப்படும். மூரிமட்டை வேலி அடைக்கவும் உதவும். பனை ஓலை கால்நடைகளின் தீனியாகவும், வீடு வேயவும், வேலி அடைக்கவும் உதவும். இதைவிட பாய், பெட்டி, கடகம், சுளகு, நீத்துப்பெட்டி, தட்டி, திருகணி போன்றவை செய்யவும் உதவும்.


பனம் பாளையைச் சீவினால் அதில் இருந்து வரும் பதநீரைக் கள்ளு என்று சொல்வர். இதைக் குடித்தால் வெறிக்கும் என்பதால் இதை மதுபான வகையில் சேர்ப்பர். பதநீரில் இருந்து கருப்பநீர், பனங்கட்டி, கல்லாக்காரம் என்று சொல்லப்படுகின்ற பனங்கற்கண்டு போன்றவையும் பெறப்படும். 110 பாகை பரனைட் கொதிநிலையில் இது பெறப்படும். பனங்கற்கண்டு இருமலுக்குச் சிறந்ததாகும். நுங்கு, பனம்பழம், பனங்கிழங்கு, பனாட்டு, ஒடியல், புளுக்கொடியல், பூரான் போன்றவையும் பெறப்படும். பனங்களியில் இருந்து பனங்காய் பணியாரம் செய்வார்கள். ஒடியல் மாவில் கூழ் காய்ச்சுவார்கள்.

பனங்கிழங்கோடு நாராயின் அலகை ஒப்பிட்டு சக்திமுத்தப் புலவர் பாடிய ஒரு பழைய பாடலைப்பாருங்கள்.


நாராய் நாராய் செங்கால் நாராய்
பழம்படு பனையின் கிழங்கு பிளந்தன்னை
பவளக்கூர் சுடர்வாய் செங்கால் நாராய்!


இப்போதெல்லாம் இராணுவம் தமிழ் குடிமனைகள்மீது ஏவும் செல்களைத் தடுத்து நிறுத்தும், இயற்கை தந்த போராளிகளாகவும் பனைமரங்கள் இருக்கின்றன. பாதுகாப்பு அரன்கள் அமைக்க, இராணுவத்தினர் கற்பகதருவான பனைமரங்களைத் தறித்து, அவற்றைப் பாவிக்கின்றனர்.
அனேகமாக ஒவ்வொரு வீட்டிலும் கிணற்றடியில் சில தென்னை மரங்களாவது இருக்கும். குளிக்கும்போது விரையமாகும் தண்ணீர் தினமும் அவற்றிற்குப் பாய்ச்சப்படும்.


‘நின்று தளரா வளர்தெங்கு தாளுண்ட நீரைத்
தலையாலே தான் தருதலால்’



தென்னையில் இருந்து ‘தென்னங்கள்’ பெறப்படும். தேங்காய் சமையலுக்கும், கொப்பறா என்று சொல்லப்படுகின்ற காய்ந்த தேங்காய் எண்ணெய் வடிக்கவும் உதவும். தேங்காயின் பொச்சு மட்டையில் உள்ள தும்பு எடுத்து கயிறு, மெத்தை, தும்புத்தடி போன்றவற்றை செய்வர். தென்னோலையில் பின்னப்படும் கிடுகு வேலி அடைக்கவும், வீடு வேயவும் உதவும். ஈர்கிள் விளக்குமாறு செய்யவும், சிரட்டை போன்ற உதிரிப் பாகங்கள் விறகாக எரிக்கவும் உதவும். தென்னங் குருத்தை வெட்டி அலங்கார தோரணம் செய்வர். செவ்விளநீர் குளிர்மையாகையால் வெய்யில் காலங்களில் விரும்பி அருந்துவர். சுவாமிக்கு அபிசேகம் செய்யவும் இளநீரைப் பாவிப்பர்.


நெல்லுக்கிரைத்த நீர்வாய்க்கால் வழியோடி
புல்லுக்கும் ஆங்கே பொசியுமாம்..



நல்ல காரியங்களுக்காக நாங்கள் செய்யும் விடயங்கள் சில சமயங்களில் தப்பான காரியங்களுக்கும் பயன்பட்டுவிடும் என்பதை ஒளவையார் இப்படிச் சொல்லிக் காட்டுகின்றார்.


அனேகமான வீட்டு வளவுகளில் முருங்கை மரம் இருக்கும். குச்சிபோல நீளமானதும், உட்பகுதியில் சதைப்பற்று உள்ளதுமாக இதன் காய் இருக்கும். முருங்கைக்காய் கறி சமைக்க உதவும். முருங்கை இலை வறுத்துச் சாப்பிட உதவும். கணவாய், நண்டு, இறால் போன்ற வாய்வு உள்ள கறிகள் சமைக்கும்போது இஞ்சி, உள்ளியோடு முருங்கைப்பட்டையும் போட்டுச் சமைப்பார்கள்.


அனேகமாக வீட்டைச் சுற்றியுள்ள காணிகளும், தோட்டக் காணிகளும் வேலி போட்டு அடைக்கப்பட்டிருக்கும். வீட்டுத் தோட்டத்துப் பயிர்களை கால்நடைகளிடம் இருந்து காப்பாற்றவே இந்த வேலிகள் போடப்பட்டிருக்கும். பனையோலை, தென்னோலையில் பின்னிய கிடுகு, மூரிமட்டை, இலந்தைமுள்ளு, கிளுவை, பூநாறி போன்றவற்றால் வேலிகள் போடப்பட்டிருக்கும். சில வீடுகளில் சுற்றுமதில் கட்டியிருப்பர். அந்த நாட்களில் திருட்டுப்பயம் இருக்கவில்லை. அனேகமான வீடுகளில் அறைக்கதவு பகலில் திறந்தபடியே இருக்கும். அயலவரின் பார்வையில் படவேண்டி வரும் என்பதால், அந்நியரின் நடமாட்டம் மிகக்குறைவாகவே இருக்கும். ஒவ்வொரு வீட்டிலும் நாய் வளர்த்தபடியால் இரவில் அந்நியரின் நடமாட்டத்தைக் கண்டால் அவை குரைக்கும். இதைவிட பொது இடங்களில் யாராவது நடமாடினால் ஆட்காட்டிக் குருவி என்று ஒரு வகைக் குருவி சத்தம் போட்டுக் காட்டிக் கொடுத்து விடும்.

ஒவ்வொரு வீட்டிற்கு அருகிலும் ஒரு கிணறாவது இருக்கும். கிணற்றுக்கு அருகே ஒரு தண்ணீர்த் தொட்டியும், துணி துவைப்பதற்று பெரிய கல் ஒன்றும் வைக்கப்பட்டிருக்கும். நிரந்தர ஆறு இல்லாத காரணத்தினால், மழை நீரையும் கிணற்று நீரையும் நம்பியே மக்கள் வாழ்ந்தார்கள்.


‘முழுமுதற் கமுகின் மணி உறழ் எருத்திற்
கொழுமடல் அவிழ்ந்த குரூஉக்கொள் பெருங்குலை..’



கமுகமரத்தில் இருந்து பாக்கு எடுப்பார்கள். யாராவது இறந்தால் பாடை கட்டவும் கமுகமரத்தைப் பாவிப்பர்.


தென்னை, வாழை, பலா, மா, எலுமிச்சை, தோடை, மாதுளை, கறிவேப்பிலை, ஈரப்பலா, நெல்லி, கொய்யா, பப்பாசி, போன்ற பலன் தரும் மரங்களை வீட்டுத் தோட்டத்தில் காணலாம். இதைவிட முருங்கை, அகத்தி, சண்டி போன்ற மரங்கள் வேலிக் கதியால்களோடு சேர்த்து நடப்பட்டிருக்கும். இவற்றின் இலைகள் வறுத்துச் சாப்பிடக்கூடிய சத்துள்ள உணவாகும். கங்குள்கீரை, தவசிமுருங்கை, அகத்திக்கீரை, வல்லாரை, பொன்னாங்காணி, முளைக்கீரை, குப்பைமேனி, கொவ்வை, முருங்கைக்கீரை, ரம்பை, போன்ற கீரைவகைகளையும் காணமுடியும்.

 ‘அகத்தி ஆயிரம் காய்த்தாலும் புறத்தி’ என்று ஊரிலே சொல்வதுண்டு.

புளியமரம், ஆலமரம், அரசமரம், வேப்பமரம், இலுப்பைமரம், பூவரசமரம், கொன்றைமரம், மஞ்சமுன்னாமரம், தேக்கு, முதிரை, பாலை மரம், மலைவேம்பு, எலும்புருக்கி, இலந்தைமரம், நாவல் என்று நிறைய மரங்கள் நிழல் தரும் மரங்களாகவும், பயன்தரும் மரங்களாகவும் வளர்ந்திருந்தன. சின்னவயதில் பூவரசம் இலை பறித்து அதைச் சுருட்டி ‘பீப்பீக்’ குழல் செய்து ஊதி விளையாடுவோம். அதே போல தென்னங் குருத்தில் சுருள் செய்து, அடிப் பக்கத்திற்குள் பனை ஓலையின் சிறிய இரண்டு துண்டுகளைச் செருகி, நீண்டகுழல் செய்து ஊதிவிளையாடி இருக்கிறோம். கீழே விழுந்து கிடக்கும் குரும்பட்டி எடுத்து ஈர்க்கிளை வளைத்துச் செருகிச் சுற்றும்போது, டிக்டிக் சத்தம்போடும் தையல்மெசின் செய்திருக்கிறோம். மஞ்சமுன்னா காய்பறித்து ஈர்க்கிள் குத்தி, தேர் செய்திருக்கிறோம்.



பனங்கொட்டை பொறுக்கி

பனங்கொட்டை பொறுக்கி 


குரு அரவிந்தன்

(குரு அரவிந்தன்)

உள்நாட்டுப் போரின் பாதிப்பு ஆங்காங்கே வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது. கவனிப்பு அற்ற பிரதேசம் என்பதால் ஏ9 பாதை குண்டும் குழியுமாயிருந்தது. சில இடங்களில் பாதைகள் செப்பனிடப் பட்டிருந்தன. முன்பெல்லாம் இப்பாதையில் பயணிக்கும்போது பயந்து நடுங்கிக் கொண்டே பயணிக்கவேண்டும். இராணுவத்தின் கெடுபிடி ஒருபக்கம், தெருவோரக் கண்ணிவெடிகளின் பயம் மறுபக்கம். தப்பித்தவறி வண்டி பாதையைவிட்டு விலகினால் காவு கொள்ள எங்கேயென்று கண்ணிவெடிகள் காத்திருக்கும். பாதை ஓரத்தில் அக்குள் தண்டு பிடித்து மெல்ல மெல்ல நொண்டிக் கொண்டு சென்ற அந்த சிறுவனுக்காக என் மனம் பரிதாபப்பட்டாலும், சற்றுத்தள்ளி மூன்று காலில் நொண்டிக் கொண்டு புல் மேய்வதற்குப் பகீரதப் பிரயத்தனம் செய்த அந்தப் பசுக்கன்றுதான் என் மனதில் சொல்லெனா வேதனையைக் கிளப்பிவிட்டது. நண்டு கொழுத்தால் வளையில் இருக்காது என்பதுபோல ஆயுதவிற்பனைக்காக மனிதனே தேடிக்கொண்ட வினையில் மாட்டிக் கொண்ட அப்பாவி இரைகள்தான் இவைகள். பாவம் இந்தப் பசுக்கன்று, வாயற்ற இந்த ஜீவன்களால் தங்களுக்கு நடந்த கொடுமைகளை யாரிடம் சொல்லி அழமுடியும். வண்டிச் சத்தம் கேட்கவே, மிரட்சியோடு நிமிர்ந்து பார்த்துவிட்டு மீண்டும் புல்லுக்குள் தன் தலையைப் புதைத்துக் கொண்டது.  அதன் பசி அதற்கு. ஆனையிறவு அருகே எரிந்து கருகிப்போன கவசவாகனம் ஒன்று என் கண்ணில் பட்டு வேகமாக மறைந்து போனது. திரும்பிய பக்கங்கள் எல்லாம் யுத்தம் தின்ற எச்சங்கள் காட்சிப் பொருளாய் எங்களுக்குத் தரிசனம் தருவதற்கென்றே காத்திருப்பது போலிருந்தது.


பிரதான பாதையில் இருந்து விலகி வண்டி உள்ளே சென்றபோது, சாலையின் இரண்டு பக்கமும் பனை மரங்கள்; வளர்ந்து நிமிர்ந்து நின்று எங்களை வரவேற்றுக் கொண்டிருந்தன. சில பனைமரங்கள் தலையிழந்து மொட்டையடித்த மனிதர்போல சோகத்தில் மூழ்கியிருந்தன. யுத்த முனையில் முன்னின்று எதிரியைத் தடுக்கும் போர் வீரர்களைப்போல அவை நிரையாய் காட்சி தந்தபோது எனக்குப் போராளிகளின் ஞாபகம்தான் சட்டென்று வந்தது. தலையிழந்து நிற்பதற்கு அதுவும் ஒரு காரணம்தான். யுத்த காலத்தில் எறிகணைகள் வந்து குடியிருப்புகள் மீது விழாமல் காப்பதில் இந்தப் பனைமரங்களின் பங்கும் அதிகமாக இருந்திருக்கலாம். எத்தனையோ குடிமனைகளை, குடிமக்களை இந்தப் பனை மரங்கள் காப்பாற்றி இருக்கின்றன. ஏனைய இடங்களில் உள்ள எரிந்து கருகிப்போன, கூரையை இழந்த வீடுகளோடு ஒப்பிட்டுப்  பார்க்கும்போது இந்தப் பகுதியில் இருந்த பனைமரங்களை, அவை ஜடமாக இருந்தாலும் அவற்றின் யுத்தகால சேவைகளைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை.





நான் சிறுவனாக இருந்தபோது தோப்பிலே இருந்த இந்தப் பனை மரங்களைப் பார்த்து அதிசயித்திருக்கிறேன். யாழ்ப்பாணத்து கற்பகதரு என்று இந்தப் பனை மரங்களைச் சொல்வார்கள். சில பனைமரங்கள், அல்லது தென்னை மரங்களின் அடிப்பக்கத்தில் பாம்பு போல படம் வரைந்திருப்பார்கள். அது ஏன் என்று தொடக்கத்தில் எனக்குப் புரியவில்லை. தாத்தாவிடம் அதுபற்றி விசாரித்தேன். அணில்கள் மரத்தில் ஏறிப் பாளைகளில் வரும் பூக்களைச் சேதப்படுத்தாமல் இருப்பதற்காகத்தான் அப்படிப் படங்கள் வரைவதாக தாத்தா சொல்லி அறிந்து கொண்டேன். பாம்புப் படத்தைப்பார்த்தே மிரளக்கூடிய அணில்கள் அந்தக் காலத்தில் இருந்திருக்கலாம். அணில்கள் மரத்தில் ஏறிக் கள்ளைக் குடித்துவிட்டு வெறியில் முட்டியையும் தட்டி விழுத்திவிடும் என்பதால்தான் அப்படம் வரைவதாக நண்பன் சொன்னான். அது எந்தளவிற்கு உண்மை என்பதும் எனக்குப் புரியவில்லை.


நாங்கள் மாணவப் பருவ தன்னார்வத் தொண்டர்களாக இருந்தபோது, பனம் விதைகளைப் பெறுக்கிக் கொண்டு வந்து பாடசாலை வளவில் குவித்திருக்கிறோம். யார் அதிகம் சேகரிப்பது என்பதில் எங்களுக்குள் போட்டியிருந்தது. இரவிலே படுத்திருந்தாலும் அருகிலே இருக்கும் பனந்தோப்பில் இருந்து கேட்கும் தொம் தொம் என்ற சத்தத்தைக் காது கிரகித்துக் கொண்டிருக்கும். அதுவே பக்கத்துப் பனந்தோப்பிலே எத்தனை பனம்பழம் விழுந்தது என்ற கணக்கை மனதில் பதிய வைத்திருக்கும். அதிகாலையில் எழுந்து அந்தப் பனம் விதைகளைச் சேகரித்துப் பள்ளிக்குக் கொண்டு செல்லும்வரை முழுக் கவனமும் அங்கேயே இருக்கும். அதிக பனை விதைகளைச் சேகரித்துக் கொடுத்ததற்காக எங்களில் மூவருக்குப் பாடசாலையில் பாராட்டிப் பரிசு தந்தார்கள். வேறு ஒருநாள் டிராக்டர் வண்டியில் அவற்றை ஏற்றி, எங்களையும் அழைத்துச் சென்றார்கள். வீதி ஓரமெல்லாம் நாங்கள் சிறு குழிகள் தோண்டி அதில் விதைகளைப் போட்டு மூடினோம். இரண்டு மூன்று வாரங்களாக அங்கு சென்று நிரைநிரையாய் நடப்பட்டிருந்த விதைகளுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றினோம். அதன்பின் மழைக்காலம் ஆரம்பித்ததால் விதைகள் தானாகவே முளைத்து வளரத் தொடங்கி வடலிகளாகிக் காலப்போக்கில் பனைகளாகிவிட்டன. இப்படித்தான் மரம் நடும் திட்டத்தை அவர் ஏனைய பாடசாலைகளிலும் அறிமுகம் செய்திருக்கலாம். குடா நாடு முழுவதும் மாணவர்களைக் கொண்டே பனம் விதைகளை நட்டிருக்கலாம். அந்தப் பனை மரங்கள்தான் வளர்ந்து இன்று பெரி;ய மரங்களாக வீதி ஓரமெல்லாம் காவல் வீரர்கள்போல நிற்கின்றன.


இதற்கெல்லாம் காரணமானவரை காலம் மறந்துவிட்டது. காலம் மறந்துவிட்டதா அல்லது அவற்றை எல்லாம் நினைத்துப் பார்க்கும் நிலையில் அங்குள்ள மக்கள் இல்லையா என்பதுகூடத் தெரியவில்லை. சின்னவயது நினைவுகள் எனக்கு இப்பொழுதும் ஞாபகம் இருக்கிறது. எவ்வளவு தீர்க்க தரிசனத்தோடு அன்று அவர் செயற்பட்டார் என்பதை நினைக்க இப்பொழுது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. அவருடைய பெயர் கனகராஜா என்று அறிந்து கொண்டேன். அவரைப்பற்றி அறிமுகம் செய்த போது அவர் ஒரு தொழில் அதிபர் என்றும், மில்க்வைற்சோப் அதிபர் கனகராஜா என்றுதான் எங்கள் பாடசாலை அதிபர் அறிமுகம் செய்து வைத்தார். மில்க்வைட் சோப் என்பது யாழ்ப்பாணத்தில் தயாரிக்கப்பட்ட பிரபலமான நீலநிறத்தில் இருந்த சவர்க்காரம். உள்நாட்டில் தயாரிக்கப்பட்டதால் மிகவும் பிரபலமாக இருந்தது. அதுமட்டுமல்ல வெள்ளைநிற பாடசாலை சீருடை அணியும் மாணவ, மாணவிகளுக்கு மிகவும் அத்யாவசியமான நீலநிறம் கொண்ட சவர்க்காரமாகவும் இது இருந்தது. நாங்கள் அப்போது மணவ தன்னார்வத் தொண்டர்களாக இருந்தோம். பாடசாலைக்கு வெள்ளைநிற சீருடையே அணிந்தோம். சீருடையைப் பளீச்சென்று அணிவதற்கு இந்த சோப்பே எங்களுக்கு உதவியாக இருந்தது.


அவர் எங்களிடம் கேட்டதெல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான்.
அது என்னவென்றால் ‘பனங்கொட்டை பொறுக்கித் தருவீர்களா?’
எங்களுக்கு அவரது வேண்டுகோள் வியப்பாக இருந்தது. ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டோம். எந்தப் பெரிய தொழில் அதிபர், அவரைச் சுற்றி எத்தனை தொழிலாளர்கள். அப்படி இருந்தும் இங்கே வந்து மாணவர்களாகிய எங்களைப் பார்த்துப் ‘பனங்கொட்டை பொறுக்கித் தருவீர்களா?’ என்று கேட்கிறாரே என்று நினைத்தோம். ஆனாலும் எங்கள் பாடசாலை அதிபரும் அருகே நின்றதால் எந்த மறுப்பும் சொல்லாது சம்மதித்தோம். நாங்கள் சம்மதத்தின் பெயரில் தலையசைத்தோம். ஆனால் ராஜமாணிக்கம் மட்டும்  மௌனமாகவே நின்றான். அவன் கையிலே அழுக்குப்படாத பணக்கார வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவன். தப்பித் தவறி அழுக்குப் பட்டாலும் முகத்தைச் சுழித்துவிட்டு உடனே கையலம்ப ஓடிவிடுவான். நாங்கள் எல்லோரும் டாக்டர் ஆகவேண்டும் என்ற கனவுகளோடுதான் படித்தோம். நாட்டுச் சூழ்நிலையால், நாங்கள் நினைத்தது போல எங்கள் கனவுகளை நிறைவேற்ற முடியவில்லை. அவன் எப்படியோ டாக்டராக வெளிவர, நான் கணக்காளரானேன். ஆனாலும் எங்கள் நட்பு தொடர்ந்தது. அவன் உள்ளுரிலேயே தொழில் பார்க்க, நான் வெளிநாடு சென்றேன். உள்நாட்டு யுத்தம் ஓய்ந்து விட்டதாக அறிவித்ததால், இப்போது விடுமுறையில் அவனைப் பார்க்கத்தான் போய்க் கொண்டிருந்தேன்.


யாழ்ப்பாணத்திற்கு என்று சில குறிப்பிட்ட குறியீட்டுச் சொற்கள் இருந்தன. இலங்கையின் தென் பகுதிக்குச் சென்றால் அவர்கள் தங்கள் மொழியில் இந்தக் குறியீட்டுச் சொற்களை அடிக்கடி பாவித்துத் தமிழர்களைக் கிண்டல் அடிப்பதை நீங்கள் அறிந்து கொள்ள முடியும். பனங்கொட்டை, கறுத்தக் கொழும்பு, பொயிலைச்சுருட்டு, நல்லெண்ணெய் இப்பெயர்கள் யாழ்ப்பாணத்திற்கே உரிய குறியீட்டுப் பெயர்களாக இருந்தாலும் அவர்களுக்கு இவை கேலிப் பொருளாகத் தெரிந்தன. யாழ்ப்பாணத்துக் கற்பகவிருட்சம் என்று பெருமைப்படுகின்ற பனை மரத்தின் விதையைத்தான் பனங்கொட்டை என்று அவர்கள் கேலிசெய்தார்கள். கறுத்தக் கொழும்பு என்பது ஒரு வகை ருசியான மாம்பழம், பொயிலைச்சுருட்டு என்பது யாழ்ப்பாணத்துப் புகையிலையில் செய்யப்படும் சுருட்டு. கோடா என்று சொல்லப்படும் பாணியை இதன்மேல் தடவி போறணையில் பதனிடுவார்கள். பின் அதிலிருந்துதான் சுருட்டுச் செய்வார்கள். சுருட்டுச் சுற்றுவது என்பது யாழ்ப்பாணத்து குடிசைக் கைத்தொழிலாக இருந்து மட்டுமல்ல, அவர்களுக்கு நல்ல வருமானத்தையும் பெற்றுக் கொடுத்தது. அடுத்ததாக நல்லெண்ணெய், எள்ளைச் செக்கில் போட்டு அரைத்து அதில் இருந்து பெறப்படுவதுதான் நல்லெண்ணெய். உடல் ஆரோக்கியத்திற்கு உகந்தது. அதிலே வேடிக்கை என்னவென்றால் தென் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள் தேங்காயில் இருந்து பெறப்படும் தேங்காய் எண்ணெய்யைத்தான் முடியில் தேய்ப்பார்கள். தென் பகுதிப் பெண்களின் முடி அடர்ந்து நீண்டு வளர்வதற்கு தேங்காய் எண்ணெய்யும் ஒரு காரணமாய் இருந்திருக்கலாம். விடுமுறையைக் களிப்பதற்காக தென்பகுதிப் பெண்கள் வடபகுதியில் உள்ள கீரிமலைக்கு வந்து நீராடிவிட்டு அழகான நீண்ட தலைமுடியை விரித்து வெய்யிலில் உலரவிடும் காட்சி கண்ணுக்குக் கொஞ்சம் கவர்ச்சியாக இருக்கும். குறுக்குக் கட்டோடு அவர்கள் நிற்கும் அந்தக் காட்சி இளவட்டங்களைக் கவர்ந்திழுக்கும். இதற்காகவே சாக்குப் போக்குச் சொல்லி அங்கு சென்று காத்திருக்கும் மாணவர்களும் உண்டு. அப்போதெல்லாம், மாணவர்கள் அவர்களைப் பார்த்து ‘சிங்களத்தி சிவத்தப் பெண்ணே தேங்காய் எண்ணெய் மணக்குதெடி..!’ என்று கிண்டல் செய்து கோரஸ் பாடுவார்கள். அந்தப் பெண்களுக்கு மொழி புரியுமோ இல்லையோ, பதிலுக்கு ஒரு கவர்ச்சிச் சிரிப்பை உதிர்த்து விட்டுப் போய்விடுவார்கள்.
யுத்தகால பாதிப்பு எதுவும் இல்லாமல் நண்பன் ராஜமாணிக்கத்தின் வீடு பளீச்சென்று இருந்தது. நன்றாக உபசரித்து என்னைத் தனது குடும்பத்தினருக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தான். யுத்த காலத்தில் தாங்கள் பட்ட அவலங்களைப் பற்றிக் கதைகதையாய் சொன்னான். வெளிநாட்டில் எனது வேலைபற்றி குடும்பம் பற்றி நிறையவே விசாரித்தான். விருந்து சாப்பிட்டு, விடை பெற்று வரும்போது அவன் என் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டான்.


‘உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா படிக்கிற நாட்களில் மாணவர்கள் எல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து  பக்கத்துப் பனந்தோப்புகளிலே பனங்கொட்டை பொறுக்கியது’ என்றான்.

‘ஆமா, உன்னைத் தவிர..!’ என்றேன் சட்டென்று.
‘உண்மைதான், அப்போ எனக்கு அதில் ஈடுபாடு இருக்கவில்லை. என்னுடைய கனவெல்லாம் டாக்டர் ஆகவேண்டும் என்பதிலேயே இருந்தது. பூமியைப் பசுமையாய் வைத்திருக்க வேண்டும், மரம் வளர்க்க வேண்டும் என்ற அந்த விடயம்கூட அந்த நேரம் எனக்குப் பெரிதாகத் தெரியவில்லை. யுத்தம் ஆரம்பமாகி எறிகணைகள் வந்து ஏனைய குடியிருப்புகள் மீது விழுந்த போதுதான் ஒரு உண்மையை நான் புரிந்து கொண்டேன்.’
‘என்ன உண்மை?’
‘இந்த மரங்களின் அவசியத்தைப் பற்றிய உண்மை. என்னுடைய அறியாமையால் அன்று நான் உங்களை எல்லாம் ‘பனங்கொட்டை பொறுக்கிகள்’ என்று கேலி செய்தேன். அதற்காகத்தான் இப்போ உன்னிடம் மன்னிப்புக் கேட்கிறேன்.’ என்றான்.
‘என்னிடம் மன்னிப்பா, எதற்கு?’

‘உண்மையிலே புதிதாக நிறைய மரங்கள் வளர்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் வரக்காரணம் யாழ்ப்பாணம் வானம் பார்த்தபூமி என்பதால்தான். ஆறுகள் இல்லாததால், இந்த மண்ணில் மழையை நம்பியே விவசாயம் நடந்தது. கிணற்றில் இருந்தே குடிநீர் பெற்றார்கள். உயர்ந்த மரங்கள் இருந்தால் மழை பெய்வதற்குச் சந்தர்ப்பம் அதிகமுண்டு என்று கருதித்தான் தீர்க்கதரிசனத்தோடு மரம் நாட்டும் முயற்சியில் அன்று ஈடுபட்டார்கள். ஆனால் அதுவே பிற்காலத்தில் எறிகணைகளில் இருந்து குடிமனைகளைக் காப்பாற்றும் பாதுகாப்பு கேடயமாக மாறிவிட்டது.’
‘நாங்கள் அதற்காகத் தொழிலதிபர் கனகராஜாவைத்தன் பாராட்ட வேண்டும். பள்ளியில் படிக்கிற பிள்ளைகளைப் பனக்கொட்டை பெறுக்கச் சொல்கிறாரே என்று அவரை அன்று திட்டிய பெற்றோரும் இருக்கிறார்கள்.’ என்றேன்.


‘அன்று பனம்விதைகளைச் சேகரித்து பெரியதொரு திட்டமாக நீங்கள் எல்லாம் இந்த இடங்களில் நட்டபடியால்தான் இன்று அந்த மரங்கள் வானுயர்ந்து வளர்ந்து எங்களுக்குப் பாதுகாப்பாக நின்றன. அப்போ நாங்கள் உங்களைப் பார்த்துப் ‘பனங்கொட்டை பொறுக்கி’ என்று ஏளனம் செய்தோம். அன்றைய தீர்க்க தரிசனத்தின் அருமை இன்றுதான் புரிகிறது. இந்தப் பனை மரங்கள் இல்லாவிட்டால் எங்கள் குடியிருப்புகளில் செல்குண்டுகள் விழுந்து இன்று நாங்கள் மண்ணோடு மண்ணாய்ப் போயிருப்போம். எங்கள் குடிமனைகளைப் பாதுகாத்தது மட்டுமல்ல, பதுங்குகுழிகள் தோண்டி அதற்கு மேல் பாதுகாப்பாக போடுவதற்கும் இந்தப் பனங்குற்றிகளே பலவிதத்திலும் உதவியாய் இருந்தன. விமானக் குண்டு வீச்சில் இருந்து அவைதான் எங்களைப் பல தடவைகள் காப்பாற்றின. உண்மையிலேயே மரம் வளர்க்க வேண்டும் என்ற இந்தத் திட்டத்தை அன்று நடைமுறைப் படுத்தியவர்களைக் கையெடுத்துக் கும்பிட வேண்டும். அவர்களால்தான் இன்று நாங்கள் உயிரோடு இருக்கின்றோம்.’ என்றான் டாக்டர் ராஜமாணிக்கம்.


சின்ன வயதில் தன்னலம் பாராது நாங்கள் செய்த தன்னார்வத் தொண்டு, பிற்காலத்தில் பல்லாயிரக் கணக்கான உயிர்களைக் காப்பாற்றி இருக்கிறது என்பதை அறிந்தபோது என்மனம் மட்டற்ற மகிழ்ச்சி கொண்டது. வெளிநாட்டில் நான் நல்ல உத்தியோகத்தில் இருந்தாலும், என்னால் டாக்டராக முடியாமற் போனதற்கு அந்த நாட்களில் பனங்கொட்டை பொறுக்கித் திரிந்து எங்கள் படிப்பை வீணாக்கியது ஒரு காரணமாய் இருக்குமோ என்று இதுவரை நான் எனக்குள் எண்ணிக் குமைந்து கொண்டு இருந்ததற்கு, ஆறுதல் தருவதுபோல இருந்தன அவனது வார்த்தைகள்;. பனங்கொட்டை பொறுக்கி என்று பாடசாலை நாட்களில் அவன் என் காதுபடச் சுட்டசொல் இத்தனை நாளாய் என் மனதை அரித்துக் கொண்டு இருந்திருக்கிறது என்பது விடைபெற்றுச் செல்லும் போதுதான் எனக்குப் புரிந்தது.

Tuesday, July 17, 2012

S. Ramakrishnan - எஸ். ராமகிஸ்ணன்

                                                           இலக்கிய விருது





S.Ramakrishnan, Kuru Aravinthan, A. Muthulingam
 
கனடிய கலை இலக்கிய நண்பர்கள் சார்பில் ரொறன்ரோ சண்பிளவர் தளபாட (Sunflower)  உரிமையாளரால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட விருந்துபசாரத்தில் கனடிய தமிழ் இலக்கிய விருது பெற்ற  எழுத்தாளர்களான எஸ். ராமகிஸ்ணன் (தமிழ் இலக்கியத் தோட்டம்), குரு அரவிந்தன் ( தமிழர் தகவல்), அ. முத்துலிங்கம் (தமிழர் தகவல்) ஆகியோர் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தனர்.

தமிழகத்தில் இருந்து எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிஸ்ணன் கனடாவிற்கு வருகை தந்திருந்தார்.

Saturday, July 14, 2012

Mithunam Book release by Mrs. V. Ramalingam (Kuramagal)



MITHUNAM BY KURAMAGAL

திருமதி வள்ளிநாயகி இராமலிங்கத்தின் (குறமகள்) மிதுனம் நாவல் வெளியீட்டு விழா சென்ற வெள்ளிக்கிழமை (13-07-2012) ரொறன்ரோ சிவிக் சென்ரரில் நடைபெற்றது.

'Mithunam' Book Release by Kuramagal at Toronto on 13th July 2012

Thursday, July 12, 2012

Nadeswara College - நடேஸ்வராக்கல்லூரி

                              நடேஸ்வராக்கல்லூரி – காங்கேசந்துறை.

                                                               ( By: Kuru Aravinthan)
Nadeswara College - Kankesanturai.
Kankesanturai Nadeswara College is one of the Oldest school in Jaffna. It have created and Educated many students who are in very highly respectable positions all over the world. Also Nadeswara college have been acknowledged and awareded for the talent of our students in Sports and Muthtamil like Drama,Writing and Music.


காங்கேசந்துறை நடேஸ்வராக் கல்லூரி இலங்கையின் வடக்கு மாகாணத்தில் உள்ள யாழ்ப்பாணத்தில் காங்கேசந்துறையில் உள்ள நடேஸ்வராக் கல்லூரி வீதியில் அமைந்துள்ளது. தொடக்கத்தில் தமிழ் கலவன் பாடசாலை என்ற பெயரில் இயங்கி வந்த இந்தப் பாடசாலை பாலர் பிரிவு தொடக்கம் உயர்தர வகுப்புகளைக் கொண்ட ஒரு பாடசாலையாகும்.


நடேஸ்வராக் கல்லூரி வீதிக்கு வடக்குப் பக்கத்தில் கனிஷ்ட பாடசாலையும், தெற்குப் பக்கத்தில் உயர்தர பாடசாலையும் அமைந்திருந்தன.காங்கேசந்துறை நகரத்தைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் மட்டுமல்ல, கிழக்கே கீரிமலை, போயிட்டி, மேற்கே மயிலிட்டி, பலாலி, தெற்கே மாவிட்டபுரம், கட்டுவன், குரும்பசிட்டி போன்ற பகுதிகளில் இருந்தும் பல மணவர்கள் இங்கே வந்து கல்வி கற்றனர். இதைவிட சீமெந்துத் தொழிற்சாலையில் உத்தியோகம் பார்த்த பல வெளி மாகாணத்துப் பெற்றோரின் பிள்ளைகளும் இங்கே வந்து கல்வி கற்றனர்.



அரசாங்கம் பாடசாலையைப் பொறுப்பேற்கும்வரை திரு.தம்பிப்பிள்ளை, மாவிட்டபுரத்தைச் சேர்ந்த திரு. சிவஞானம் ஆகியோர் தொடக்கத்தில் நடேஸ்வராக் கல்லூரியின் முகாமையைளராக் கடமையாற்றினர்.


திரு. சின்னத்தம்பி, இடையாற்று மங்களம் திரு.சுப்ரமணிய ஐயர், இடையாற்று மங்களம் திரு.சூடாமணி ஐயர், திரு. கந்தசாமி, திரு. மார்க்கண்டு, திரு. கிருஷ்ணபிள்ளை, திரு. சிவப்பிரகாசம்,  திரு. சோமசுந்தரம் போன்றோர் எமது காலத்தில் உயர்நிலைப் பாடசாலையில் அதிபர்களாகக் கடமையாற்றினார்கள்.

நடேஸ்வரா கனிஷ்ட பாடசாலையில் அக்காலத்தில் திரு. சபாபதிப்பிள்ளை, திரு. சிதம்பரப்பிள்ளை, திரு. கந்தையா, திரு. திருநாவுக்கரசு, திரு. மு.அ. குருநாதபிள்ளை ஆகியோர் அதிபர்களாக இருந்தார்கள்.


நடேஸ்வராக் கல்லூரி யாழ்ப்பாணத்தில் மிகவும் பிரசித்தி பெற்ற பாடசாலைகளில் ஒன்றாகத் திகழ்ந்தது. குரு வீதிக்கு வடக்குப் பக்கமாகவும் சந்தை வீதிக்குத் தெற்குப்பக்கமாகவும், காங்கேசந்துறை - யாழ்ப்பாணம் பெரிய வீதி மேற்குப் பக்கமாகவும், கிழக்கே தொடர் வண்டிப் பாதைக்கு அருகாமையிலும் இக் கல்லூரி அமைந்திருந்தது. காலையும் மாலையும் உள்ளுர் தொடர்வண்டி ஒன்று அருகே உள்ள தரிப்பிடத்தில் நின்று ஆசிரியர்களையும் மாணவர்களையும் ஏற்றிச் செல்வதுண்டு.


யுத்தம் காரணமாக இப்பகுதி உயர் பாதுகாப்பு வலயத்திற்குள் வந்ததால் இக் கல்லூரி இடம் பெயரவேண்டி வந்தது. பாலர் வகுப்பில் இருந்து உயர்தர வகுப்புவரை இங்கே மாணவர்கள் கல்வி கற்றனர்.

நேர்மை நெறி நில் என்ற கல்லுர்ரி வாசகத்திற்கு ஏற்ப பல கல்விமான்களை உருவாக்கித் தமிழ் சமுதாயத்திற்குப் பெருமை தேடித்தந்தது.  உயர் பாதுகாப்பு வலயத்தில் அகப்பட்டுக் கொண்டதால், மாணவர்களின் பாதுகாப்புக் கருதித் தெற்கு நோக்கி இடம் பெயரவேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது.

காங்கேசந்துறை

நடேஸ்வராக் கல்லூரிக் கீதம்


போற்றுவோம் போற்றுவோம் போற்றுவோம்
புகழும் நீதி கலைகள் மேவும் சிகரமாக திகழும் தாயை
போற்றுவோம் போற்றுவோம் போற்றுவோம்


 பொலியும் ஆழி வளங்கள் யாவும் நிறை காங்கேசந்துறையிலே
பொறையில் நேர்மை நெறிநில் நீதி அறிவை ஊட்டும் முறையிலே
கலை நலங்கள் எழில் பெறும் நடேஸ்வரா கல்லூரியில்
கருணை வெள்ளம் பெருகி ஞான அருவி ஊறும் வாரியை
போற்றுவோம் போற்றுவோம் போற்றுவோம்


ஆங்கில் மொழி ஓங்கி விளங்க ஆய்ந்த செந்தமிழ் காவியம்
ஆரியமிசைக் கீதநடனம் அரிய கணிதம் ஓவியம்
பாங்கு மிகுந்த சாஸ்திரத்துடன் பயிற்சித் தொழில்கள் யாவுமே
பாலித்தருளும் பான்மை பெருகப் பானு நிகர வாழ்கவே
போற்றுவோம் போற்றுவோம் போற்றுவோம்




Keerimalai
நடேஸ்வராக் கல்லூரி அமைந்திருந்த நகரமான காங்கேசந்துறை வடக்கே பாக்குநீரணையும், கிழக்கே பலாலி விமான நிலையத்தையும், தெற்கே மாவிட்டபுரத்தையும், மேற்கே கீரிமலையையும் எல்லையாகக் கொண்டிருந்தது.

கப்பல் போக்குவரத்து, விமானப் போக்குவரத்து, தொடர் வண்டிப் போக்குவரத்து, பேருந்துப் போக்குவரத்து என்று எல்லாவிதமான போக்குவரத்துத் தொடர்புகளையும் கொண்டதுதான் காங்கேசந்துறை பட்டினம்.




யாழ்பாணக் குடாநாட்டின் வடபகுதியில் முக்கிய கேந்திர நிலையமாகத் திகழ்ந்த காங்கேசந்துறை, தென்னிந்தியாவில் இருந்து 18 மைல் தூரத்தில் தென்கிழக்குப் பக்கமாக அமைந்திருக்கிறது. காங்கேசந்துறைக்கு வடக்கேயுள்ள பாக்கு நீரணை இலங்கையையும் இந்தியாவையும் கடல் நீரால் பிரிக்கிறது. இனமத வேறுபாடின்றி எல்லாவித மக்களும் ஒற்றுமையாக வாழ்ந்த இடம் காங்கேசந்துறையாகும்.



KKS Railway Station
 சோழ இளவரசியான மாருதப்புரவீகவல்லி தான் வழிபடுவதற்காக சோழநாட்டில் இருந்து கொண்டுவந்த முருகக்கடவுளின் (மாவைக்கந்தன்) விக்கிரகம் இத்துறையில் வந்து இறங்கியதால், முருகக்கடவுளுக்கு இன்னுமொரு பெயர் காங்கேயன் என்பதால், காங்கேயந்துறை என்று பெயர் பெற்றது.


அழகான கடற்கரைத் துறைமுகத்தைக் கொண்ட காங்கேசந்துறையின் மேற்குப் பகுதி சுண்ணக்கல் பிரதேசமாக இருப்பதால், இலங்கையிலே சீமெந்து உற்பத்தியில் முதலிடம் வகிப்பது காங்கேசந்துறை சீமெந்துத் தொழிற்சாலையாகும். உள்நாட்டுப் போர்காரணமாக இன்று செயலிழந்து நிற்கிறது.


Maavai Kanthan Temple
 காங்கேசந்துறைக்குத் தெற்கே உள்ள மாவிடபுரமும் மேற்கேயுள்ள ஈஸ்வரங்களில் ஒன்றான கீரிமலையில் உள்ள நகுலேஸ்வரமும் புராதன காலத்தில் இருந்து இந்துக்களின் வழிபாட்டுத் தலமாகத் திகழ்கின்றன. இதற்கான சரித்திரச் சான்றுகள் நிறையவே உண்டு.


வடபகுதியில் இருக்கும் கடைசித் தொடர்வண்டி நிலையம் காங்கேசந்துறை என்பதால் சுற்று வட்டத்திலிருந்து பல பிரயாணிகள் இங்கே வருவதுண்டு. கொழும்பு வரை செல்பவர்கள் இருக்கை எடுப்பதற்காக இங்கே வந்து தொடர் வண்டி எடுப்பார்கள். கொழும்பில் இருந்து நான்கு தடவைகள் இந்த நியைத்திற்குத் தொடர் வண்டிகள் தினமும் வருவதால் எப்பொழுதும் பரபரப்பாக இருக்கும்.


Kankesanturai - Light House
  காங்கேசந்துறைக் கலங்கரை விளக்கம் மிகவும் புகழ் பெற்றது. ஆங்கிலேயர் காலத்தில் காங்கேசந்துறைக் கோட்டை அத்திவாரத்தின் மேல் 1893ம் அமைக்கப்பட்டது. 82 அடி உயரம் கொண்டது. ஒரே சீரான நேரத்தில் மூன்று தடவைகள் 15 விநாடிகள் இடைவெளியில் மின்னி மின்னி எரிவதே இதன் அடையாளமாக இருந்தது. 14 கடல் மைல் தூரத்திற்குத் தெரியும் இதன் வெளிச்சம் வடபகுதி மீனவர்களுக்கு வழி காட்டியாகவும் அமைந்திருந்தது.
பருத்தித்துறை - கீரிமலை வீதியைக் காங்கேசந்துறை  - யாழ்ப்பாணம் வீதி சந்திக்கும் இடத்தில் இந்தக் கலங்கரை விளக்கம் அமைந்திருக்கிறது.

Monday, July 9, 2012

பீல் குடிமக்கள் (SOPCA) ஒன்றியத்தின் ஒன்றுகூடல்

(குரு அரவிந்தன்)


சென்ற ஞாயிற்றுக்கிழமை சொப்பா என்றழைக்கப்படும் பீல் குடிமக்கள் ஒன்றியத்தின் ஒன்றுகூடல் நிகழ்ச்சி மிசசாகாவில் உள்ள மிசசாகாவலி பூங்காவில் நடைபெற்றது. பீல்குடிமக்கள் ஒன்றியத்தின் அங்கத்தவர்கள், அவர்களின் குடும்பத்தவர், நண்பர்கள் என்று பலரும் ஆர்வத்தோடு வந்து இந்த ஒன்றுகூடலில் கலந்து கொண்டனர். காலநிலை சீராக இருந்ததால், சிறுவர்களுக்கான விளையாட்டுப் போட்டிகள், இளைஞர்களுக்கான விளையாட்டுப் போட்டிகள், பெரியவர்களுக்கான விளையாட்டுப் போட்டிகள் என்று பலவிதமான விளையாட்டுப் போட்டிகளும் அங்கே இடம் பெற்றன.



உடலாரோக்கியத்தைக் கவனத்தில் கொண்டு எல்லா வயதினருக்குமான உடற்பயிற்சிகளும், ஆரோக்கியமான உணவுவகைகளும் அங்கே பரிமாறப்பட்டன. சென்ற ஒன்றுகூடலின்போது பாரம்பரிய உணவான கூழ் காய்ச்சியிருந்தார்கள். எல்லோரும் ரசித்து, ருசித்துக் குடித்தது ஞாபகம் வந்தது. ஆடிமாதமாகையால் ஆடிக்கூழின் ஞாபகம் வந்தது.


‘ஆடிப்பிறப்பிற்கு நாளை விடுதலை
ஆனந்தம் ஆனந்தம் தோழர்களே’
கூடிப்பனங்கட்டி கூழும் குடிக்கலாம்
கொழுக்கட்டை தின்னலாம் தோழர்களே”



என்ற சோமசுந்தரப் புலவரின் பாடலும் கூடவே நினைவில் வந்தது. கடந்த மூன்று வருடங்களாக இத்தகைய ஒன்றுகூடல் நிகழ்ச்சிகள் எங்கள் பழைய ஞாபகங்ளை மீட்டுக் கொண்டு வருவதால் பலரின் வரவேற்பையும் அவை பெற்றிருக்கின்றன.




ஊரிலே சின்னவயதில் நாங்கள் விளைபாட்டு மைதானத்தில் ஓடியாடி விளையாடிய பழைய ஞாபகத்தை இந்த நிகழ்வு எல்லோர் மனதிலும் கொண்டு வந்து சேர்த்தது. நடுமைதானத்தில் பந்தை வைப்பார்கள். குறிப்பிட்ட இலக்கத்தை அழைத்ததும் இந்த இலக்கத்திற்குரிய இருபக்க விளையாட்டு வீரர்களும் ஓடி வந்து பந்தை எடுக்க வேண்டும். மற்றவரிடம் அகப்படாமல் பந்தை எடுத்துக்கொண்டு திரும்புபவர் வெற்றியாளராகக் கருதப்படுவார். கிட்டத்தட்ட இதே போன்ற ஒரு விளையாட்டை சின்ன வயதிலே நாங்களும் விளையாடியிருக்கின்றோம். இதை எங்கள் ஊரிலே பார் ஓட்டம் என்று சொல்லுவார்கள். கோயில் திருவிழா காலங்களில் அதிகமாக இளைஞர்கள் கோயில் வீதிகளில் இதை விளையாடுவார்கள். ஒரு பக்கத்தில் நிற்பவர்களில் ஒருவர் ஓடிச் சென்று மறுபக்கத்தில் உள்ள கோட்டில் தொட்டு விட்டுப் பாதுகாப்பாக தங்கள் பக்கத்திற்குத் திரும்ப வேண்டும். அச்சந்தர்ப்பத்தில் மறுபக்கத்தில் நிற்கும் ஒருவர் ஓடிவந்து இவரைத் தொடவேண்டும். அப்படியானால் அவர் ஆட்டமிழப்பார். அகப்படாமல் பாதுகாப்பாகத் திரும்பிச் சென்றால் அந்தப் பக்கத்திற்கு ஒரு புள்ளி கிடைக்கும். அப்படியே மாறிமாறி விளையாட்டுத் தொடரும். சுவாரஸ்யமாய் இருந்தால் சுவாமி வெளிவீதி வலம் வரும்வரை விளையாட்டுத் தொடரும். பெரியவர்களும் கண்டும் காணாததுபோல இருந்து விடுவார்கள்.




புலம் பெயர்ந்த மண்ணிலும் ஊரில் இருந்து கொண்டு வந்த பல விளையாட்டுகளை எம்மவர்கள் அறிமுகப் படுத்தியிருக்கிறார்கள். கிட்டி அடிப்பது, கயிறு இழுப்பது, கிளித்தட்டு அல்லது தாச்சிக்கோடு போன்ற விளையாட்டுக்கள் பிரபலமானவை. இத்தகைய விளையாட்டுகளை இங்கே பிறந்து வளர்ந்த பிள்ளைகளாக இருந்தாலும் அவர்கள் மிகவும் ஆர்வத்தோடு விளையாடியதைப் பார்த்தபோது மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. இதைவிட ஒன்றுகூடலில் உள்ள சிறப்பான அம்சம் என்னவென்றால் பெற்றோர்கள், பிள்ளைகள், உறவினர், அயலவர், நண்பர்கள் என்று எல்லோரும் ஒன்றாகச் சேர்வதற்கு இத்தகைய ஒன்றுகூடல்கள் வழி வகுத்துக் கொடுக்கின்றன. குறிப்பாக இங்கே புலம் பெயர்ந்த மண்ணில் உள்ள பெரியகுறை என்னவென்றால் எம்மினத்துப் பிள்ளைகளை ஒன்றாகச் சேர்ந்து பொது நிகழ்ச்சிகளில் பங்குபற்றவோ அல்லது விளையாட்டுகளில் கலந்து கொள்ளவோ பொதுவாகப் பெற்றோர்கள் அனுமதிப்பதில்லை. அதனால் எம்மினப் பிள்ளைகள் அனேகமான இடங்களில் தனிமைப்படுத்தப் படுகின்றார்கள். எனவே இப்படியான ஒன்று கூடல்களை வரவேற்க வேண்டும் என்று பலரும் விரும்புவதற்குக் காரணம் இத்தகைய குறைகளை நிவர்த்தி செய்து ஒற்றுமையையும், புரிந்துணர்வையும் எங்கள் இனத்திற்கிடையே வளர்க்க உதவுகின்றன என்பதேயாகும்.