Wednesday, May 15, 2013

Asteroid 2012 DA14 - விண்கல் 2012 டிஏ14

அறிவியல் கட்டுரை

ரஸ்யாவை அதிரவைத்த விண்கல் 2012 டிஏ14

குரு அரவிந்தன்

ஒரு எரிகல் வானத்தில் பூமிக்கு மிக அருகாமையில் கடந்து செல்கிறது என்பதே எல்லோருக்கும் ஆச்சரியமாக இருந்தது. அதைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆர்வமும் இருந்தது. ஆனால் யாரும் எதிர் பார்க்காமலே சென்ற 15ம் திகதி (15-02-2013) அன்று இரண்டு எரிகற்கள் வானத்தில் தோன்றி எல்லோரையும் பயமுறுத்தின. பூமிக்கு அருகாமையில் பயணித்த 30 மீற்ரர் சுற்றளவும், 40,000 தொன் பாரமும் கொண்ட விண்கல் டிஏ14 (Asteroid 2012 DA14) எந்த ஒரு சேதமும் ஏற்படுத்தாது பூமியைக் கடந்து சென்றதாகத் தெரிகிறது. சிறியதொரு புள்ளி போல வானத்தில் நகர்ந்து சென்றதைச் சில நாடுகளில் பலரும் அவதானித்தார்கள். ஆனால் வானிலை ஆராய்ச்சியாளர்கள் சற்றும் எதிர்பார்க்காத நிலையில் சிறிய விண்கல் ஒன்று பூமியைத் தாண்டும்போது சிதறி வெடித்தபோது அதன் பல துண்டுகள் ரஸ்யாவைத் தாக்கியிருக்கின்றன. இவை டிஏ14 இன் சிதறல்களா என்பது இன்னமும் சரியாக அறியப்படவில்லை.


பூமியைத் தாண்டிச் சென்ற இந்த டிஏ14 என்ற விண்கல்லை முதன் முதலாக ஸ்பெயினில் உள்;ள வானிலைக் கண்காணிப்பகம்தான் கவனித்தது. சென்ற வருடம் பெப்ரவரி மாதம் 23ம் திகதி அது பூமியை நோக்கி நகர்வதை அவதானித்தனர். அவர்கள் அவதானித்தபோது 4.3 மில்லியன் கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் அந்த விண்கல் காணப்பட்டது. இதைத் தொடர்ந்து அவதானிக்க வேண்டியிருந்ததால், இதற்கு ஆஸ்டிராய்ட் டிஏ14 என்று பெயர் சூட்டினர். ஓவ்வொரு 40 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை இப்படியான எரிகல் பூமிக்கு அருகே வருவதாகவும், 1200 வருடங்களுக்கு ஒருமுறை இப்படிப் பூமிக்கு அருகில் வரும் எரிகற்கள் பூமியில் சேதம் விளைவிக்கலாம் எனவும் எதிர்பார்க்கப்படுகின்றது. நேரே பூமியை நோக்கி நகராமல் சரிவுப்பாதையில் அந்த எரிகல் சென்றதால் இதன் தாக்கம் பூமியில் குறைவாகவே இருந்தது. 2046ம் ஆண்டு பெப்ரவரி மாதம் மீண்டும் பூமிக்கு அருகே வரலாம் என எதிர்பார்க்கப்படுகின்றது. ஆனாலும் 2123ல் பூமிக்கு மிக அருகில் வரலாம் என எதிர்வு கூறப்படுகின்றது.
எரிகல்லைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் காரணமாகவோ, அல்லது திடீரென அதி பிரகாசத்துடன் வெளிச்சம் தெரிந்ததாலோ ரஸ்யாவைச் சேர்ந்த பலர் வீட்டிற்கு வெளியே வந்து வானத்தைப் பார்த்தனர். அப்படி வெளியே வந்து பார்த்தபோது பூமியை நோக்கி வந்த சிறிய எரிகல் பூமிக்கு மிக அருகே சிதறி வெடித்ததால் சுமார் 1000 பேர்வரை வீட்டுக் கூரைகளும், கண்ணாடி யன்னல்களும் சிதறியதால், அதன் சிறிய துண்டுகள் தாக்கியதில் காயமடைந்தனர். ரஸ்யாவின் யூரல் மலைத்தொடர் பகுதியில் பெரும் தீச்சுவாலையுடன் சிறிய எரிகல் ஒன்று விழுந்ததை பாதுகாப்புக் கமெராக்கள் படம் பிடித்திருந்தன. பெரும் இரைச்சல் சத்தத்துடன் பூமியை நோக்கி வந்த எரிகல்லின் சில துண்டுகள் பனி மூடிக்கிடந்த பகுதியில்; விழுந்ததால் அதிக சேதத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. ஆனாலும் ரஸ்யாவின் சுமார் ஆறு நகரங்களில் இதனால் பாதிப்பு ஏற்பட்டிருப்பதாக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அந்த நேரத்தில் சுற்றுவட்டத்தில் உள்ள செல்பேசிகளும் செயலிழந்ததாகத் தெரியவருகின்றது. யப்பான் நாட்டில் உள்ள நாகசாகியில் இரண்டாம் உலக யுத்தத்தின்போது வீசப்பட்ட அணுக்குண்டைவிட இதன் வலிமை அதிகமாக இருந்திருக்கலாம் என நம்பப்படுகின்றது.


பூமிக்கு அருகே இது போன்ற கோடிக்கணக்கான கற்கள் இருப்பதாக வானிலை ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். பூமியை நோக்கி இவை நகரும்போது செயற்கைக் கோள்களைத் தாக்கலாம் என்ற பயமும் இருக்கின்றது. ஆனால் சமீபத்தில் நகர்ந்த எரிகற்கள் செயற்கைக் கோள்கள் உள்ள பாதையில் நகராமல், வேறுபாதையில் நகர்ந்ததால் செயற்கைக் கோள்களுக்கு எந்தவித பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை. 1908ம் ஆண்டு சைபீரியாவில் இது போன்ற எரிகல் விழுந்தபோது பாரிய தாக்கம் ஏற்பட்டது. சுமார் 2200 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவுள்ள காடுகள் இதனால் அழிந்து போயின.


1801ம் ஆண்டிலிருந்து இப்படியான விண்கற்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டபோது அவற்றுக்கு அடையாளங்கள் இடத் தொடங்கினர். முதன் முதலாக 1801ம் ஆண்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டு பதிவு செய்யப்பட்ட விண்கல்லின் பெயர் சிறெஸ் என்பதாகும். அதைத் தொடர்ந்து பலாஸ், யூனோ ஆகிய விண்கற்கள் கண்டு பிடிக்கப்பட்டுப் பதிவு செய்யப்பட்டன. 1807ல் விஸ்ரா விண்கல் கண்டு பிடிக்கப்பட்டது. வேறு விண்கற்கள் அதன்பின் இவர்களின் கண்ணில் படாததால் இவர்கள் தேடுதலை நிறுத்திக் கொண்டனர். 1830ல் மீண்டும் தேடுதல் நடத்தியபோது மேலும் சில புதிய விண்கற்களை இவர்களால் காணமுடிந்தது. 1855ம் ஆண்டுவரை சுமார் 37 பெரிய விண்கற்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு குறி அடையாளங்கள் இடப்பட்டன. ஆனால் 1855ல் தொடர்ந்தும் பல விண் கற்கள் கண்டு பிடிக்கப்பட்டதால், குறியடையாளங்கள் இடுவது கடினம் என்பதால் இப்பொழுது அவற்றுக்குப் பெயரிடத் தொடங்கியுள்ளனர். 1891ம் ஆண்டிலிருந்து நீண்ட தூரப் புகைப்படக் கருவிகள் மூலம் இத்தகைய விண்கற்களைப் புகைப்படங்கள் எடுக்கக் கூடிய வசதிகள் ஏற்பட்டதால் அவற்றை இலகுவில் ஆவணப்படுத்த முடிந்தது. முதலில் வானத்தில் எந்தத் திசையில் விண்கல் இருக்கிறது என்பதையும், தொடர்ந்து அது அசைகிறதா என்பதையும், அதன்பின் அதன் தூரத்தையும் அவதானிக்கின்றார்கள். அதன்பின்தான் இவை சிறிய கோள்களைப் பதிவு செய்யும் நிலையத்தில் கணணி மூலம் பதிவு செய்யப்பட்டுப் பெயரிடப்படுகின்றன. 1998ம் ஆண்டுவரை இத்தகைய பழைய முறைகளே தொடர்ந்தும் பாவனையில் இருந்து வந்தது. 2010ம் ஆண்டு மே மாதப் பதிவின்படி அடையாளப் படுத்தப்பட்ட சுமார் 7075 விண்கற்கள் பூமிக்கு அருகாமையில் இருக்கின்றன. இவற்றில் ஒரு கிலோ மீட்டர் குறுக்களவு கொண்ட பெரிய விண்கற்கள் சுமார் 500-1000 வரை இருக்கலாம் என்று கணிப்பிடப் பட்டுள்ளது.


இந்தியாவின் உதவியோடு இந்தியாவின் ஸ்ரீகரிகோட்டாவில் இருந்து ஒரு பயணப்பெட்டியின் அளவுள்ள கனடாவின் செயற்கைக்கோள் ஒன்று 2013ம் ஆண்டு பெப்ரவரி மாதம் 25ம்திகதி திங்கட்கிழமை வான்வெளிக்கு வெற்றிகரமாக அனுப்பப்பட்டிருக்கின்றது. பூமியைச் சுற்றி இருக்கும் பெரிய விண்கற்களைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்கும் பணியில் இந்தச் செயற்கைக் கோளில் பொருத்தப்பட்ட தொலைநோக்கி ஈடுபட்டிருக்கும். இந்தச் செயற்கைக்கோள் பூமியில் இருந்து சுமார் 50 மில்லியன் கிலோ மீற்றர் தூரம்வரை உள்ள பெரிய விண்கற்களைக் கண்டுபிடிக்கும் சக்தியைக் கொண்டதாகும். கனடாவின் விண்வெளித் திட்டக் குழுவினர் (NEOSSat) இதைத் தொடர்ந்தும்; கண்காணிப்பார்கள். இதைவிட, எட்டு அங்குல நீளமும், ஏழு கிலோகிராம் பாரமும் கொண்ட இரண்டு சிறிய தொலைநோக்கிகளும் விண்வெளியில் உள்ள நட்சத்திரங்களையும், அவ்வப்போது அவற்றின் ஒளியில் ஏற்படும் மாற்றங்களையும் அவதானிப்தற்காகக் கனடாவால் இந்தியாவில் இருந்து அனுப்பப்பட்டிருக்கின்றன.


ஆதிகாலம் தொடக்கம், அறிவியலில் முன்னேறாத காலத்திலும் தமிழர்களிடம் வானிலை பற்றிய குறிப்புக்கள் நிறையவே இருந்திருக்கின்றன. இப்பொழுதும் சோதிடம் பார்ப்பவர்கள் கோள்களின் அசைவை வைத்தே சோதிடம் சொல்கிறார்கள். தமிழர்களின் நாட்காட்டிகளும், பஞ்சாங்கமும் இதன் அடிப்படையில்தான் உருவாகின. சூரியனுக்கு ஞாயிறு என்றும், சந்திரனுக்கு திங்கள் என்றும், கோள்களுக்கு செவ்வாய், புதன் வியாளன், வெள்ளி, சனி என்று பெயர்கள் சூட்டி ஏழு நாட்களை ஒரு வாரம் என்று கணித்தனர். சூரியனுக்கு நன்றி சொல்லத் தைப்பொங்கலை ஒரு விழாவாகக் கொண்டாடினர். இந்துக் கோயில்களில் நவக்கிரகங்கள் என்று சொல்லி ஒன்பது கிரகங்களை வழிபட்டும் வந்தனர். அந்த நாட்களில் தமிழர்கள் புகழ்பெற்ற கடலோடிகளாக இருந்ததால், கடலோடிகள் வானத்து வெள்ளிகளைப் பார்த்தே திசை அறிந்தனர். அவற்றின் அசைவுகளைத் துல்லியமாகக் கணித்து வைத்திருந்தனர். வால்வெள்ளி தோன்றினால் அதனால் அழிவு ஏற்படலாம் என்று முன்னெச்சரிக்கை செய்து வைத்திருந்தனர். சங்க இலக்கியங்களில் இது பற்றிய குறிப்புக்கள் நிறையவே இருக்கின்றன. ஆனால் இவற்றை எல்லாம் தகுந்த முறையில் ஆவணப்படுத்தாமல் விட்டதால் பல அரிய கண்டுபிடிப்புகள் இன்று எம்மிடம் இருந்து மறைந்து விட்டதால், எமக்குச் சொந்தம் இல்லாமல் போய்விட்டன.

No comments:

Post a Comment