Tuesday, February 18, 2014

Tamil Language in Canada - கனடாவில் தமிழ் மொழிக்கல்வி

கனடாவில் தமிழ் மொழிக்கல்வியின் வளர்ச்சி. 

(குரு அரவிந்தன் - எழுத்தாளர், தலைவர்: ஒன்ராறியோ தமிழ் ஆசிரியர் சங்கம்.)

(Kuru Aravinthan – Writer, President: Ontario Tamil Teachers Association)

கல்விச் செல்வம் ஒன்றே எங்கு சென்றாலும் கொண்டு செல்லக்கூடிய செல்வமாக இருந்ததால், தமிழர்கள் தாங்கள் புலம் பெயர்ந்த கனடிய மண்ணுக்குத் தங்கள் தாய் மொழியாம் தமிழ் மொழியை எந்த ஒரு மாற்றமும் இல்லாமல் அப்படியே பாதுகாப்பாகக் கொண்டு வந்து சேர்த்தார்கள். 1983ம் ஆண்டுக்கு முன் கனடாவிற்கு வந்த தமிழர்களுக்கு தங்கள் தாய் மொழியைக் கனடிய மண்ணில் தக்க வைப்பதற்கு அதிக வசதிகளோ அல்லது வாய்ப்புக்களோ கிடைக்கவில்லை.  அதனால் அவர்கள் அந்த முயற்சியில் ஈடுபடவில்லை. ஆனால் 1983ம் ஆண்டுக்குப் பின் அதிக அளவில் தமிழர்கள் கனடிய மண்ணுக்குப் புலம் பெயர்ந்ததால் அவர்கள் தங்கள் தாய்மொழியைப் புகுந்த மண்ணில் தக்கவைப்பற்கு சகல முறையிலும் பிரயத்தனப் பட்டாhர்கள். இவ்வாறான முயற்சிகளின் போது தாய் மொழியாம் தமிழ் மொழி சிதைந்து போகாமல் எப்படி அடுத்த தலை முறையிடம் கையளிப்பது என்பதில் பல சிக்கல்களைப் புலம் பெயர்ந்த கனடியத் தமிழர்கள் எதிர் கொள்ள வேண்டிவந்தது. பிறந்த மண்ணிலே தாய் மொழியாகக் கற்கப்பட்டும், கற்பிக்கப்பட்டும் வந்த தமிழ் மொழி புகுந்தமண்ணிலே சில நாடுகளில் மட்டும் இன்று இரண்டாம் மொழியாகவோ, சர்வதேசமொழியாகவோ, அல்லது அந்னிய மொழியாகவோ உருவம் பெற்றுக் கற்கவும் கற்பிக்கப்பட்டும் வருகின்றது. அப்படியான ஒரு நிலைதான் இன்று சுமார் மூன்று இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட தமிழர்கள் வாழும் கனடாவிலும் தமிழ் மொழிக்கு ஏற்பட்டிருக்கின்றது.


புலம் பெயர்ந்த கனடிய மண்ணில் தமிழ் மொழி கற்பதால் என்ன பலன் கிடைக்கப் போகிறது, இதற்கு  என்ன அவசியம் என்று கேட்பவர்களும் உண்டு. இதனால் இரண்டாம் மொழியாகத் தமிழ் கற்கும் மாணவர்களும், தமிழ் கற்பிக்கும் ஆசிரியர்களும் அதிகமான சவால்களை எதிர் கொள்ள வேண்டிய சூழ்நிலைக்குள் தள்ளப்பட்டு இருகின்றார்கள். புலம்பெயர்ந்த நாட்டுச் சூழலுக்கேற்ப அந்த நாடுகளில் பாவனையில் இருக்கும் பிற மொழிச் சொற்கள் சிலவும் தமிழ் மொழியோடு கலந்து விடுகின்றன. எப்படி வட்டாரவழக்கில் இருந்த சொற்களைத் தமிழ் மொழி உள்வாங்கியதோ, அதே போலத்தான் பிறமொழிகளும் தமிழோடு கலக்கின்றன. இதனால் தமிழ் கற்றல், கற்பித்தலில் பல மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டிய கட்டாய சூழ்நிலையை அவர்கள் எதிர் நோக்க வேண்டியிருக்கின்றது. இலங்கையிலோ, அல்லது தமிழகத்திலோ பாவனையில் இருந்து வந்த ஆரம்ப வகுப்புகளுக்குரிய பாடப்புத்தகங்களில் இருந்த சில சொற்களுக்கு விளக்கம் கொடுத்த போது மேலை நாடுகளில் உள்ள சில பிள்ளைகளால் அதை விளங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை என்றும் குறிப்பாக மாட்டு வண்டி, தாமரைப்பூ, குயில், உரல், ஆட்டுக்கல் போன்ற சில சொற்களுக்குரிய யதார்த்தயுருவை  அவர்களால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை என்றும் சில ஆசிரியர்கள் குறைப்பட்டுக் கொண்டார்கள். எனவேதான் கனடாவில் தமிழ் கற்கும் மாணவர்களுக்கு ஏற்றமாதிரியான பாடப்புத்தகங்களை உருவாக்க வேண்டிவந்தது. எப்படிச் சில வடமொழிச் சொற்கள் தமிழில் கலந்திருக்கின்றனவோ அதுபோல, போச்சுக்கேயர், ஒல்லாந்தர், ஆங்கிலேயரின் ஆட்சியின்கீழ் இலங்கை இருந்தபோது அந்த மொழிச் சொற்கள் சில தமிழோடு கலந்ததால் இன்றும் அவை வட்டார வழக்காகப் பாவனையில் இருக்கின்றன. பேச்சு வழக்கில் அத்தகைய சொற்கள் இன்றும் புலம் பெயர்ந்தவர்களால் கனடாவில் பாவிக்கப்படுகின்றன.


ஓன்ராறியோவில் உள்ள கல்விச் சபைகள் பல்கலாச்சாரத் திட்டத்தின் கீழ் தமிழ் மாணவர்கள் தமிழ் மொழி கற்பதற்குரிய வாய்ப்பை தமிழ் மாணவர்களுக்குக் கொடுத்திருக்கின்றன. பாடசாலை நேரத்திற்குப் பின்னரும், வாரஇறுதி நாட்களிலும் தமிழ் மொழி கற்பதற்கு வசதிகள் செய்கு கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ரொறன்ரோ, பீல், யோர்க்பிரதேசம், கத்தோலிக்கசபை, டர்ஹம், கிங்ஸ்ரன் ஆகிய கல்விச் சபைகள் தமிழ் மொழி கற்பிப்பதில் இன்று முன்னிற்கின்றன. இதைவிட சில பல்கலைக் கழகங்களில் தமிழ் ஒரு தேர்வுப்பாடமாகவும் போதிக்கப்படுகின்றது. ஒன்ராறியோ கல்விச் சபைகளில் உள்ள குறைகள் என்னவென்றால் முக்கியமாக ஒரு மாணவன் பாடசாலையில் எந்தத் தரத்தில் படிக்கிறானோ அதே தரத்தில்தான் தமிழ் வகுப்பிலும் படிக்க வேண்டும். அந்த வகுப்பிற்குரிய தமிழ் அறிவு அவனிடம் இருக்கிறதோ இல்லையோ அவன் அந்தத் தரத்தில்தான் படிக்க வேண்டும் என்று கட்டாய சூழ்நிலைக்குத் தள்ளப் படுகின்றான். அடுத்ததாக கற்பிக்கப்படும் பாடப்புத்தகங்கள் அந்த வகுப்பின் தரத்திற்கு ஏற்றதாக இல்லை என்ற குறைபாட்டையும் சில பெற்றோர்கள் கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள். குமுகம் என்ற ஒருசொல் ரொறன்ரோ கல்விச்சபை தமிழ் பாடப்புத்தகத்தில் புகுத்தப்பட்டபோது, வழக்கில் இல்லாத தனித்தமிழ் சொற்பிரயோகம் என்று ஒரு சில பெற்றோர் சுட்டிக் காட்டியுள்ளனர். சமூகம் (ஊழஅஅரnவைல) என்று இதுவரை பாவிக்கப்பட்ட சொல்லுக்குப் பதிலாக குமுகம் என்ற சொல் பாடப்புத்தகத்தில் புகுத்தப்பட்டதே இதற்குக் காரணமாகும். தமிழ் மொழியோடு ஆங்கிலம் அளவுக்கு அதிகமாகக் கலந்து பாவிக்கிறார்கள், தமிழோடு வடமொழியைக் கலந்து விட்டார்கள் என்றெல்லாம் மேடையில் குறைப்பட்ட ஒருசிலர்கூட இந்தச் சொல் புகுத்தப்பட்ட போது அதற்கு ஆதரவாகப் பேச முன்வரவில்லை. இத்தகைய புதிய சொற்கள் பாடப்புத்தகத்தில் அறிமுகம் செய்யப்பட்டபோது, சாதாரண சொற்களையே பிள்ளைகளால் புரிந்து கொள்ள முடியாதபோது ஏன்


இப்படியான புதிய சொற்களை அறிமுகப் படுத்துகிறார்கள் என்று சிலர் குறைப்பட்டுக் கொண்டார்கள். இங்கே உள்ள ஓவ்வுபெற்ற ஆசிரியர் ஒருவரிடம் இது பற்றி அபிப்பிராயம் கேட்டபோது புதிய தமிழ் சொற்கள் புகுத்தப் படும்போது எங்கள் மொழி வளம் பெறுகிறது, அது காலத்தோடு ஒட்டிப் போகிறது என்பதற்கான அறிகுறியே அது என்பதைக் குறிப்பிட்டு,  இத்தகைய வளர்ச்சி பெறாத, காலத்தோடு ஒத்துப்போகாத மொழிகள் விரையில் அழிந்து விடும் என்பதையும் நினைவூட்டினார். அவர் மேலும் குறிப்பிடும் போது, நமஸ்காரம் என்ற வடமொழி சொல்லை வணக்கம் என்றும், காரியதரிசியைச் செயலாளர் என்றும், சர்வகலாசாலையைப் பல்கலைக்கழகம் என்றும், ராஜ்ஜியம் என்பதை மாநிலம் என்றும் எப்படிப் பேசப்பழகிக் கொண்டோமோ, சைக்கிள் என்ற ஆங்கில வார்த்தைக்கு எப்படி துவிச்சக்கரவண்டி என்றும், பஸ் வண்டியை பேருந்து என்றும், ரெயினைத் தொடர்வண்டி என்றும் எப்படி காலப்போக்கில் அழைக்கப் பழகிக் கொண்டோமோ அதே போல இதையும் காலப்போக்கில் அழைக்கப்பழகிக் கொள்வார்கள் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார். எனவே புகுந்த மண்ணில் புதிய சொற்களை, அல்லது தூயதமிழை அறிமுகம் செய்ய முற்படும்போது, எல்லோரும் தங்கள் புலமைத்துவத்தைக் காண்பிக்க முற்படுவதால், தமிழ் கற்பிப்பதில் பல சிக்கல்களை எதிர் கொள்ள வேண்டியிருக்கின்றது.
இது போன்ற பல வார்த்தைகள் பல மொழிகளில் இருந்தும் புதிது புதிதாகத் தினமும் வெளிவந்த வண்ணமே இருக்கின்றன. அவற்றுக்கு ஈடான சரியான தமிழ் சொற்கள் கண்டுபிடிக்கப்படாவிட்டால் தமிழ் மொழியின் வளர்ச்சி கால ஓட்டத்தில் பின்தங்கிவிடக்கூடும். ஒருவரின் பெயரையோ, அல்லது இடத்தின் பெயரையோ மாற்றங்கள் எதுவும் செய்யாமல் அப்படியே எழுதி விடுவதுதான் சிறப்பாக இருக்கும். தூயதமிழ் சொற்கள் வேண்டும் என்பதற்காக இந்த மண்ணில் உள்ள றிச்மன்ஹில் என்ற இடத்திற்கு செல்வமலை என்று முகவரி எழுதிக் கடிதம் போட்டால் அந்தக் கடிதம் எப்படிப் போய்ச்சேரும்?


மொழித் திறன்கள் என்று சொல்லப்படுகின்ற பேசுதல், எழுதுதல், வாசித்தல், செவிமடுத்தல் போன்ற திறன்களில் புலம் பெயர்ந்த தமிழ் மக்களின் அடுத்த தலைமுறையினரில் குறிக்கப்பட்ட சிலரே தமிழ் மொழியில் இத்தகைய திறன்களைக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின் தாய்மொழி வளர்ச்சியில் தகுந்த ஆர்வம் காட்டாவிட்டால் தமிழ் மொழியில் படித்தல், எழுதுதல் போன்ற இத்துறைகளை மேம்படுத்துவது என்பது புலம்பெயர்ந்த மண்ணில் மிகவும் கடினமானதாகவே இருக்கும். புலம் பெயர்ந்த மண்ணில் தமிழ் மாணவர்களிடையே தமிழ் எழுத்து திறன் குறைந்து கொண்டு போவதை இப்பொழுதெல்லாம் எங்களால் அவதானிக்க முடிகின்றது. பல்கலாச்சார நாடாகிய கனடாவிலும் தமிழ் மொழிப் புழக்கம் குறிப்பாக தமிழரின் வீடுகளில் வெகுவாகக் குறைந்து கொண்டு வருவதும் குறிப்பிடத் தக்கது. ஆனால் சமீபகாலமாக, குறிப்பாக தமிழ் மொழி கற்கும் மாணவர்களின் தொகை மீண்டும் சிறிதளவு அதிகரித்திருப்பதைக் கல்விச் சபைகளின் கல்வி கற்பிக்கும் நிலையங்களில் இருந்து அவதானிக்க முடிகின்றது. ரொறன்ரோ கல்விச் சபையை எடுத்துக் கொள்வோமேயானால், 1998ம் ஆண்டு 31 நிலையங்களிலும், 2003ம் ஆண்டு 49 நிலையங்களிலும், 2011ம் ஆண்டு 56 நிலையங்களிலும் தமிழ் மொழி கற்பிக்கப்பட்டது. இதற்கேற்ப தமிழ் மாணவர் தொகையும் அதிகரித்திருக்கின்றது.


கல்விச்சபைகள் நடத்திவரும் தமிழ் மொழிக் கல்வித் திட்டத்தைவிட கனடாவில் தனிப்பட்ட முறையில் பல இடங்களில் தமிழ் வகுப்புக்களும் நடைபெறுகின்றன. மேலும் பழைய மாணவர் சங்கங்கள், ஊர் ஒன்றியங்கள், தொடர்பு சாதனங்கள் போன்றவையும் தமிழ் மொழி கற்பித்தலில் சிறந்த பங்காற்றி வருகின்றன. தமிழ் மொழி இந்த மண்ணில் நிலைத்து நிற்க வேண்டும் என்பதற்காக இவர்கள் எடுத்து வரும் இந்த முயற்சி கட்டாயம் பாராட்டப்பட வேண்டும். ஆனால் அரச பாடசாலைகளில் தமிழ் கற்றோர் தங்கள் வசதி கருதித் தனியார் தமிழ் கற்பிக்கும் நிறுவனங்களுக்குச் செல்வதால் அரச பாடசாலைகளில் மாணவர் எண்ணிக்கை குறைவடையத் தொடங்கியுள்ளதை நாங்கள் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். இதனால் தமிழ் மாணவர்களுக்கு அரசு கொடுக்கும் இலவச வசதிகளை நான் இழக்க வேண்டிய நிலையில் உள்ளோம். பெற்றோர்கள் இதைக் கவனத்தில் எடுத்துக் கொண்டு தமிழ் மொழியின் எதிர் காலம் கருதி அதற்கேற்ப செயற்படவேண்டும். தமிழ் மொழி இந்த மண்ணில் நிலைத்து நிற்க வேண்டுமானால் குறிப்பாக கனடா முழுவதும் ஒருங்கிணைந்த பாடத்திட்டம் அமல்படுத்தப்படவேண்டும். பிள்ளைகளின் தமிழ் மொழித் தரத்தை அறிந்து அதற்கேற்ப வகுப்புகளில் அவர்களை அனுமதிக்க வேண்டும். ஆசிரியர் தேர்வின்போது போதிய தமிழ் அறிவும், அனுபவமும், ஆற்றலும் உள்ளவர்களையே தெரிவு செய்ய வேண்டும். தமிழில் வெளிவந்திருக்கும் சிறுவர்களுக்கான ஒலி, ஒளி குறும்தட்டுக்களையும், பயிற்சிப் புத்தகங்களையும் பெற்றோர்கள் வாங்கித் தங்கள் பிள்ளைகளின் தமிழ் மொழி அறிவை விருத்தி செய்ய உதவவேண்டும். முக்கியமாக எவ்வளவோ இடர்களுக்கு மத்தியில் ஆர்வத்தோடு தமிழ் மொழி கற்றவரும் மாணவர்களையும் பெற்றோரையும் அரவணைத்துச் செல்லக் கூடியதாகத் தமிழ் கற்பிக்கும்  ஆசிரியர்களின் செயற்பாடுகள் இருக்க வேண்டும். இவ்வருடம் ஒன்ராறியோ தமிழ் ஆசிரியர் சங்கம் நடத்திய தமிழ் மொழித் திறன் காணல் போட்டியில் ஒன்ராறியோ கல்விச் சபைகளைச் சேர்ந்த சுமார் இரண்டாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள் மிகவும் ஆர்வத்தோடு விண்ணப்பித்திருந்தார்கள். இவர்களில் சுமார் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள் அதிதிறமையாக விடை எழுதிப் பரிசுகளையும், சான்றிதழ்களையும் பெற்றுக் கொண்டார்கள். எனவே தாய் மொழியாம் தமிழ் மொழியைக் கற்கவேண்டும் என்ற உத்வேகம் புதிய தலைமுறையிடம் தோன்றி இருப்பதை அவதானிக்க முடிகின்றது. மேலும் ஒன்ராறியோ தமிழ் ஆசிரியர் சங்கம் கல்விச் சபைகளைச் சேர்ந்த தமிழ் ஆசிரியர்களுக்காகப் பயிற்சிப் பட்டறைகளை நடத்துவதால் ஆசிரியர்களின் கற்பித்தல் திறனிலும் முன்னேற்றம் காணப்படுகின்றது.


மேலே குறிப்பிட்ட தமிழ் கற்பித்தலில் உள்ள இடர்களைக் களையவேண்டுமானால் முதலாவதாகத் தமிழ் மொழி வல்லுநர்களைக் கொண்ட சர்வதேச அமைப்பு ஒன்றை உருவாக்கிப் பொருத்தமான புதிய தமிழ் சொற்களை உருவாக்க வேண்டும். அரசியற் கலப்பற்ற, தமிழ் மொழி வளர்ச்சியில் உண்மையான ஈடுபாடு கொண்டவர்களை உள்ளடக்கியதாக இந்த அமைப்பு இருக்க வேண்டும். இந்த அமைப்பால் இறுதியாகத் தெரிவு செய்யப்பட்ட, வேற்று மொழிச் சொற்களுக்கு இணையான தமிழ் சொற்களையே சர்வதேச ரீதியிலான தமிழ் மொழிப் பாவனைக்கு எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். அடுத்ததாக கணனி போன்ற நவீன தொழில் நுட்பவசதிகள் முன்னேறியுள்ள இந்தக் காலத்தில் இத்தகைய மாற்றங்களை இலகுவில் எங்கும் விரைவாக எத்துச் செல்ல முடியும். முதலில் எல்லோரும் பாவிக்கக்கூடிய பொதுவான மென்பொருள் எழுத்துருவை தமிழில் உருவாக்க வேண்டும். அதைத் தவிர்த்து ஆளுக்கொரு எழுத்துருவையும், புதியசொற்களையும் தாம் விரும்பிய படியே அறிமுகம் செய்வதால் தமிழ் மொழி கற்பதில், கற்பிப்பதில் குழப்பம்தான் ஏற்படும் என்பதை நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். எனவே தமிழர்கள் புலம் பெயர்ந்த நாட்டின் கல்வி அமைப்புக்கும், கற்கும் சூழலுக்கும் ஏற்ப தமிழ் மொழிப் பயிற்சி அமைய வேண்டியதன் அவசியத்தை நாம் புரிந்து கொண்டு அதற்கேற்பச் செயற்படவேண்டும். மொழியின் முக்கிய பயன்பாடு கருத்துப் பரிமாற்றமே என்பதால், தமிழர்கள் சந்திக்கும் இடங்களிலும் தமிழ் வகுப்பறைகளிலும் தமிழர் இல்லங்களிலும் பேச்சுத் தமிழை முதன்மைப்படுத்துவது, கற்பித்தலுக்கு நவீன தகவல் தொழில் நுட்பவசதிகளைப் பயன்படுத்துவது, அரசு சர்வதேச மொழித்திட்டத்தின் மூலம் தமிழ் மொழிக்குக் கொடுக்கும் வசதிகளைப் பயன்படுத்துவது போன்ற முறைகள் மூலம் புலம் பெயர்ந்த மண்ணில் எங்கள் மொழியைப் பாதுகாக்க முடியும். எனவே கனடிய மண்ணில் தமிழ் மொழி கற்பிப்பதற்காக ஒரு தனிப்பீடம் அமைப்பதுடன், தமிழ் பெற்றோர்களும், கல்விமான்களும் தமிழ் மொழி வளர்ச்சியில் இன்னும் கூடிய கவனம் செலுத்தினால் எங்கள் தாய் மொழியாம் தமிழ் மொழி என்றென்னும் இந்த மண்ணில் நிலைத்து நிற்கும் என்பது உறுதி.

No comments:

Post a Comment