Monday, March 31, 2014

Kuru Aravinthan TVI Ivvara Viruinthenar - 2

Kuru Aravinthan

TVI Ivvara Viruinthenar - 2

Youtube - Canada

இவ்வார விருந்தினராக குரு அரவிந்தன். - Kuru Aravinthan

https://www.youtube.com/my_videos?
o=U&ytsession=LBcqMtwPGH2YXP3lckuh6WAM54Iarw8qahR7CfB3ZzUxpUTiypiYoNfDWF3dozLkyowMZMqABrinznUENjsO8ADWEvH0siG60-hoXC2M91NPFekd8fFQW2Br6S4xnvGriMFfaSedxNO2qWZu2U_KECCxkf5m2rCPUgDO96AvHoI9wC9HM7R_9A6wNNyznLNr6Zu_Jx5EMWU5_rrNW8PErBILvz0zr7ZmchLd7FyucCUZOQVpOWmayc6sPVZnBzgk340nVmmLgFJ6modvsbqexPOe0B6eTxS7kBwj-69lT7PqKwv2NiVJ2




எனக்குப் பிடித்தமான சில பாடல்கள் - குரு அரவிந்தன்

1. தாய் - பிள்ளை பாசத்தை எடுத்துக் காட்டும் அற்புதமான வரிகள்.
அம்மாவைப் போல ஒரு தெய்வம்..

படம்: சுகம் சுகமே - கனடியப்படம்.
குரு அரவிந்தனின் கதை, திரைக்கதை  வசனத்தில் வெளிவந்த திரைப்படம்.

2. சகோதர பாசத்தை எடுத்துக் காட்டும் பாடல்
மலர்ந்தும் மலராத பாதிமலர்போல

படம்: பாசமலர் பாடல் வரிகள்: கண்ணதாசன்

3. பதின்மவயதில் ஒருதலைக் காதல்
பாவாடைதாவணியில் பார்த்த உருவமா

படம்: நிச்சயதாம்பூலம்     பாடல் வரிகள்:

4. காதலியைப்பற்றிய எண்ணங்கள்
உன்பேர் சொல்ல ஆசைதான்

படம்: மின்சாரக்கண்ணா பாடல் வரிகள்:

5. காதலின் ஏக்கம்
மெல்லினமே மெல்லினமே

படம்: சாஜாஹான் ((SHAHJAHAN)

6. காதலிக்குப் பாராட்டு
முதல் முதல் பார்த்தேன் உனை

படம்: பிரியசகியே   பாடல் வரிகள்:

7. காதல் தோல்வியைப் பக்குவமாய் ஏற்றுக் கொள்வது
எங்கே அந்த வெண்ணிலா எங்கே அந்த வெண்ணிலா

படம்: வருஷமெல்லாம் வசந்தம்  பாடல் வரிகள்:

8. காதலைப் பற்றிப் பெருமைப்படுவது
என் வீட்டுத் தோட்த்து பூவெல்லாம் கேட்டுப்பார்

படம்: ஜென்டில்மென்  பாடல் வரிகள்:

9. செய்த தவறுக்காக மன்னிப்புக் கேட்பது
மன்னிப்பாயா மன்னிப்பாயா ஒருநாள் சிரித்தேன் மறுநாள் வெறுத்தேன்..

படம்: விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா?  பாடல் வரிகள்:

10. பாரதி பாடல்
நல்லதோர் வீணை செய்தே

படம்: பாரதி (இளையராஜா-மனோ) பாடல் வரிகள்: பாரதியார்

Wednesday, March 19, 2014

CEO - Sivagananathan. K - The dual role of a CEO

The dual role of a CEO

  Published : 12:00 am  March 19, 2014  |  163 views  |  No comments so far  |  Print This Post   |  E-mail to friend 


To be an effective CEO one must be a manager and leader,
 says Ranjith Fernando


By Cheranka Mendis


To become an effective CEO, an individual must subjugate himself to the functions of the Board of Directors,

be familiar with the function of the company model and play the dual role as a manager and leader – bringing in both a stabilising effect as well as a destabilising effect to the company.


Speaking at the memorial oration on the 12th year remembrance of late K. Sivagananathan, highly respected banker and financer of our time, Ranjith Fernando who has acted as Director/CEO of NDB, Secretary to Ministries of Industries and Constitutional Affairs listed key pointers that would make a company CEO an effective one.


The oration was organised by the trust in association with the Association of Professional Bankers Sri Lanka and was followed by a Memorial Trust Award Ceremony took place at the BOC Head Office in Colombo 1.

Thursday, March 13, 2014

Kanchipuram - காஞ்சிபுரம்

அனுபவம் புதுமை..!

குரு அரவிந்தன்

அயலகம் நோக்கி… (17)

Kanchipuram - காஞ்சிபும்

நான் பயணம் செய்த அனேகமான இடங்களில் மிகப்பழையகால அரசபரம்பரையினர் வாழ்ந்த அரண்மனைகளை ஆவலோடு தேடிப் பார்த்தேன். மிகப் பழைய அரண்மனைகளைக் காணமுடியவில்லை. அக்காலத்தில் அரசர்களும் கற்குகைகளில்தான் வாழ்ந்தார்களா, அல்லது அவர்கள் வாழ்ந்த அரண்மனைகள் எதிரிகளால் அழிக்கப்பட்டு விட்டனவா என்பதைக் கூடத் தெரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. பல்லவர் காலத்தில் இவ்வளவு அதிசயக்கத்தக்க கற்கோயில்களைக் கட்டியவர்கள் எங்கே வாழ்ந்திருப்பார்கள் என்று எண்ணிப் பார்த்தேன். சில சமயங்களிளில் அவர்களும் மக்களோடு மக்களாக வாழ்ந்திருக்கலாம். கடந்த சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முற்பட்ட சில அரண்மனைகளை வேறு சில இடங்களில் காணமுடிந்தது. மாமல்லபுரத்தில் உள்ள தருமராசர் மண்டபமும், கொடிக்கால் மண்டபமும் மகேந்திரவர்மனால் அமைக்கப்பட்டதாகக் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. நரசிம்மவர்மனால் அமைக்கப்பட்ட பஞ்சபாண்டவர் தேர்கள் ஒரே கல்லில் அமைக்கப்பட்ட கோயிலாக இருப்பது பண்டைக்காலக் கட்டடக் கலையின் சிறப்பை எடுத்துக் காட்டுகின்றது.

திரௌபதியம்மன் தேர் என்றழைக்கப்படும் கோயில் தூங்காணைமாட அமைப்பைச் சேர்ந்ததாகும். பல்லவ மன்னர்கள் தாம் அமைத்த குகைக் கோயில்களில்; துவாரபாலகர், சிவன், விஷ்ணு, லிங்கம், வராக அவதாரம், வாமன அவதாரம், போன்ற சிற்பங்களை அமைத்துள்ளனர். பல்லவர் அமைத்த கோயில்களின் தூண்களும், சுவர்களும், விமானங்களும் கண்கவரும் சிற்பங்களைக் கொண்டதாக இருக்கின்றன. மகேந்திரவர்மன், நரசிம்மவர்மன் காலத்தில் இவை அமைக்கப்பட்டதாகத் தெரிகின்றது. மகாபலிபுரம் பல்லவரின் சிற்பக்கலைக் கூடமாகவே திகழ்கின்றது. இங்கே உள்ள கற்களில் செதுக்கப்பட்ட சிற்பங்கள் இயற்கை வனப்புகளையும், அக்காலத்துச் சமூக நிகழ்வுகளையும் ஓரளவு படம்பிடித்துக் காட்டுவதுபோல இருக்கின்றன. இவற்றில் பெரும்பாலான சிற்பங்கள் புடைப்புச் சிற்பங்களாகவே காணப்படுகின்றன. புடைப்புச் சிற்பங்கள் எனப்படுவன சுவரோடு ஒட்டியபடி சுவரிலிருந்து வெளியே தள்ளிக் கொண்டிருப்பது போன்ற அமைப்பைக் கொண்டவை.


மாமல்லபுரத்தில் உள்ள இன்னுமொரு தனிப்பாறையில் பல்வேறுவிதமான விலங்குகளின் உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.  பறவைகள், யானைகள், குரங்குகள், சிங்கம், புலி, மான், அன்னப் பறவை, உடும்பு போன்றவை இந்தப் பாறையில் செதுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அக்காலத்தில் உயிரோடு இருந்த சில மிருகங்கள் பறவைகளாக இவை இருக்கலாம். குரங்குகளில் இரண்டு விதமான குரங்குகளின் உருவங்கள் இருக்கின்றன. பழைய காலத்தில் செதுக்கப்பட்ட சிங்கங்களின் முகங்கள் எல்லாம் இக்காலச் சிங்கங்களின் முகத் தோற்றத்தைவிட வித்தியாசமாக இருப்பதை நான் அவதானித்தேன். இங்கு மட்டுமல்ல நான் சென்ற வேறுபல இடங்களிலும் இப்படியான வித்தியாசமான சிங்கமுக உருவங்களைக் கண்டிருக்கிறேன். இதே போன்ற சிங்க முகங்களைப் புராதன கோயில் தூண்களிலும் அவதானித் திருக்கின்றேன். அங்கே உள்ள பெரியவர்களிடம் இதைப்பற்றி விசாரித்த போது அது ‘நரசிம்ம அவதாரம்’ என்று சொன்னார்கள். நரசிம்ம அவதாரக் கதையைச் சொல்வதாக அந்தத் தூண்கள் அமைந்திருந்தன.  ‘தூணிலும் இருப்பார் துரும்பிலும் இருப்பார்’ என்பதைக் குறிப்பதாகச் சொன்னார்கள்.


இயற்கைச் சூழலில் குரங்குகள் அமர்ந்திருக்கும் விதம், மான் தன் காலைத் தூக்கி முகவாயைச் சொரிந்து கொள்ளும் அழகு, யானைகள் நீரோடையில் நீர் அருந்துவது போன்ற காட்சி, குட்டி யானைகள் ஒன்று சேர்ந்து விளையாடுவது போன்ற இயற்கைக் காட்சிகள் மிக அற்புதமாக இந்தக் கல்லில் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. கோவர்த்தன சிற்பத் தொகுதி என்று சொல்லப்படுகின்ற இன்னுமொரு பெரிய பாறையில் முல்லை நிலக் காட்சிகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. மாடுகள் புல் மேய்வது, பசுக்களில் பால் கறப்பது போன்ற காட்சிகளும் இக்கல்லில் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. கோவர்த்தன மலையைக் கண்ணன் குடையாகப் பிடித்திருப்பது போன்ற காட்சிகளையும் இங்கே உள்ள கல்லில் செதுக்கியிருக்கின்றார்கள்.


அங்கிருந்து பார்த்தபோது போது கலங்கரை விளக்கம் கண்ணில் பட்டது. கலங்கரை விளக்கத்துக்கு செல்லும் வழியில் சற்றுத் தூரம் சென்றால், மகிஷாசுரமர்த்தினி மண்டபம் என்று ஒரு மண்டபம் இருப்பதா வண்டி ஓட்டுணர் குறிப்பிட்டார். மகிஷாசுரமர்த்தினி என்றழைக்கப்படும் பத்துக் கைகளைக் கொண்ட பெண் தெய்வம், மகிஷாசுரனை வதம் செய்வது போன்ற காட்சி இங்கு சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆயுதங்களுடன் ஆக்ரோஷமாக காணப்படும் மகிஷாசுரமர்த்தினியை எருமைத்தலை கொண்ட மகிஷாசுரன் கதாயுதத்துடன் எதிர்த்து நிற்கும் காட்சி மிகவும் அழகாகக் கல்லிலே செதுக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இந்தச் சிற்பங்கள் அனேகமாகப் புராணக் கதைகளை எடுத்துச் சொல்வனவாக இருக்கின்றன. கோயில்களிலும் சரி, இங்கே உள்ள கற்குகைகளிலும் சரி மிருகத் தலைகளோடு கூடிய மனித உருவங்கள் நிறையவே சிலை வடிவில் இருப்பதை அவதானிக்க முடிந்தது. மிருகத் தலை என்பது சிற்பிகளின் கற்பனையா அல்லது அப்படியான அதிசய உருவத்தோடு ஒருசில மக்கள் நடமாடினார்களா என்பது தெரியவில்லை.

மகாபலிபுரத்தில் உள்ள கடற்கரைக் கோயிலிலே ஒரு கற்சிலை என்னைச் சிந்திக்க வைத்தது. தலை வெட்டப்பட்ட நிலையில் ஒரு மிருகம் கீழோ விழுந்து கிடப்பது போலக் கல்லிலே செதுக்கப்பட்டிருந்தது. அருகே வெட்டப்பட்ட தலை எப்படி விழுந்து கிடக்குமோ அப்படியே வேறு ஒரு கல்லில் செதுக்கப்பட்டிருந்தது. எதிரே துர்க்கை அம்மன் சிங்கத்தில் உட்கார்ந்து இருப்பது போன்ற ஒரு சிலையும் இருக்கின்றது. அப்படியானால் பல்லவர் காலத்தில் கோயில்களிலே மிருகபலி கொடுக்கப்பட்டதா? கல்லிலே செதுக்கப்பட்டிருப்பதால் ஏதோ ஒரு சம்பவத்தை அது குறிப்பதாக இருக்கலாம். இது வெறும் ஊகம்தான், சரி பிழை தெரியவில்லை. இங்கிருந்து வடக்கே சுமார் நான்கு கிலோ மீற்றர் தூரத்தில் சாளுவன் குப்பம் என்ற இடத்தில் புலிக்குகை என்று ஒன்று இருக்கின்றது. பாறையில் பெரிதாகவும் சின்னதாகவும் புலி முகங்கள் செதுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இதற்கு அருகே இன்னும் சில புதைந்து கிடந்த இடங்களை ஆழிப் பேரலையின்பின் கண்டு பிடித்திருக்கிறார்கள். தோண்டி எடுக்கப்பட்ட சில கற்சிலைகளையும், தூர்ந்துபோன அத்திவாரங்களையும் அங்கே காணமுடிந்தது.

 மாமல்லபுரத்துச் சிற்பங்கள் எல்லாம் பரமேஸ்வரப்பல்லவன், மகேந்திரவர்மன், நந்திவர்மப்பல்லவன், விஷ்ணு வர்மன், நரசிம்மன் மற்றும் இராஜசிம்மவர்மன் காலத்தில் உருவாக்கப் பட்டதாகக் கதைகள் கூறுகின்றன. இந்தப் புலிக்குகைக்கும் புலிகேசி மன்னனுக்கும் ஏதாவது தொடர்பு உண்டா என்பது தெரியவில்லை. புலிகேசியுடன் போர் புரிந்து வாட்போரில் அவனைக் கொன்றது, நரசிம்ம வர்மரின் தளபதியான பரஞ்சோதி என்றும், வாதபிப் போருக்குப் பின்னர் இவர் சாமியாராகிச் சிறுதொண்டர் என்ற பெயரில் அறுபத்து மூன்று நாயன்மாரில் ஒருவராகி விட்டார் என்றும் சொல்கிறார்கள்.
பல்லவர்களின் காலத்து அரசசின்னமாக நந்தி உருவம் இருந்திருக்கிறது. இவர்கள் காலத்து நாணயத்திலும் நந்திச் சின்னம் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது.


பல்லவர்களின் சில நாணயங்களில் கப்பல் சின்னமும் பொறிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. வலிமை மிக்க கப்பற்படையை இவர்கள் வைத்திருந்ததைச் சரித்திரம் மட்டுமல்ல, இந்த நாணயங்களும் தெரிவிக்கின்றன. இவர்கள் காலத்தில் காஞ்சிபுரம் தலைநகராக இருந்ததாக சீன வரலாற்று ஆசிரியரான யுவான் சுவாங் என்பவர் தனது நாட்குறிப்பில் குறிப்பிட்டுள்ளார். காஞ்சிபுரம் புகழ்பெற்ற பாடற்தலமாகவும் இருக்கின்றது. இதைவிட காஞ்சிபுரம் நெசவுத்தொழிலுக்கும் மிகவும் புகழ் பெற்ற இடமாகவும் இன்று இருக்கின்றது. பரம்பரை பரம்பரையாக பட்டுப்புடவைகளை நெய்யும் நெசவாளிகள் இங்கு வாழ்கிறார்கள். இங்கு தயாரிக்கப்படும் காஞ்சிப் பட்டுப் புடவைகள் மிகவும் பிரபலமானவை. ‘காஞ்சிப்பட்டுடுத்தி கஸ்தூரிப்பொட்டு வைத்து தேவதை போல் நீ நடந்து வர வேண்டும்’ என்று கவிஞர்கள் கற்பனை செய்து பார்க்குமளவிற்கு அந்தப் பட்டுச் சேலைகள் விலை உயர்ந்தனவாகவும், அழகானவையாகவும் இருக்கின்றன. விதம் விதமான வடிவமைப்பைக் கொண்ட பலவிதமான வண்ணத்தில் காஞ்சிபுரம் பட்டுச் சேலைகளை அங்கே உள்ள காட்சிச்சாலையில் காணமுடிந்தது, ஆனால் கஸ்தூரிப் பொட்டு வைத்த தேவதைகளைத்தான் எங்கே தேடியும் காணமுடியவில்லை!

(14-03-2014)


Maamalapuram - மாமல்லபுரம்

அனுபவம் புதுமை..!

குரு அரவிந்தன்

அயலகம் நோக்கி… (16)

Maamalapuram - மாமல்லபுரம்

அந்தப் பெரிய உருண்டைக் கல் எப்படி அந்த குன்றின் உச்சியில் கீழே விழாமல் நிற்கிறது என்பதே எனக்கு முதலாவது ஆச்சரியமாக இருந்தது. அந்தக் கல்லின் நிழலில் ஆட்டுக் குட்டிகள் சில ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தன. தாயாடு சற்றுத்தள்ளி இரை மீட்டபடி படுத்திருந்தாலும் அதன் கவனம் முழுவதும் இந்தக் குட்டிகள் மீதே இருந்தது. குன்றில் ஏறி மேலே வந்த இளம் சோடி ஒன்று அந்தக் கல்லை உருட்டித் தள்ளிக் கீழே விழுத்திவிட முயற்சிப்பது போலப் பாவனை செய்து புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டிருந்தனர்.  இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் இருந்தும் சுற்றுலாப் பயணிகள் அங்கே வந்திருப்பது ஒவ்வொரு குழுவினரும் பேசிய மொழியில் இருந்து புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. மகாபலிபுரத்தை மாமல்லபுரம் என்றும் அழைப்பதுண்டு. இது சென்னையில் இருந்து தெற்கே சுமார் 60 கிலோ மீட்டர் தூரத்தில், காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் வங்காளவிரி குடாக் கரையோரமாக இருக்கின்றது. 7 ஆம் நூற்றாண்டில் பல்லவர் காலத்து துறைமுகப் பட்டினமாக இது விளங்கியது. சங்ககாலத்தில் சொல்லப்பட்ட தொண்டைநாடு இங்கேதான் இருந்ததாகத் தெரிகின்றது. இப்பகுதியில் நில அகழ்வு செய்தபோது, 4 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த உரோம, சீன நாணயங்கள் சில மண்ணுக்கடியில் கண்டெடுக்கப் பட்டிருக்கின்றன.

3 ஆம் நூற்றாண்டு தொடக்கம் 9 ஆம் நூற்றாண்டு வரை பல்லவர்கள் காஞ்சிபுரத்தில் இருந்து ஆட்சி செய்ததாகச் சரித்திர ஆய்வுகளில் இருந்து தெரிகின்றது. அதற்கு ஆதாரமாகப் பல்லவ நாணயங்களும் அப்பகுதியில் கண்டெடுக்கப் பட்டிருக்கின்றன. பல்லவர் காலத்தில் மகேந்திரவர்மன், முதலாம் நரசிம்மவர்மன் அதைத் தொடர்ந்து இராஜசிம்மவர்மன் ஆகிNhரின் காலங்கள் சிறப்பாக இருந்ததாகத் தெரிகின்றது. மல்யுத்த்தில் சிறந்து விளங்கியதால் மாமல்லன் என்ற பெயரும் நரசிம்மவர்மனுக்கு உண்டு. நரசிம்மவர்மன் சிவபக்தனாகவும் இருந்திருப்பதகத் தெரிகின்றது. இக்காலகட்டத்தில்தான் அப்பர், சிறுதொண்டர், திருஞானசம்பந்தர் ஆகியோர் இறைதொண்டு செய்ததாகச் சான்றுகள் கூறுகின்றன. நரசிம்மவர்மனின் தளபதியாக இருந்த பரம்சோதி என்பவர்தான் பின்நாளில் சிறுதொண்டர் என்று அழைக்கப்பட்டார். சாளுக்கிய மன்னனான புலிகேசி மீது படையெடுத்து வாதாபியில் அவனை வெற்றி கொண்ட தளபதியாகப் பரம்சோதி திகழ்ந்தார் என்பதும்  சரித்திர ஆய்வாளர் கருத்தாகும். காரைக்கால் அம்மையார், சேரமான் பெருமாள் ஆகியோரும் இக்காலத்தைச் சேர்ந்தவர்களே. பல்லவர்காலத்தில் கோயில்களில் இசையும், கூத்தும் வளர்க்கப்பட்டதற்கான சான்றுகளை இங்கே உள்ள சிற்பங்களில் இருந்து அறிய முடிகின்றது.

இங்கே உள்ள கற்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஐந்து தேர்களை மகாபாரதத்துடன் தொடர்பு படுத்திப் பஞ்சபாண்டவர் தேர்கள் என்று அழைப்பவர்களும் உண்டு. ஆனால் இந்த இரதங்களுக்கு மகாபாரதத்துடன் எந்தத் தொடர்பும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இதைவிட பிடாரி இரதம், வலையன் குட்டை இரதம், கணேச இரதம் ஆகியனவும் இங்கே உண்டு. கல்லிலே கலை வண்ணம் கண்டதற்கு மாமல்லபுரம் சிறந்த எடுத்துக் காட்டாகும். சுமார் 100 அடி அகலமானதும், 45 அடி உயரமானதுமான குடைந்து எடுக்கப்பட்ட கற்கோயில்களும் இங்கே உண்டு. இப்பகுதியில் இருந்த சில கற்கோயில்கள் கடல் நீரில் மூழ்கிப் போயிருப்பதைக் காணமுடிகின்றது. நீண்ட காலமாகக் கவனிப்பார் அற்று இப்பிரதேசம் கைவிடப் பட்டிருந்தது. தற்சமயம் ஐக்கிய நாடுகளின் மரபுச் சின்னங்களைப் பாதுகாக்கும் திட்டத்தின் கீழ் யுனெஸ்கோ நிறுவனத்தால் உலகப் பண்பாட்டுச் சின்னங்களாக 1984 ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் இந்த இடம் கவனமாகப் பாதுகாக்கப்படுகின்றது. இங்கே உள்ள கலங்கரை விளக்கம் 1894 ஆம் ஆண்டு கட்டப்பட்டது. ஒவ்வொரு இடமாகப் பார்த்துக் கொண்டு சென்றபோது, வீதி ஓரங்களில் சில கற்சிலைக் கலைக்கூடங்களைக் காணமுடிந்தது. இங்கு சிறிய அளவிலான கற்சிலைகள் செய்யப்பட்டு விற்பனைக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. இப்படியான சரித்திரப் பிரசித்தி பெற்ற இடங்களைப் பார்ப்பதற்காகப் பல இடங்களுக்கும்; பயணித்த போது பாடசாலைப் பிள்ளைகளும் ஆசிரியர்களுடன் அங்கு வந்து இத்தகைய கலைச்சின்னங்களை ஆர்வத்தோடு பார்ப்பதை அவதானித்தேன். எமது முன்னோர்கள் செய்த சாதனைகளைப் பற்றி இந்தத் தலைமுறைக்கு எடுத்துச் சொல்லும் அந்த ஆசிரியர்கள் மனதாரப் பாராட்டப்பட வேண்டியவர்கள்.


மாமல்லபுரத்து கட்டடங்களைக் குடைவரைக் கோயில்கள், ஒற்றைக்கல் கோயில்கள், கட்டுமானக் கோயில்கள் என மூன்று பிரிவாகப் பிரித்துப் பார்க்க முடியம். குடைவரைக் கோயில்கள் என்பது பெரிய கற்குன்றுகளைக் குடைந்து கோயில்களாக்குவது. ஓற்றைக்கல் கோயில் என்பது மிகப்பெரிய ஒற்றைக்கல்லைக் குடைந்து இரதம் அல்லது கோயில் போல வடிவமைப்பது. கட்டுமானக் கோயில்கள் என்பது பெரிய கற்துண்டுகளை அழகாகப் பொளிந்து ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக அடுக்கிக் கட்டடங்களைக் கட்டுவது.

மகாபலிபுரத்தில் இருந்ததாகப் பழைய பதிவுகளில் கூறப்பட்டிருக்கும் ஏழு கோயில்கள் அக்காலத்தில் பிரசித்தி பெற்றனவாக இருந்திருக்கின்றன. மார்க்கோபோலோ போன்ற பழைய யாத்திரிகர்கள் தங்கள் நாட்குறிப்பில் இதைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள். காலாகாலமாய் கடற்கரை ஓரமாக இருந்ததால் இவற்றில் சில கோயிகளைக் கடல் கொண்டு விட்டது. 2004 ஆம் ஆண்டு ஆழிப்பேரலையின் போது, திடீரென நீர்மட்டம் கூடிக் குறைந்ததால் கடலுக்கடியில் இக்கற்கோயில்களைக் காணக்கூடியதாக இருந்ததாகத் தெரிகின்றது. சிலர் கொடுத்த தகவலின்படி இந்திய கடற்படையினர் மேற்கொண்ட தேடுதலின் போது கற்கோயில்கள் சிலவற்றைக் கடலுக்கடியில் கண்டிருக்கின்றார்கள். ஆனால் முற்றாக அதற்கான ஆராய்ச்சியில் அவர்கள் தொடர்ந்தும் ஈடுபடவில்லை. இக்கடற்கரைக் கோயில்களை இரண்டாம் நரசிம்மவர்மன் கட்டியதாகத் தெரிகின்றது.


இங்கே உள்ள சுமார் 30 மீட்டர் உயரமும், சுமார் 60 மீட்டர் அகலமும் கொண்ட, சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்ட ஒற்றைப்பாறையை அருச்சுனன் தபசு என்று அழைக்கிறார்கள். மனிதர்கள், மிருகங்கள் எனப் பலவகையான சிற்பங்கள் இந்தப் பாறையில் காணப்படுகின்றன. ஒற்றைக்காலில் நின்று ஒரு மனிதர் தவமிருக்க அருகே கையில் ஓர் ஆயுதத்தை ஏந்தியபடி சிவன், பூதகணங்கள் சூழ நின்று, வரம் கொடுப்பதாகச் சிற்பங்கள் வடிக்கப்பட்டுள்ளன. அருச்சுனன் சிவனை நோக்கித் தவம் செய்யும் காட்சியா அல்லது பகீரதன் கங்கையை வரவழைப்பதற்காகச் சிவனிடம் தவம் செய்யும் காட்சியா என்பது சரியாகத் தெரியவில்லை. மாமல்லபுரத்தின் அதிசயம் என்றே இந்தச் சிற்பத் தொகுதிகளைக் குறிப்பிடவேண்டும். இந்த ஒற்றைத் திறந்தவெளிப் பாறையில் பல்லவர் காலத்துச் சிற்பிகள் 150-க்கும் மேற்பட்ட அற்புதமான சிற்பங்களைச் செதுக்கியுள்ளனர். ஒவ்வொரு சிற்பமும் ஒவ்வொரு புராணக்கதையைச் சொல்வனவாக, எங்களை அக்காலத்திற்கு அழைத்துச் செல்வனவாக இருக்கின்றன.


மாமல்லபுரக் குன்றுகளில் நின்ற போது எனக்கு மிகவும் பரிட்சயமான இடமாக இருப்பது போல மாமல்லபுரத்தை உணர்ந்தேன். இது எப்படி என்று கற்பனைக்குச் சிறிது இடம் கொடுத்துப் பார்த்த போதுதான் ஒரு உண்மை புரிந்தது. நான் உலாவந்த அந்த இடத்தில் நின்று பார்த்தபோது, அமரர் கல்கியின் கதாபாத்திரங்களை கண்முன்னால் கொண்டு வந்து நிறுத்த முடிந்தது. கல்கியின் பார்த்தீபன் கனவு, சிவகாமியின் சபதம், பொன்னியின் செல்வன் போன்ற நாவல்கள் இங்கே வாழ்ந்த பாத்திரங்களால்தான் நிறைவு பெற்றன. சோழ மன்னன் பார்த்தீபன், மகன் விக்ரமன், பல்லவ மன்னன் நரசிம்மவர்மன் கற்பனைப் பாத்திரமான குந்தவை ஆகியோரைக் கல்கியின் வாசகர்களால் மறக்கமுடியாது. பார்த்தீபன் கனவு பல்லவருக்கும் சோழருக்குமான உறவு முறையையும், சிவகாமியின் சபதம் பல்லவர் மன்னன் மகேந்திரவர்மனின் காலமான 7ஆம் நூற்றாண்டையும் எடுத்துக் காட்டுகின்றது. சிவகாமியின் சபதத்து நாயகி சிவகாமி மாமல்லப்புரத்துச் சிற்பி ஆயனரின் மகளாகவும் மாமல்லனின் காதலியாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டிருந்ததும் வாசகர்களுக்கு நினைவிருக்கலாம். பொன்னியின் செல்வன் என்ற புதினம் பல்லவருக்குப் பின் மாமல்லபுரத்தை ஆண்ட சோழர் காலத்துச் சம்பவங்களை இத்தகைய பாத்திரங்கள் மூலம் எடுத்துக் காட்டியதும் நினைவிருக்கலாம்.


Crocodile Bank - முதலைகள் காட்சியகம்

அனுபவம் புதுமை..!

(குரு அரவிந்தன்)

அயலகம் நோக்கி… (15)

Crocodile Bank - முதலைகள் காட்சியகம்


தமிழ் நாட்டில் உள்ள சில கோயில்களுக்குச் சென்று தரிசிக்க வேண்டும் என்று எனது மனைவியும் மகனும் விரும்பியதால் நானும் அவர்களின் விருப்பத்திற்கு இணங்கினேன். அடுத்த தலைமுறையினர் இவற்றைப் பார்க்க வேண்டும் என்பதால், முக்கியமாக மகனை இப்படியான இடங்களுக்கு அழைத்துச் சென்று காட்டவே விரும்பினேன். தமிழ் நாட்டுக் கோயில்களுக்குச் சென்று வந்த நம்மவர்கள் பலர் அங்குள்ள கோயில்களின் பராமரிப்பு பற்றிப் பல முறைப்பாடுகளைச் சொல்லியிருந்தனர். அது அவர்களின் சொந்த அனுபவம் என்பதால் குறைகளை நான் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. பல்வேறு போக்குவரத்து வசதிகள் இருந்ததால் எப்படிச் செல்வது என்று தீர்மானிக்க வேண்டி இருந்தது. மோட்டார் வண்டியில் செல்வதா, மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து கூட்டமாகப் பேருந்தில் செல்வதா அல்லது தொடர் வண்டி மூலம் செல்வதா என்றெல்லாம் ஆராயப்பட்டது.

V G P Universal
மோட்டார் வண்டியில் செல்வதால் அதிக நன்மை இருப்பதாக ஆனந்தி அண்ணி எடுத்துச் சொன்னார். அவர்கள்; அங்கே நீண்ட காலமாக இருப்பதால் இப்படியான பயணங்களில் நிறையவே அனுபவப்பட்டிருந்தார். எனக்கும் அதுவே பிடித்திருந்தது. நேரத்தை மிச்சம் பிடிக்க வேண்டும் என்பதாலும், விரும்பிய இடங்களுக்குச் செல்வது மட்டுமல்ல, போதிய நேரம் எடுத்துப் பார்க்க வேண்டும் என்பதாலும் நான் மோட்டார் வண்டிப் பயணத்தையே விரும்பி இருந்தேன். எனவே மோட்டார் வண்டியில் செல்வது என்று முடிவெடுக்கப்பட்டது. அவர்களுக்குத் தெரிந்த தனிப்பட்ட ஒருவர் தன்னுடைய வண்டியிலே அழைத்துச் செல்வதாக ஒப்புக் கொண்டார், ஆனால் அவர் கேட்ட தொகை கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருந்தது. எனவே தமிழ்நாடு சுற்றுலா அமைப்பினரிடம் இது பற்றி விசாரித்தோம். அவர்கள் நேரே வந்தால் இலகுவாக இருக்கும் என்று சொன்னார்கள் எனவே நேரே அங்கு சென்று நாங்கள் செல்ல வேண்டிய இடங்களைத் தெரிவு செய்தோம். அவர்களிடம் இருந்த பயண அட்டையில் குறிப்பிட்ட இடங்களில் சிலவற்றுக்கு ஏற்கனவே நான் சென்றிருக்கின்றேன். இதுவரை செல்லாத இடங்களுக்குச் செல்ல விரும்பியதால் எமக்கு ஏற்ற மாதிரி புதிய இடங்களைத் தெரிவு செய்தோம். அதைவிட அனுபவம் உளள்ள ஒரு ஓட்டுனர் வேண்டும் எனவும் கேட்டிருந்தோம். பயணிகளின் பாதுகாப்புக் கருதி இரவிலே பயணம் செய்வதை அவர்கள் தவிர்த்திருந்தார்கள். ஆகவே அதற்கு ஏற்றபடி தினமும் பாதுகாப்பான தங்கும் இடங்களையும் ஏற்பாடு செய்திருந்தோம்.

குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு மறுநாள் காலை புதிய வண்டி ஒன்று வாசலில் வந்து நின்றது. பயணத்திற்குத் தேவையான பொருட்களை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பினோம். வண்டி ஓட்டுனர் மிகவும் அனுபவம் கொண்ட இளைஞராக இருந்தார். எங்களுடன் மிகவும் மரியாதையாகப் பழகினார். அங்கே வெய்யில் அதிகமானதால் குளிரூட்டப்பட்ட வண்டியையே நாங்கள் தெரிவு செய்திருந்தோம். நீண்ட பயணங்களின்போது குளிரூட்டப்பட்ட வண்டிகளில் செல்லும்போது பயணக் களைப்புத் தெரிவதில்லை. போகும் வழிகளில் நாங்கள் விரும்பிப் பார்க்கக்கூடிய இடங்கள் ஏதாவது இருந்தால் எங்களுக்குச் சொல்லும்படி நான் அவரிடம் கூறியிருந்தேன். எனவே வண்டி ஓட்டுனர் பயணத்தின் போது அருகே உள்ள புது இடங்களைப் பற்றி அவ்வப்போது தனது கருத்தைச் சொன்னாலும் முடிவெடுக்கும் உரிமையை எங்களிடமே விட்டிருந்தார். முதலில் மாமல்லபுரம் செல்வதாக முடிவெடுத்தோம். சென்னையில் இருந்து மகாபலிபுரம் வழியாகப் பாண்டிச்சேரிக்குச் செல்லும் பெரும்தெரு மிகவும் நல்ல நிலையில் இருந்தது. சிங்கப்பூரில் உள்ள ஒரு நிறுவனத்தின் உதவியுடன் தமிழ்நாடு பெருந்தெரு திணைக்களம் இதை அமைத்திருக்கின்றது. வங்காள விரிகுடாவின் கரையோரமாகச் செல்லும் சுமார் 100 மைல் நீளமான இருவழிப் பாதை கொண்ட இந்த பெரும் தெருவை எஸ். எச் 49 என்று சொல்வார்கள். அதில் பயணிக்கும்போது இலங்கையில் உள்ள ஏ-9 பாதை நினைவில் வந்தது. எத்தனை தடவைகள் உயிரைக் கையிலே பிடித்துக் கொண்டு அந்த வீதியில் நான் பயணம் செய்திருக்கின்றேன்.

பல வருடங்களுக்கு முன் இலங்கையில் இருந்து நான் சென்ற போது கிழக்குக் கரையோரத் தெரு என்ற பெயரில் இந்தப் பெருந்தெரு இருந்தது. அப்போது ஒவ்வொரு மீன்பிடிக் கிராமங்களைத் தொடுக்கும் சாதாரண பாதையாகவே இருந்தது. இன்று உல்லாசப் பயணிகளைக் கவருவதற்காக நல்ல நிலையில் இந்த வீதிகளைப் பராமரிக்கின்றார்கள். அதனால் விரைவாகவும் குறிப்பிட்ட இடங்களுக்குச் செல்ல முடிகின்றது.

இப்படியான இடங்களுக்குச் செல்லும் போது சுகாதார வசதிகளோடு கூடிய உணவு வகைகளில் கவனம் செலுத்துவது நல்லது. குறிப்பாகக் குடி தண்ணீர் சுத்தமானதாக இருக்க வேண்டும். போத்தலில் அடைத்து விற்பனைக்கு வரும் தண்ணீரைப் பாவியுங்கள். இல்லாவிட்டால் போத்தலில் அடைத்த பானங்களைப் பாவியுங்கள். அதைவிட உங்கள் பாதுகாப்பு போன்ற விடையங்களை முக்கியமாகக் கவனத்தில் எடுக்கப்படவேண்டும். முக்கியமாக சில உணவுகளைச் சாப்பிடும் போது உங்களுக்கு அவை ஏற்றவையா என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். வந்தோரை வரவேற்கும் தமிழ் நாடுதானே என்று கண்டதையும் வாயில் போட்டுக் கொள்ளவேண்டாம். அங்கே அவர்கள் கடலை எண்ணெய்யைத்தான் அதிகம் பாவிப்பார்கள். சுடச்சுட வாய்க்கு ருசியாக இருந்தாலும் சில சமயங்களில் அவை உங்களுக்கு ஒத்துப் போகமாட்டாது. ஏற்காத உணவு வகைகளை உட்கொண்ட பலர் வயிற்றுக் கோளாறு காரணமாகத் திட்டமிட்ட படி தங்கள் பயணத்தையே பல சந்தர்ப்பங்களில் ரத்துச் செய்த கதைகளும் உண்டு. அப்படி அவர்களது வயிற்றுக் கோளாறு காரணமாக அவர்கள் மட்டுமல்ல அவர்களுடன் கூடச் சென்றவர்களும் பயணத்தைத் தெடரமுடியாமற் போய்விட்டது.


பெரும் தெருவில் செல்லும் போது விரும்பினால் உங்கள் நேரத்தைப் பொறுத்துச் சில இடங்களை நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டு செல்லலாம். பல கோயில்களும், (VGP Universal Kingdom)  விஜிபி கடற்கரையில் தங்கும் விடுதி, சென்னை பீச்கவுஸ் போன்றவை வழியில் இருக்கின்றன. இந்தப் பெரும் தெருவில் சுமார் 25 மைல்கள் தெற்கு நோக்கிச் செல்லும் போது குறிப்பாக ஊர்வன காட்சியகம் ((Madras Crocodile Bank Trust )  என்று ஒன்று உள்ளது. 1976 ஆம் ஆண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்ட இந்தக் காட்சியகத்தில், முதலைகள், ஆமைகள், பலவேறு இனப் பாம்புகள் போன்றவற்றை வளர்க்கின்றார்கள். ஆழிப் பேரலையின் போது இந்தக் காப்பகமும் பாதிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால் மீண்டும் இதைப் புதுப்பித்திருக்கின்றார்கள். அருகே சென்று பார்ப்பதற்கு வசதிகள் இருக்கின்றன. சுமார் 2500 ஊர்வன இங்கே இருக்கின்றன. இவற்றில் சுமார் 2300 முதலை இனங்கள், சுமார் 150 ஆமையினங்கள், சுமார் 30 பெரிய பாம்பு இனங்களும் அடங்கும்.


ஊர்வன காட்சியகத்தைப் பார்த்துவிட்டு மாமல்லபுரம் நோக்கிச் சென்றோம். கடற்கரையோரமாக வீதி செல்வதால் இயற்கையான கடற்கரைக் காட்சிகளை இரசிக்க முடிந்தது. வெளியே வெய்யில் சுட்டாலும் வண்டியில் குளிரூட்டி இருந்ததால் வெய்யிலின் பாதிப்பு அதிகமாகத் தெரியவில்லை. யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள கசூர்னா பீச் போலவே இங்கும் சவுக்கம் மரங்கள் கடற்கரை ஓரத்தில் நிறைந்திருக்கின்றன. மாமல்லபுரத்தை அடைந்ததும் வண்டியை பாதுகாப்பான இடத்தில் விட்டு விட்டு நுழைவுச் சீட்டு எடுக்கச் சென்றோம். உள்ளுர் வாசிகளுக்கு விலை குறைவாகவும், வெளிநாட்டு உல்லாசப் பயணிகளுக்கு விலை கூடுதலாகவும் நுழைவுச் சீட்டுக்ள் இருக்கின்றன. இப்படியான இடங்களில் இதை நாங்கள் எதிர் பார்த்தே சென்றிருந்தோம். எனவே நுழைவுச் சீட்டைப் பெற்றுக் கொண்டு உள்ளே சென்றோம். முதலில் எங்கள் கண்ணில் பட்டது குன்றின் உச்சியில் இருந்த கண்ணனின் வெண்நெய் உருண்டை என்று சொல்லப் படுகின்ற பந்து போன்ற உருவ அமைப்பைக் கொண்ட பெரியதொரு உருண்டைக் கல்லாகும்.


தமிழ்நாடு - 2 - Tamil Naadu - 2

அனுபவம் புதுமை..!

குரு அரவிந்தன்

அயலகம் நோக்கி… (14)

தமிழ்நாடு - 2 - Tamil Naadu - 2 


தமிழ் நாட்டைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள வேண்டுமானால் சிறிதளவாயினும் அங்குள்ள அரசியற் கட்சிகளைப் பற்றியும், சினிமாத்துறை பற்றியும் அறிந்து வைத்திருக்க வேண்டும். அங்கே சினிமாவும், அரசியலும் பொது மக்களின் இரு கண்கள் போல இருக்கின்றன. அரசியலைவிட சினிமா பற்றித்தான் அதிகமானவர்கள் பேசிக் கொள்கிறார்கள். சி;னிமா என்று சொல்லும்போது சின்னத்திரையும் அதற்குள் அடங்கி விடுகின்றது. சமுதாயத்தில் அடிக்கடி பெரிய மாற்றங்களை இவர்களே ஏற்படுத்து கின்றார்கள். அதிக மக்களைச் சென்றடையும் துறையாகத் தமிழ் சினிமாத் துறை அங்கே இருக்கின்றது. அதே போல, அரசியலைப் பிரட்டிப் போடும் சக்தி பல்கலைக் கழக மாணவர்களிடையே இருக்கின்றது. மாணவர்கள் மனசு வைத்தால் எதையும் சாதிப்பார்கள் என்ற பயமும் அங்குள்ள அரசியல் வாதிகளிடையே நிலவுகின்றது. குறிப்பிட்ட ஒரு குழுவினரே அரசியலை மாறிமாறித் தமது கைக்குள் வைத்திருப்பதால் புதுமையாக எதையும் அவர்கள் சாதித்து விடப் போவதில்லை.

தமிழ் சினிமாவையும் அரசியலையும் பிரிக்க முடியாது என்கிற நிலை இன்றைய தமிழகத்தில் உருவாகி இருக்கின்றது. சினிமா துறையில் உள்ளவர்களும் அரசியலில் பிரகாசிக்க முடியும் என்பதற்கு உதாரணமாக விளங்கியவர் நடிகர் எம். ஜி. ஆர். அவர்களாகும். அரசியல்வாதிகளுக்கே சிறந்த முன்னோடியாக இருந்தவரும் எம். ஜி. ஆர் தான். எம்.ஜி.ஆரின் அரசியல் பிரவேசத்தைத் தொடர்ந்து அரசியலில் குதித்த என். டி. ராமராவ் ஆந்திரா தேர்தலில் நின்று வெற்றிபெற்றார். சுகவீனம் காரணமாக அமெரிக்காவில் படுக்கையில் இருந்த போது தேர்தல் பிரசாரத்திற்கே செல்லாமல் தொகுதியில் நின்று வெற்றிப்பெற்றவர் என்ற பெருமையும் எம். ஜி. ஆர்ருக்கே சாரும். அதே போல சினிமாவில் பிரபல நடிமையாகத் திகழ்ந்த ஜெயலலிதாவும் அரசியலில் நுழைந்து அமோக வெற்றிகளைப் பெற்றார். தொடர்ந்து சினிமாவில் இருந்து அரசியலுக்கு வந்த விஜயகாந்தும் தமிழ் நாட்டின் எதிர்க் கட்சித் தலைவரானார். 2011 ஆம் ஆண்டு  நடைபெற்ற தேர்தலில் அ.தி.மு.க உடன் கூட்டணி அமைத்து, தேர்தலில் போட்டியிட்ட இவருடைய கட்சி 41 இடங்களில் போட்டியிட்டு 29 தொகுதிகளில் வெற்றி பெற்றது. இதனால் தி.மு.க கட்சியைப் பின்னுக்குத் தள்ளி, இவருடைய தேசிய முற்போக்கு திராவிட கழகம் பிரதான எதிர்க் கட்சியாக மாறியது.


திராவிடக் கட்சிகள் தமிழ் நாட்டில் ஆட்சிக்கு வரவும், சுமார் நாற்பத்தேழு ஆண்டுகளுக்கு மேலாக ஆட்சியில் நீடிக்கவும் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பெரிதும் உதவியுள்ளன. திராவிடக் கொள்ளைகளைப் பட்டி தொட்டி எல்லாம் பரப்புவதற்குச் சினிமா பெரும் துணையாக நின்றது. அறிஞர் அண்ணாதுரை, மு. கருணாநிதி, எம். ஜி. இராமச்சந்திரன், ஜானகி இராமச்சந்திரன், ஜெ. ஜெயலலிதா என திரைப்படத் துறையுடன் தொடர்புடைய ஐந்து பேர் அரசியலில் குதித்து தேர்தலிலி போட்டி போட்டு வெற்றி பெற்று இதுவரை தமிழ்நாட்டு முதலமைச்சராகவும், நடிகர் விஜயகாந்த் எதிர்க்கட்சி தலைவராகவம் பொறுப்பு வகித்துள்ளனர் அக்காலகட்டத்தில் கவிஞர் கண்ணதாசன் போன்றவர்களின் திராவிட எழுச்சிப் பாடல்களும் இவர்களுக்கு உறுதுணையாக அமைந்திருந்தன. 1951இல் கே. பி. சுந்தராம்பாள், தமிழ்நாட்டு மேல்சபையில் உறுப்பினராக்கப்பட்டு, சட்ட சபையில் நுழைந்த முதல் திரைப்படக் கலைஞர் என்ற சிறப்பையும் பெற்றிருந்தார். அரசியல் ஈடுபாடு காரணமாக வேறு சில சினிமா நடிகர்கள் தமிழ் நாட்டில் கட்சிகளைத் தொடங்கினாலும் அவை மக்களிடையே அதிகம் எடுபடவில்லை.


மெரினாவுக்குப் போவோமா என்று கேட்ட போது ‘பார்த்து விட்டோமே’ என்று மனைவி சொன்னார். அருகே சாந்தி திரையரங்கு இருந்ததால் அவருக்குத் திரைப்பட ஞாபகம் வந்திருக்கலாம். மெரினா என்றதும் சினிமா ரசிகர்களுக்கு ஞபகம் வருவது 2012இல் சிவகாத்திகேயனும் ஓவியாவும் நடித்து பாண்டிராஜின் நெறியாள்கையில் வெளிவந்த படமாய்த்தான் இருக்க முடியும். காரணம் விஜே தொலைக்காட்சி மூலம் சிவகாத்திகேயன் பலருக்கும் அறிமுகமானவராக இருந்தார். நான் மனைவியிடம் கேட்டதோ மரீனா பீச் என்று தமிழ் நாட்டில் சொல்லப்படுகின்ற கடற்கரையை நினைவில் வைத்துத்தான் ‘போவோமா’ என்று கேட்டேன். கடற்கரையில் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்தது. உலகின் நீளமான கடற்கரைகளில் இதுவும் ஒன்றாக இருக்கின்றது. தமிழ் நாட்டின் கிழக்குக் கரையில் அமைந்துள்ள இதன் நீளம் சுமார் பதின் மூன்று கிலோ மீட்டராகும். சென் ஜோர்ச் கோட்டையில் இருந்து பெசன்ட் நகர்வரை இந்தக் கடற்கரை நீண்டு இருக்கின்றது. சராசரி ஆயிரம் அடி வரை அகலமானது. கடல் நீரோட்டத்தில் சுழிகள் இருப்பதால் இங்கே சட்டப்படி நீந்துவதற்குத் தடை விதிக்கப் பட்டுள்ளது.  2004 ஆம் ஆண்டு மார்கழி மாதம் காலையில் ஏற்பட்ட ஆழிப் போரலையால் இந்தக் கடற்கரையில் நின்ற சுமார் 200 பேர்வரை காணாமல் போயிருந்தனர்.

அங்கேயிருந்த உணவு வண்டிகள், பலூன்கள், பட்டங்களைப் பார்த்த போது காலிமுகத்திடல் ஞாபகத்தில் வந்தது. மரீனா கடற்கரையில்தான் அண்ணா நினைவாலயம், எம்.ஜி.ஆர். நினைவாலயம், உழைப்பாளர் சிலை, கலங்கரைவிளக்கம் போன்றவை இருக்கின்றன. அண்ணா சதுக்கத்தில் இருந்து பேருந்துக்கள் சென்னையின் பல பாகங்களுக்கம் செல்கின்றன. இதனால் இது உல்லாசப் பயணிகளைக் கவரும் இடமாகவும் இருக்கின்றது. இதைவிட பாரதியார், பாரதிதாசன், ஒளவையார், கம்பர், இளங்கோவடிகள், திருவள்ளுவர், மகாத்மா காந்தி, வீரமாமுனிவர், விவேகானந்தர், சுபாஸ்சந்திரபோஸ், தந்தை பெரியார், சிவாஜிகணேசன், காமராஜர் ஆகியோரின் சிலைகளும் இங்கே இருக்கின்றன. இங்கே இருந்த கண்ணகி சிலைதான் போக்குவரத்திற்கு இடைஞ்சலாக இருப்பதாகக் கருதி 2001 ஆம் ஆண்டு அகற்றப்பட்டு, பலரின் எதிர்ப்புக் காரணமாக மீண்டும் 2006 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. சுதந்திர தினம், குடியரசு தினம் போன்ற நாட்களில் அரச அணிவகுப்புக்கள் இங்கே நடைபெறுவதுண்டு.


மரீனா கடற்கரையில் உள்ள எம்.ஜி.ஆர் இன் நினைவாலயம் மிகவும் சிறப்பாக அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. எம்ஜிஆர் ரசிகர்கள் இந்த நினைவாலயத்தை ஒரு கோயில் போலத்தான் பாவிக்கின்றார்கள். மிகவும் துப்பரவாக, அமைதியான இடமாக அந்த இடத்தை வைத்திருக்கிறார்கள். பல்வேறு பாகங்களில் இருந்தும் அவரது ரசிகர்கள் கூட்டம் கூட்டமாக நினைவாலயத்தைப் பார்ப்பதற்கு வந்து கொண்டே இருந்தார்கள். அங்கே வந்த உல்லாசப் பயணிகளை அவதானித்தேன். சிலர் அவரது உருவச் சிலைக்கு மலர் வைத்து கிழே விழுந்து கும்பிட்டார்கள். சிலர் கண்கள் கலங்க அவரது உருவச் சிலையைப் பார்த்துக் கொண்டே நின்றார்கள். சோடியாக வந்தவர்கள் அவரது சிலைக்கு இரண்டு பக்கமும் நின்று கொண்டு படம் எடுத்தார்கள். அவர்கள் எல்லாம் உண்மையான ரசிகர்களாக, அவரது பக்தர்கள் போல நடந்து கொண்டார்கள். எம்.ஜி.ஆர். இலங்கையில் உள்ள மலையகத்தில், நாவலப்பிட்டியில் 1917 ஆம் ஆண்டு பிறந்தவர் என்பது சிலருக்குத் தெரியாது. எம்.ஜி. ஆருக்கும் ஈழத்தமிழருக்கும் உள்ள உறவு அப்பொழுதே அங்கேயே ஆரம்பமாகிவிட்டது. முதலமைச்சராக இருந்தபோது கடைசிவரை ஈழத்தமிழர் நலனைக் கருத்தில் கொண்டு இதய சுத்தியோடு தன்னை அர்ப்பணித்தவர் இவர். திராவிட கழகத்தில் இணையும்வரை இவர் முருகபக்தராக இருந்தார். இவரைப் பொன்மனச்செம்மல், புரட்சித்தலைவர், வாத்தியார், இதயக்கனி என்றெல்லாம் ரசிகர்கள் அழைப்பர். சக நடிகையான வி. என். ஜானகியை இவர் திருமணம் செய்திருந்தார். 1987 ஆம் ஆண்டு தனது 70 வது வயதில் எம்.ஜி.ஆர் காலமானாதைத் தொடர்ந்து அவரது இடத்தில் சில நாட்கள் வி.என். ஜானகி முதலமைச்சராகக் கடமையாற்றியிருந்தார். ஆனால் அரசியல் சூதாட்டம் தெரியாததால் அந்தப் பதவியைப் பறிகொடுத்து விட்டார். எம்.ஜி. ஆரின் மறைவுக்குப் பின்புதான் அவருக்கே பாரதரத்னா பட்டம் கிடைத்தது.



Tamil Naadu - 1 - தமிழ் நாடு - 1

அனுபவம் புதுமை..!

குரு அரவிந்தன்

அயலகம் நோக்கி… (13)

Tamil Naadu - 1 - தமிழ் நாடு - 1

தமிழ் நாட்டு அரசியலைப் பொறுத்த வரையில் தமிழ் நாட்டின் சட்டமன்றத் தொகுதிகள் எண்ணிக்கை 234 ஆகவும், நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை 39 ஆகவும் இருக்கின்றன.  தமிழ் நாட்டின் முக்கிய அரசியல் கட்சிகளாகத் தற்சமயம் திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் மற்றும் அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் ஆகியவை விளங்குகின்றன இங்கே உள்ள மாநகராட்சிகள், நகராட்சிகள், பேரூராட்சிகள், ஊராட்சிகள் ஆகியவற்றுக்கும் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை தேர்தல் நடத்தப்பட்டு மக்கள் பிரதிநிகள் தேர்ந்து எடுக்கப் படுகின்றனர். தமிழ் நாட்டில் தற்சமயம் அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் ஆட்சி நடை பெறுகின்றது. செல்வி ஜெயலலிதாவை அம்மா என்றும் சிலர் மரியாதை நிமிர்த்தம் அழைப்பர். நாங்கள் சென்ற இடமெல்லாம், எங்கு பார்த்தாலும் அம்மாவைப் புகழ்பாடிச் சுவர் ஒட்டிகள் காணப்பட்டன. சில இடங்களில் பெரிய கட்டவுட்களும் வைக்கப்பட்டு இருந்தன. சென்ற முறை நாங்கள் சென்றபோது கலைஞரின் ஆட்சி நடைபெற்றது. இதைப்போலவே கலைஞரின் ஆட்சியின் போது கலைஞரின் சுவரொட்டிகளும், கட்டவுட்களும் எங்கும் காணப்பட்டன.

அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தை எம்.ஜி. இராமச்சந்திரன்தான் முதன் முதலாக ஆரம்பித்து வைத்தார். இதற்கு முன்பாக தமிழகத்தில் கலைஞர் கருணாநிதியின் திராவிட முன்னேற்றக் கழகதத்தின் ஆட்சி நடைபெற்றது. மூன்று பிரதான அரசியற் கட்சிகள் தமிழ் நாட்டில் இருக்கின்றன. அவற்றில் முன்றாவது கட்சியாகக் காங்கிரஸ் கட்சி இருக்கின்றது. இதைவிடப் பல உதிரிக் கட்சிகளும் தமிழ் நாட்டில் இருக்கின்றன. பாரதிய ஜனதா கட்சி, தேமுதிக கட்சி, நாம் தமிழர் கட்சி, இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இந்திய கம்யூனிஸ்ட் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி, பாட்டாளி மக்கள் கட்சி, மறுமலர்ச்சி திராவிட முன்னேற்றக் கழகம், விடுதலைச் சிறுத்தைகள், புதிய தமிழகம் ஆகியவையும் குறிப்பிடத்தக்க முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கட்சிகளாக உள்ளன. சில கட்சிகள் ஜாதி சார்ந்ததாகவோ அல்லது மதம் சார்ந்ததாகவோ இருக்கின்றன. இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த போது பிரதான கட்சியாக இருந்த காங்கிரஸ் கட்சி மீது பொதுமக்கள் அதிக நம்பிக்கை வைத்திருந்தார்கள். தற்சமயம் மத்திய அரசாங்கத்தின் ஆட்சி காங்கிரஸ் கட்சியிடமே இருக்கின்றது. எந்த நேரமும் இந்த நிலை மாறலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பும் மக்களிடையே இருக்கின்றது. ஆனால் தமிழ் நாட்டில் பொது மக்களின் நம்பிக்கையை இழந்த கட்சியாகக் காங்கிரஸ் கட்சி இப்போது இருக்கின்றது.


ஆங்கிலேயரிடம் இருந்து 1947 இல் இந்தியா விடுதலை அடைந்த பிறகு 1967 ஆம் ஆண்டு வரை தமிழ் நாட்டை காங்கிரஸ் கட்சியே ஆண்டு வந்தது. சுதந்திரம் அடைந்ததைத் தொடர்ந்து தமிழ் நாட்டில் ஓ.பி. இராமசாமி செட்டியார், பி.எஸ். குமாரசுவாமி ராஜா, சி. இராஜகோபாலாச்சாரி (1952-1954), கு. காமராஜர்(1954-1963), எம். பகதவச்சலம் (1963-1967)ஆகியோர் காங்கிரஸ் காலத்தில் தொடர்ந்து முதல்வர்களாக இருந்தார்கள். 1944 இல் தந்தை பெரியார் என்று அழைக்கப்பட்ட ஈ.வெ, ராமசாமி திராவிடர் கழகத்தை ஆரம்பித்திருந்தார். அக்கட்சியில் இருந்து பிரிந்து வந்த சி. என். அண்ணாதுரை 1949 இல் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தை ஆரம்பித்தார். திராவிடக் கொள்கையோடு போட்டி போட்ட திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் 1967 இல் தமிழ் நாட்டில் ஆட்சி அமைத்தது. 1972இல் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தில் இருந்து பிரிந்து, அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தை எம்.ஜி. இராமச்சந்திரன் ஆரம்பித்தார். 1977 இல் அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் முதன் முதலில் ஆட்சியைக் கைப்பற்றிய போது எம்.ஜி. இராமச்சந்திரன் பதவிக்கு வந்தார். 1984 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேர்தலிலும் அதிமுக வெற்றி பெற்றது. 1989 இல் திமுக கருணாநிதி மீண்டும் பதவிக்கு வந்தார். 1992 இல் அதிமுக ஆட்சியைக் கைப்பற்றிய போது ஜெ. ஜெயலலிதா தமிழகத்தின் முதல்வரானார். அடுத்து வந்த தமிழகத் தேர்தலின்போது, 1997 இல் கலைஞர் மு.கருணாநிதி தமிழக்த்தின் முதல்வரானார்.  2001 ஆம் ஆண்டு நடந்த தேர்தலில் அதிமுக வெற்றி பெற்று மீண்டும் ஜெயலலிதா தமிழகத்தின் முதல்வரானார். 2006 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேர்தலில் திமுக வெற்றி பெற்றதால் மீண்டும் கலைஞர் மு.கருணாநிதி தமிழகத்தின் முதல்வரானார். 2011 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேர்தலில் தமிழகத்தின் முதல்வராக அனேக இடங்களை கைப்பற்றி டாக்டர் ஜெ. ஜெயலலிதா பதவி ஏற்றார்.


இம்முறை திமுகா தேர்தலில் படுதோல்வி அடைந்ததால், தமிழ் நாட்டின் எதிர்கட்சி தலைவராக தேமுதிக வைச் சேர்ந்த புரட்சிகலைஞர். விஜயகாந்த் பதவி ஏற்றார். சில சமயங்களில் ஆட்சிக்கு வரும் தமிழகக் கட்சிகள் தங்கள் தேவைகளுக்கு ஏற்ப மத்திய அரசு கூட்டணி ஆட்சி அமைக்க உதவி செய்கின்றன. ஈழத் தமிழரின் அவலத்திற்கு காங்கிரசுடனான திமுகவின் கூட்டணியே காரணம் என்ற எண்ணக் கணிப்பு காரணமாகச் சென்ற முறை திமுகவிற்கு ஈழத் தமிழர் அபிமானிகள் வாக்களிக்க மறுத்து விட்டனர். இதனால் எதிர் கட்சிப் பதவியைக்கூட திமுக இழந்து விட்டிருந்தது. பலம் வாய்ந்த வேறு கட்சிகள் தமிழகத்தில் இல்லாததால் அதிமுக மீண்டும் பதவிக்கு வந்தது. அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தைப் பற்றிப் பார்ப்போமேயானால், அதிமுகவில் இருந்து எம்.ஜி. இராமச்சந்திரன் (1977-1987), ஜெயலலிதா நான்கு தடவைகளும், நாவலர் நெடுஞ்செழியன் (தற்காலிக முதல்வர்), ஜானகி இராமச்சந்திரன்(1988), ஒ. புன்னீர்ச்செல்வம் (2001-2002)ஆகியோர் சொற்ப நாட்களும் முதல்வராகக் கடமையாற்றியிருப்பதும் இங்கே குறிப்பிடத் தக்கது.


திராவிடக் கொள்கைகளோடு களம் புகுந்த திமுக 1958 ஆம் ஆண்டு மாநிலக் கட்சியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது.  திமுகவின் தேர்தல் சின்னமாக உதயசூரியன் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது. 1959 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சென்னை மாநகராட்சி தேர்தலில் 90 இடங்களைப் பெற்றுக் கொண்ட தி.மு.க. முதன்முறையாக மாநகராட்சி மேயர் பொறுப்பையும் ஏற்றுக் கொண்டது. 1967-ல் நடைபெற்ற மூன்றாவது தமிழக சட்டமன்றப் பொதுத் தேர்தலில் தி.மு.க. 138 இடங்களை வென்று முதல்முறையாக ஆட்சியைப் பிடித்தது 1967 பிப்ரவரி 6 ஆம் திகதி அக்கட்சிப் பொதுச்செயலர் அண்ணாத்துரை (1967-1969) தமிழ்நாட்டின் முதல்வரானார். அவரைத் தொடர்ந்து, 1969 ஆம் ஆண்டு மு.கருணாநிதி தமிழ்நாட்டு முதல்வர் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டார். 1971 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேர்தலில் தி.மு.க. 184 இடங்களில் வெற்றி பெற்று ஆட்சியை மீண்டும் கைப்பற்றியது.  தொடர்ந்து வந்து தேர்தல்கள் மூலம் கருணாநிதி நான்காவது முறையாக முதல்வரானார். 2004 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் காங்கிரஸ், பா.ம.க, ம.தி.மு.க உள்ளிட்ட ஏழு கட்சிகளுடன் தி.மு.க கூட்டணி அமைத்து வரலாறு காணாத விதமாக போட்டியிட்ட 40 தொகுதிகளிலும் அமோக வெற்றி பெற்றது. இதன் காரணமாக தமிழகத்தைச் சேர்ந்த 12 எம்.பி.க்கள் மத்திய மந்திரிகளாக பொறுப்பேற்றனர்.


ஐக்கிய முன்னனியின் அங்கமான திமுக தமிழகத்தில் 21 தொகுதிகளில் போட்டியிட்டு 17 தொகுதிகளில் வெற்றி பெற்றது. இதனால் மத்திய ஆட்சியில் பல முக்கிய முடிவுகளை எடுக்கும் சக்தியாக தி.மு.க உருவானது. ஆனால் சுயநலம் காரணமாக திமுக முக்கிய நேரத்தில் வாய் திறக்காமல் மௌனம் காத்ததால், ஈழத்தமிழரின் இன்றைய அவலத்திற்குத் திமுகவும் ஒரு காரணம் என்று அரசியல் ஆய்வாளர்களால் குற்றம் சாட்டப்பட்டது. ‘இத அப்பவே செஞ்சிருந்தா நா செத்திருக்க மாட்டேன்ல... தாத்தா உயிரத் திருப்பித் தருவியா..? என்று பாலகன் பாலச்சந்திரன் கேட்பது போன்ற, தமிழ் நாட்டில ஒட்டப்பட்டிருந்த  சுவரொட்டிகள் சந்தர்ப்பவாதிகளை நம்பாதே என்பதைத்தான் எமக்கு நினைவூட்டுகின்றன.


Chennai - சென்னை

அனுபவம் புதுமை..! 

குரு அரவிந்தன்

அயலகம் நோக்கி… (12)

Chennai - சென்னை

சிங்கப்பூர் அழகான நகரம். ஆசிய நாடுகளில் இருந்து செல்பவர்களுக்கு அது ஒரு சொர்க்க பூமியாகக் காட்சியளிக்கின்றது. ஏனென்றால் ஆசிய நாடுகளில் அது ஒரு செல்வந்த நாடாக இருக்கின்றது. ஆனால் மேலை நாடுகளில் இருந்து செல்லும் உல்லாசப் பயணிகளைக் கவரக்கூடியதாக பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை என்றே சொல்ல முடியும். எனவே சிங்கப்பூர் பயணத்தை முடித்துக் கொண்டு விமானத்தில் தமிழ் நாடு நோக்கிப் பயணமானோம். நிறைய தமிழர்கள் தினமும் சிங்கப்பூரில் இருந்து மலேசியாவிற்கும் சென்னைக்கும் பயணித்துக் கொண்டே இருக்கின்றார்கள். நாங்கள் பயணித்த விமானமும் பயணிகளால் நிரம்பியிருந்தது. முன்பெல்லாம் இலங்கைக்கும் தென்னிந்தியாவில் இருந்து நிறையப் பயணிகள் வருவார்கள். ஒருகாலத்தில் காங்கேசந்துறையில் உள்ள பலாலி விமான நிலையத்தில் இருந்து சென்னைக்கும் திருச்சிக்கும் விமானங்கள் தினமும் சென்று வந்து கொண்டிருந்தன. பலாலி விமான நிலையமும் பார்ப்பதற்கு அழகாக, மிகவும் அழகான பூச்செடிகளால் குறிப்பாக ரோஜாச் செடிகளால் நிறைந்திருந்தது. 


அந்த நாட்களில் பட்டப்படிப்பு படிப்பதற்காகப் பல தமிழ் மாணவர்கள் தென்னிந்திய பல்கலைக் கழகங்களுக்குச் சென்றிருந்தனர். சென்னையிலும் திருச்சியிலும் இருந்த பல்கலைக் கழகங்கள் அவர்களுக்குக் கைகொடுத்திருந்தன. எனது மூத்த சகோதரியும் திருச்சியில்தான் பட்டப்படிப்பை முடித்திருந்தார். ஒவ்வொரு முறையும் விடுமுறையில் வரும் போது கதைப் புதத்தகங்கள் கொண்டு வந்து தருவார். திரும்பிச் செல்லும்போது, சினேகிதிகளுக்காக இடியப்பமும் முட்டைக் கறியும் கட்டிக் கொண்டு செல்வார். அந்தச் சாப்பாட்டிற்கு குறிப்பாக அந்த முட்டைக் கறிக்கு அங்கே அப்போது அதிக வரவேற்பிருந்தது. அந்த நாட்களில் சமைத்த உணவு கொண்டு செல்ல அனுமதித்திருந்தார்கள். இந்த விசேடமான முட்டைக் கறியை எப்படிச் சமைப்பது என்பதைச் சண்டிலிப்பாயில் உள்ள உறவினரிடம் இருந்துதான் அவர் கற்றுக் கொண்டிருந்தார். இதைவிட தலைமன்னாரில் இருந்து தென்னிந்தியாவிற்குக் கப்பலில் சென்று வரக் கூடிய வசதிகளும் அப்போது இருந்தன. எல்லாப் பாகங்களில் இருந்தும் தலைமன்னாருக்குத் தொடர் வண்டிப்பாதைகளின் தொடர்பும் இருந்தன. இதனால் குறைந்த செலவில் செல்ல விரும்பியவர்கள் கப்பல் பாதையைப் பயன் படுத்தினர். யுத்தம் ஆரம்பித்ததால் அந்த வசதிகள் எல்லாம் தடைப்பட்டுப் போயின. இப்போது இலங்கையின் தலைநகரான கொழும்பிற்கு மட்டும் நேரடியாக விமானச் சேவைகள் நடைபெறுகின்றன.


தமிழ் நாட்டின் தலை நகரான சென்னை பட்டினத்தை மற்றாஸ் என்றும் அழைப்பார்கள். மற்றாஸ் கபே என்ற பெயரில் ஒரு படம் கூட வெளிவந்திருந்தது. ஆனால் அரசியல் காரணங்களுக்காகத் தமிழ் மக்கள் அந்தப் படத்தைப் புறக்கணித்திருந்தனர். சமீபத்தில் வெளி வந்த சாருக்கான் தீபிகா படுகோன் நடித்த நகைச்சுவைப் படமான சென்னை எக்ஸ்பிறஸ் உங்களுக்கு ஞாபகம் வரலாம். பண வசூல் விடையத்தில் சக்கை போடு போட்ட படமாக இருந்தது. சத்தியராஜ்யும் நடித்திருந்த இந்தப் படத்திற்கு சுமார் 63 கோடி அமெரிக்க டொலர் வசூல் கிடைத்திருந்தது. சென்னையை அண்மித்துக் கொண்டிருந்தபோது, விமானத்தில் வந்த பணிப்பெண் ஒரு புன்சிரிப்போடு என்னருகே வந்தார். ‘நாட்டிய நாடகம் பார்க்க விருப்பமா?’ என்று என்னிடம் கேட்டார். எனது முகபாவத்திலிருந்து எனது விருப்பம் தெரிந்திருக்க வேண்டும், சாருகானின் நிகழ்ச்சி ஒன்றிற்காக குறைந்த விலையில் நுழைவுச் சீட்டுப் பெறக்கூடிய கூப்பன் இரண்டை என்னிடம் கொடுத்தார். எதற்கும் வலிய வருவதை ஏன் விடுவான் என்று வாங்கிக் கவனமாக வைத்துக் கொண்டேன். விமானம் தரை இறங்கியதும் பிரத்தியேக பேருந்தில் ஏற்றிக் கொண்டு வந்து வாசலில் இறக்கி விட்டார்கள். சுங்க இலாக்காவால் வெளியே வந்து எமது பயணப் பொதிகளுக்காகக் காத்திருந்தோம். கொண்டு வந்த பொதிகளில் ஒரு பொதி குறைவாக இருந்தது. எனவே கடைசிவரை காத்திருந்தோம். அதிகாரிகளிடம் விசாரித்த போது எங்கள் விமானத்தில் அந்தப் பொதி வரவில்லை என்பது தெரிய வந்தது. பொதியில் நான் முகவரியும் தொலை பேசி எண்ணும் குறித்திருந்தேன். இப்படியாகத் தவறிப் போகும் பொதிகள் பொதுவாக அடுத்த விமானத்தில் வரும் என்றும் வந்ததும் அறிவிப்பதாகவும் அதிகாரிகள் சொன்னார்கள். இதனால் மீண்டும் ஒரு முறை விமான நிலையத்திற்குப் போகவேண்டிய வேலை ஏற்பட்டது. நல்ல காலமாக பெட்டியை அடுக்கும்போது உடுப்புகளைப் பகிர்ந்து அடுக்கியதால் தப்பிக் கொண்டோம். மறுநாள் பொதி கிடைத்து விட்டதாகவும், அங்கே வந்து பொதியை எடுத்துச் செல்லுமாறும் விமான நிலையத்தில் இருந்து தகவல் கொடுத்திருந்தார்கள். 


விமான நிலையத்திற்கு, எங்களை வரவேற்கச் சென்னையில் வைத்திய கலாநிதியாக இருக்கும் எனது ஒன்றுவிட்ட சகோதரரும் அவரது மனைவி ஆனந்தியும் வந்திருந்தனர். அவரின் விருப்பப்படியே மவுண்றோட் என்று சொல்லப்படுகின்ற அண்ணா சாலையில்  உள்ள அங்கத்தவர்களுக்கு மட்டுமான விடுதி ஒன்றில் தங்கினோம். சகல வசதிகளும் உள்ள இடமாக அது இருந்தது. குறிப்பாக நாங்களாகவே வெளிக்கிட்டுத் திரியக் கூடிய பாதுகாப்பான இடமாக மட்டுமல்ல, பாதுகாவலர்கள் கடமையில் இருக்கும் இடமாகவும் இருந்தது. சாந்தி திரையரங்கம், ஸ்பென்சர் பிளாஸா, சென்னை எக்ஸ்பிரஸ் மோல் போன்றவையும் மிக அருகே இருந்தன. நாங்கள் தங்கியிருந்த இடத்தில் சிறந்த உணவு வசதிகளும் அங்கேயே கிடைத்தன. மறுநாள் ஸ்பென்ஸர் பிளாசாவிற்குச் சென்றிருந்தோம். முன்பு இருந்த கலகலப்பு அந்த இடத்தில் இப்போது இருக்கவில்லை. ஏனோதானோ என்று வாடிக்கையாளர்கள் வந்து போவது போல இருந்தது. நாங்கள் குறிப்பாகத் தேடிச் சென்ற சில வியாபார நிலையங்கள்; அந்த இடத்தை விட்டு விலகிவிட்டிருந்தன. அண்ணா சாலையில் இருந்து சற்று உள்ளே இருக்கும் சென்னை எக்ஸ்பிரஸ் மோல் இப்போது பிரபலமடைந்து வருவதாகச் சொன்னார்கள். இது சென்னையிலே பெரிய அங்காடியாகவும் தென்னிந்தியாவிலே உள்ள இரண்டாவது பெரிய வியாபார அங்காடியாகவும் இருக்கின்றது. இது 900,000 சதுர அடி பரப்பைக் கொண்டது. நிலமட்டத்தின் கீழ் பகுதியில் சுமார் 1500 வண்டிகள் நிறுத்தக் கூடிய வசதிகள் இருக்கின்றன. இதைவிட திரை அரங்கு, ஐந்து நட்சத்திர விடுதி ஆகியனவும் இங்கே இருக்கின்றன. அங்கே சென்ற போது விடுமுறை நாளாக இருந்தாலும், அந்தப் பெரிய அங்காடி மிகவும் கலகலப்பாக இருந்தது. உயர் மட்டத்து இளவட்டங்கள் சந்திக்கும் இடமாகவும், அவர்கள் அங்கே உலா வருவதையும் காணக்கூடியதாக இருந்தது. பணமாற்றுச் செய்வதற்கு வசதியாக வங்கிகளும் அங்கே திறந்திருந்தன.


திரும்பி வரும் போது, சுவர்களில் ஒட்டியிருந்த விளம்பரங்கள் சில என்னைக் கவர்ந்தன. அதில் முக்கியமானது பாலகன் பாலச்சந்திரனுடையது. தன்னைச் சுற்றி என்ன நடக்கிறது, தனக்கு என்ன நடக்கப் போகிறது என்பதைக் கூட அறியாத நிலையில் பசி தாங்கமுடியாமல் யாரோ கொடுத்த சிற்றுண்டியை பசியோடு உண்பது போன்ற அப்பாவித் தனமான பார்வையோடு கூடிய அந்த புகைப்படக் கட்டவுட் மிகப் பெரிதாக எல்லோர் பார்வையையும் கவர்ந்து இழுத்த வண்ணம் இருந்தது. இதைவிட வீதிகள் எல்லாம் இப்படியான சுவரொட்டிகளை ஒட்டியிருந்தனர். வண்டி ஓட்டுனரிடம் விசாரித்த போது சில தினங்களுக்கு முன் மிகப் பெரிய அனுதாப ஊர்வலம் ஒன்று மாணவர்களால் நடத்தப்பட்டதாகத் தெரிவித்தார். மிக நீண்ட மௌனத்தின் பின் அந்த மணவர் எழுச்சி இடம் பெற்றதாகவும், எவ்வளவு காலத்திற்கு இது தொடருமோ தெரியாது என்றும் குறிப்பிட்டார். ஆனால் அவர் குறிப்பிட்டது போலவே சில அரசியல் பிரமுகர்கள் நன்மை செய்வது போல அதில் தலையிட்டு எல்லாவற்றையும் குழப்பி அடித்து விட்டார்கள். காலா காலமாய் இப்படியான அரசியல்தான் தமிழ் நாட்டில் நடந்து கொண்டிருக்கின்றது. 

Singapore 1 - சிங்கப்பூர் -1

அனுபவம் புதுமை..!

குரு அரவிந்தன்

அயலகம் நோக்கி… (11)

Singapore 1 - சிங்கப்பூர் -1

சிங்கப்பூர் டவுன் ரவுண் ஒரு நாளும் இரவில் தூங்கியது கிடையாது என்றே நினைக்கின்றேன். அங்கே இரவு பகல் வித்தியாசத்தை நான் பார்த்ததில்லை. இரவினில் ஆட்டம் பகலினில் தூக்கம் என்ற சினிமாப் பாடலுக்குப் பொருத்தமான இடம் அதுவாகத்தான் இருக்க முடியும். இரவு பத்து பதினொரு மணிக்கு இளவட்டங்களின் குறிப்பாகப் பதும வயதினரின் கூட்டம் அங்கே ஒன்று கூடத் தொடங்கிவிடும். சுற்றி உள்ள பல நாடுகளில் இருந்தும் இளவயதினர் உல்லாசப் பயணிகளாக இங்கே அடிக்கடி வருகின்றார்கள். தென் கொரிய நாட்டு இளம் சோடி ஒன்றிடம் விசாரித்த போது, இரவு பதினொரு மணிக்குத்தான் தங்களுக்கு நாளே தொடங்குவதாகச் சொன்னார்கள். விடிய விடிய எங்கு பார்த்தாலும் பாட்டும் கூத்துமாய்த் தான் இருக்கும். சுப்பசிங்கர் பாடகர்ளான பார்வதி, திவாகர், சையத் ஆகியோர் இங்கே உள்ள மேடையில் தான் சமீபத்தில் தங்களுடைய இசை நிகழ்ச்சியை நடத்தி இருந்தார்கள். வேலாயுதம் படத்தில் நடித்த சினிமா நடிகை ஹன்சிகாவைச் சிங்கப்பூருக்கு அழைத்து ‘கனவுக்கன்னி’ பட்டம் கொடுத்தவர்களும் இங்குள்ள சினிமா ரசிகர்கள்தான். நாங்கள் அங்கே நின்ற போது வேறு இனத்தவர்களின் இசை நிகழ்ச்சி ஒன்று இதே இடத்தில் நடந்தது.

 இரவு நேரத்திலே இங்கு சென்றால் பல்லின மக்களின் நிகழ்ச்சிகளும் மூலைக்கு மூலை விடிய விடிய நடந்து கொண்டிருப்பதைக் காணலாம். அங்கே நின்ற போது இரவிலே உல்லாசப் பயணிகளைக் கவரக் கூடிய பல வித்தியாசமான நிகழ்ச்சிகளைப் பார்க்க முடிந்தது. அப்போது எனக்கு எங்கவூர் சிவராத்திரி நினைவு வந்தது. இரவிரவாக அலைவதற்கு வீட்டிலே அனுமதி கிடைப்பது அந்த ஒரு இரவுதான். கடவுளின் பெயரைச் சொல்லிக் கூத்தடிப்பதும் அந்த ஒரு இரவுதான். நண்பர்களுடன் நடேஸ்வராக்கல்லூரி விளையாட்டு மைதானத்தில் அண்ணாவி வைரமுத்துவின் மயாணகாண்டம் பார்த்து, அதன்பின் காங்கேசந்துறை வீதியில் இருந்த இராஜநாயகி திரையரங்கில் மூன்றாவது காட்சி படம் பார்த்து விடியும் போது கீரிமலைக்கு ஈருருளியில் சென்று தலை மூழ்கித் திரும்பி வந்த அந்த இனிய நாட்கள் மறக்க முடியாதன. பக்தர் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்த கீரிமலை இப்போது அநாதரவாய் நிற்பதை எனது பயணத்தின் போது பார்த்த போது யுத்தத்தின் கொடுமை என்வென்று புரிந்தது. யுத்தம் தின்று, விட்ட எச்சம் மட்டும் எங்கள் நினைவுகளில் இன்றும் தேங்கி நிற்கின்றது.


நாங்கள் தங்கியிருந்த இடத்திலிருந்து நடந்து செல்லக் கூடிய இடத்தில்தான் சிங்கப்பூர் டவுண்ரவுண் அமைந்து இருந்தது. இரவு நேரத்தில் மிகவும் அழகாக மின் விளக்குகளால் அலங்காரம் செய்திருந்தார்கள். அந்த அலங்காரத்தைப் பார்த்த போது, சொர்க்க லோகம் அப்படித்தான் இருக்குமோ என்று எண்ணத் தோன்றியது. அருகே இருந்ததால், நினைத்த நேரமெல்லாம் அங்கு சென்று வருவதற்கு எங்களுக்கச் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. நீரோடையில் படகுச் சவாரி செய்தோம். ஹோட்டலுடன் சேர்ந்தபடி பெரிய அங்காடி இருந்தது. இருபத்தி நாலு மணி நேரமும் திறந்திருந்த அந்த அங்காடியில் பல நாட்டு உணவகங்களும் இருந்தன. மக்டொனால் கூட அங்கே இருந்தது. எனவே எங்களுக்கு உணவுப் பிரச்சனை பெரிதாக இருக்கவில்லை. சிங்கப்பூரில் இருக்கும் எனது மனைவியின் சினேகிதி குடும்பத்தினர் ஒரு நாள் எங்களை அழைத்துச் சென்று எங்களுக்கு மதிய விருந்து படைத்திருந்தனர். இப்படியாக எங்கே சென்றாலும் எங்களுக்குப் பிடித்தமான உணவு கிடைத்துக் கொண்டே இருந்தது. அன்று இரவு ஹோட்டலில் உறங்கிவிட்டு மறுநாள் காலையில் எழுந்து சிங்கப்பூரில் உள்ள மிருகக் காட்சி அகத்திற்குச் சென்றிருந்தோம்.


1973 ஆம் ஆண்டு யூன் மாதம் சிங்கப்பூர் மிருகக்காட்சியகம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. ஆசியாவிலேயே மிகச் சிறந்த காட்சியகமாக இது இருக்கின்றது. சுமார் 70 ஏக்கர் நிலப் பரப்பைக் கொண்டது. இந்தக் காட்சி அகம் அமைக்கப்பட்ட போது இலங்கையின் தலைநகர் கொழும்பில் இருந்த மிருகக் காட்சி அகத்தில் அதிபராக இருந்த லின் டி அல்விஸ் என்பவரின் ஆலோசனை முக்கியமாகப் பெறப்பட்டது. தற்போது சுமார் 1600 மிருகங்கள், பறவைகள் இங்கே இருக்கின்றன. உராங்ஊட்டான் என்ற மனிதக் குரங்குகளும் இந்தக் காட்சியகத்தில் அதிகம் இருக்கின்றன. இதைவிடச் சுற்றிப் பார்ப்பதற்குச் சிறிய தொடர் வண்டிகள் இருக்கின்றன. படகுச் சவாரியும் உண்டு. யானைச்சவாரி, குதிரைச்சவாரி, கோவேறு குதிரைச் சவாரி என்று மிருகச் சவாரிகள் உண்டு. இங்கே வரும் எல்லோருடைய கவனத்தையும் அதிகம் கவருவது பெங்கோல் வெள்ளைப் புலிகளாகும். சாதுவாக அவை இருப்பது போல இருந்தாலும், 2008 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் அங்கே தொழில் பார்த்த தொழிலாளி ஒருவரை அவை தாக்கியிருந்தன. இங்கே உல்லாசப் பயணிகளுக்காக இரவுச் சவாரி என்று ஒன்றும் இருக்கின்றது. மிருகங்கள் பறவைகளை விரும்புபவர்கள் இயற்கைச் சூழலில் அவற்றைப் பார்ப்பதற்காக வசதிகள் அமைத்துக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். வாடகை வண்டிகளை எங்கள் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப உடனே வீதியில் நிறுத்தி அவற்றில் ஏறிச் செல்ல முடியாது. வரிசையாக நின்று எங்கள் முறை வரும் போது தான் அவற்றில் ஏறிச் செல்ல முடியம். சிங்கப்பூர் டவுண்ரவுணில் இருந்து கேபிள்கார் என்று சொல்லப்படுகின்ற மேலால் செல்லும் பெட்டியில் ஏறி அருகே உள்ள தீவுக்குச் செல்லக் கூடிய வசதிகளைச் செய்திருக்கின்றார்கள். அந்தத் தீவில் பல பொழுது போக்குச் சாலைகள் அமைந்திருக்கின்றன. உணவு விடுதிகளும் இருக்கின்றன. அதனால் பல உல்லாசப் பயணிகள் அங்கே வந்து பொழுதைப் போக்குகின்றார்கள். நிறையவே பணம் இருந்தால் நிறையவே செலவு செய்யலாம். வீதிகள் மிகவும் துப்புரவாக இருக்கின்றன. லிட்டில் இந்தியா பகுதிகளில் அனேகமான வியாபரர நிலையங்களில் பெயர்கள் தமிழில் பெரிய எழுத்தக்களால் பொறிக்கப் பட்டிருக்கின்றன.

சிங்கப்பூரின் பொருளாதாரம் பெரிதும் வியாபாரத்தை நம்பியே இருக்கின்றது. பொருளாதார சந்தையில் சிறந்து விளங்கும் நாடுகளான நான்கு ஆசியா புலிகளான ஹோங்காங், தென்கொரியா மற்றும் தைவான் உடன் சிங்கப்பூரும் அப்பட்டியலில் இடம் பெற்றிருக்கின்றது. அதனால் சிங்கப்பூர் ஆசியாவில் ஒரு பெருமை மிக்க நாடக விளங்குகிறது. ஆசிய நாடுகளில் அதிகமா எந்நேரமும் செய்யற்பட்டு கொண்டிருக்கும் பகுதி சிங்கப்பூர் ஆகும். அந்நிய செலாவணியை பொறுத்தவரை லண்டன், டோக்கியோ மற்றும் நியூயோர்கிற்கு அடுத்து உலகிலையே நான்காவது சிறந்த வர்த்தக மையமாகும். சிங்கப்பூரின் தேசிய தினம் ஆகஸ்ட் மாதம் 9ஆம் திகதி கொண்டாடப்படுகிறது சிங்கப்பூரின் முதலாவது அதிபராக யூசுப் பின் ஐஸாக் என்பவர் (1965-1970) பதவி ஏற்றார். செல்லப்பன் இராமநாதன் (1999-2011) என்ற தமிழர் சிங்கப்பூரின் ஆறாவது அதிபராகப் பதவியில் இருந்தார். சிங்கப்பூரின் அதிபராக டாக்டர் டோனி டான் கெங் யாம் இப்போது பதவி வகிக்கின்றார்.
இவர் செப்ரம்பர் மாதம் 2011 ஆம் ஆண்டு அதிபராகத் தெரிவு செய்யப்பட்டு பதவிக்கு வந்தார். லீ குவான் இயூ சிங்கப்பூரின் முதலாவது பிரமராகக் கடமையாற்றினார். இவர் நீண்ட காலம் பதவியில் இருந்தார். இவர் 1959 ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் 1990 ஆம் ஆண்டு வரை பிரதமராகக் கடமையாற்றினார். இவரைத் தொடர்ந்து கோ சொக் தொங் (1990-2004) என்பவர் பிரதமராகக் கடமையாற்றினார். தற்போது பிரதமராக 2004 ஆம் ஆண்டு தெரிவு செய்யப் பட்ட லீசியன் லூங் என்பவர் பிரதமராகக் கடமையாற்று கின்றார். சிங்கப்பூருக்கொன்று தனியாக அவர்கள் விமான சேவையும் நடத்து கின்றார்கள். ஆசியாவின் தலைசிறந்த பல்கலைக்கழகங்களில் ஒன்றாகச் சிங்கப்பூர் தேசிய பல்கலைக்கழகம் (என்யுஎஸ்) தேர்வு செய்யப்பட்டிருந்ததும் இங்கே குறிப்பிடத் தக்கது.

லிட்டில் இந்தியா - Little India

அனுபவம் புதுமை..!

குரு அரவிந்தன்

அயலகம் நோக்கி… (10)

லிட்டில் இந்தியா  - Little India

மலேசிய பயணத்தை முடித்துக் கொண்டு நாங்கள் விமானத்தில் சிங்கப்பூருக்குச் சென்றோம். நெடுஞ்சாலை வழியாகவும் சிங்கப்பூருக்குச் செல்ல முடியும். ஆனாலும் நேரம் கருதி விமானப் பயணத்தை மேற்கொண்டோம். முன்பு மலேசியாவும் சிங்கப்பூரும் ஒன்றாகவே இருந்தன. பின் அரசியல் காரணங்களுக்காக அவை இரண்டு நாடுகளாகப் பிரிந்து விட்டன. உல்லாசப் பயணிகளின் வருகையை அவர்கள் வரவேற்பதால் எந்த ஒரு தாமதமும் இன்றிச் சிங்கப்பூர் விமான நிலையத்தை விட்டு விரைவாக வெளியே வரமுடிந்தது. தென்கிழக்கு ஆசியாவில் மலேசியா நாட்டிற்குத் தெற்கே உள்ள தீவில் சிங்கப்பூர் ஒரு நாடாக இருக்கின்றது.


மலேசியாவையும் சிங்கப்பூரையும் ஜொகூர் நிரணை பிரிக்கின்றது. தெற்கே சிங்கப்பூர் நீரணை சிங்கப்பூரையும் இந்தோனேசியாவின் ரியா தீவுகளையும் பிரிக்கின்றது. தோற்றத்தில் சிறிய நாடான சிங்கப்பூர் சுமார் 272 சதுர மைல் பரப்பளவைக் கொண்டது. இங்கே சுமார் 5.3 கோடி மக்கள் வாழ்கின்றார்கள். அரசாங்க மொழியாக ஆங்கிலம், மலேய், தமிழ், மன்டரின் ஆகியன இருக்கின்றன. ஜொகூர் சுல்தானிடம் இருந்த சிங்கப்பூர் 1826 இல் பிரித்தானியரின் கட்டுப்பாட்டில் வந்தது. இரண்டாம் உலக யுத்தத்தின் போது சிறிது காலம் அதாவது 1942 தொடக்கம் 1945 ஆம் ஆண்டுவரை யப்பானியரின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. மீண்டும் பிரித்தானிய ஆட்சியின் கீழ் வந்த சிங்கப்பூர் 1963 ஆம் ஆண்டு பிரித்தானிய கட்டுப்பாட்டில் இருந்து விலகி மலேசிய கூட்டாட்சியில் இணைந்து சுதந்திரமடைந்தது. 1965 ஆகஸ்ட் மாதம் 9ஆம் திகதி மலேசியாவில் இருந்து பிரிந்து தனி நாடாகப் பிரகடனப் படுத்கியது. 1965 ஆம் ஆண்டு நடந்த தேர்தலில் லீகுவான்யூ முதலாவது பிரதமராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1819 ஆம் ஆண்டளவில் சுமார் 1,000 குடிமக்களே இங்கு குடியிருந்தனர். அதன்பின் இறப்பர் தோட்டங்களில் வேலை செய்வதற்காகப் பல தொழிலாளர் இங்கு கொண்டு வரப்பட்டனர். அதனால் 1870 இல் இறப்பர் ஏற்றுமதி செய்யும் நாடுகளில் ஒன்றாகச் சிங்கப்பூர் மாறியிருந்தது. இன்று சிங்கப்பூர் உலகின் 14வது பெரிய ஏற்றுமதி நாடாகவும் 15வது பெரிய இறக்குமதி நாடாகவும் உள்ளது.


சிங்கப்பூரின் பழைய வரலாற்றை எடுத்து ஆராய்ந்தால், 14 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து அதன் வரலாறு குறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதற்கு முன் சிங்கப்பூரும் மலேசியாவும் கடாரம் கொண்ட சோழ மண்டலத்தின் ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருக்கலாம் என்று சரித்திரச் சான்றுகள் குறிப்பிடுகின்றன. 14ம் நூற்றாண்டில் அது துமாசிக் என்ற பெயர் கொண்ட நகரமாக இருந்திருக்கிறது. ஒரு காலத்தில் சுமாத்திராவில் இருந்து இயங்கிய ஸ்ரீ விஜயப் பேரரசின் ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருந்ததாகவும் தெரிகின்றது. சிங்கை தீவில் ஒரு வர்த்தக நகரம் இருந்தது என்றும் அந்த நகரம் தென்கிழக்காசியாவில் ஒரு முக்கிய வர்த்தக மையமாக விளங்கியது என்றும் மலாய் மக்களின் வரலாறு கூறுகிறது. சிங்கப்பூர் 63 சிறிய தீவகளைத் தன்னகத்தே கொண்டது.


மலேசியாவோடு வடக்கிலும், மேற்கிலும் இரண்டு மேம்பாலங்களால் தொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது.  சுமார் 250 ஏக்கர் நிலம் மட்டுமே விவசாயத்திற்காகப் பாவிக்கப்படுகின்றது. அந்த நாட்டின் அசுர வளர்ச்சிக்கு நிலப்பரப்பு போதுமானதாக இல்லை என்பதால், கடலில் இருந்து நிலத்தை மீட்கும் திட்டம் ஒன்றை இப்போது அங்கே செயற்படுத்துகிறார்கள். இதன் காரணமாக 1960ல் 224 சதுர மைலாக இருந்த நிலப்பரப்பை தற்போது 272 சதுர மைலாக மாற்றி உள்ளார்கள். 2030ம் ஆண்டளவில் மேலும் 100 சதுர கிலோ மீற்றர் நிலம் மீட்கப்பட்டு விடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது அதனால் சிறு தீவுகளை மண் கொண்டு நிரப்பி அவற்றை ஒன்றாக்கி நாட்டின் நிலப்பரப்பை அதிகமாக்குவதற்கு முயற்சி செய்கின்றார்கள். சிங்கப்பூரும் இலங்கையைப் போலவே, அயனமண்டல தட்பவெப்பநிலை உள்ள நாடாகும். ஆண்டு முழுவதும் வெப்பநிலையில் பெரிதாக மாறுதல்கள் ஏற்படுவதில்லை. அதிகளவு ஈரப்பதம், மழைப்பொழிவு இருக்கும். சித்திரை வைகாசி மாதங்கள் மிகவும் வெப்பமான மாதங்களாகவும், கார்த்திகை, மார்கழி, தை மாதங்கள் மழைக் காலமாகவும் இருக்கின்றன. சராசரி பத்துக் கோடிக்கு மேற்பட்ட சுற்றுலாப் பயணிகள் ஒவ்வொரு வருடமும் இங்கே வந்து போகிறார்கள். இதனால் சுற்றுலாப் பயணிகள் மூலம் நல்ல வருமானம் அவர்களுக்குக் கிடைக்கின்றது.


சிங்கப்பூரில் உள்ள மக்களில் 34 வீதமானவர்கள் பௌத்தர்களாகவும், 14 வீதமானவர்கள் முஸ்லீம்களாகவும், 6 வீதமானவர்கள் கத்தோலிக்கராகவும், 5 வீதமானவர்கள் இந்துக்களாகவும், ஏனைய மதத்தவர்கள் சிறு சிறு தொகையினராகவும் இருக்கின்றனர். இவர்களது நாணயம் சிங்கப்பூர் வெள்ளி என்று அழைக்கப்படுகின்றது. சுமார் 1500 சீன, இந்திய நிறுவனங்களின் கிளைகளும், 7,000க்கும் மேற்பட்ட பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் கிளைகளும் இங்கே வியாபாரத்தில் ஈடுபட்டிருக்கின்றன. சிங்கப்பூர் உலகின் நான்காது முன்னனி நிதி மையமாக மட்டுமல்ல, சூதாட்டத்திற்கான இரண்டாவது பெரிய சந்தையாகவும் திகழ்கிறது. அதிக பொருட்களை கையாளும் உலகின் முன்னனி துறைமுகங்களில் சிங்கப்பூர் துறைமுகமும் ஒன்றாகும். வணிகம் செய்வதற்கு கட்டுப்பாடுகள் மிகக்குறைந்த இடம் என சிங்கப்பூரை உலக வங்கி தெரிவு செய்துள்ளது. இலண்டன், நியுயோர்க், டோக்கியோவிற்கு அடுத்ததாக சிங்கப்பூர் நான்காவது பெரிய வெளிநாட்டு நாணய பரிமாற்று மையமாகத் திகழ்கிறது.


மலாய் குடிமக்கள், சீனர்கள், இந்தியர்கள் போன்றவர்களின் பண்பாடுகள் இந்த நாட்டில் ஓரளவு பின்பற்றப்படுகின்றன. சிங்கப்பூரின் வெற்றிக்கும் அதன் தனித்துவத்துக்கும் அரசாங்கத்தின் சமய, இன நல்லுறவுக் கொள்கை முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. மேலும் நாட்டின் மொத்த மக்கள் தொகையில் 42 வீதமானவர்கள் வெளிநாட்டினராக உள்ளனர். அவர்கள் சிங்கப்பூரின் கலாசாரத்தில் பாரிய செல்வாக்குச் செலுத்துகின்றனர். தமிழ் மொழி அரச மொழிகளில் ஒன்றாக இருக்கின்றது. தமிழர்களின் கடைகளின் பெயர்கள் தமிழில் பெரிதாக எழுதப்பட்டிருந்ததை அவதானிக்க முடிந்தது. முக்கியமாகத் தமிழர்களின் உணவகங்கள் நிறைந்து வழிவதை அங்கே காண முடிந்தது. சிறாங்கூன் வீதியில் உள்ள பனானாலீவ் அப்பலோ என்ற உணவகத்தில் ஒரு நாள் மதியம் வாழையிலைச் சாப்பாடு சாப்பிட்டோம். இந்திய, இலங்கை உணவுகள் இங்கே கிடைக்கின்றன.


சிங்கப்பூரின் ஆட்சி மொழிகளில் ஒன்றாக தமிழ் மொழி உள்ளது. சிங்கப்பூரில் சுமார் 10 சதவிகிதம் தமிழர்கள் உள்ளனர். அங்குள்ள தமிழர்கள் உள்பட இந்தியர்கள் அனைவரும் பொதுவாக அங்குள்ள லிட்டில் இந்தியா பகுதியில் ஒன்று கூடுவது வழக்கம். மலேசியாவில் இருப்பது போலவே இங்கேயும் ஒரு லிட்டில் இந்தியா இருக்கிறது. சமீபத்தில் லிட்டில் இந்தியா பகுதியில் புதுக்கோட்டையை சேர்ந்த ஒருவர் சாலை விபத்தில் இறந்து போயிருந்தார். இந்த விபத்துப் பற்றிய செய்தி அங்குள்ள மக்களிடையே பரவவே, அப்பகுதியில் நூற்றுக்கணக்கான இந்தியர்கள் ஒன்றுகூடினர். தவறு யார் மீது என்றுகூடத் தெரியாமல் கலவரத்தில் ஈடுபட்டனர். கலவரத்தின் போது சாலையில் சென்ற வாகனங்களை அடித்து நொருக்கினர். கடமையில் ஈடுபட்டிருந்த போலீசாரும் அப்போது பாதிக்கப்பட்டனர். கலவரத்தில் ஈடுபட்டதாகச் சந்தேகத்தின் பெயரில் நூற்றுக்கணக்கானோர் கைது செய்யப்பட்டு விசாரணை நடந்தது. கைது செய்யப்பட்டவர்ளில் பலர் மது அருந்தி இருந்ததே இந்தக் கலவரத்திற்குக் காரணம் என்று போலீசார் குற்றம் சாட்டியிருந்தனர். விசாரணையின் பின் 56 இந்தியர்களும், வங்காளதேசத்தை சேர்ந்த ஒருவரும் உடனடியாக நாடுகடத்தப்பட்டனர். இதையடுத்து லிட்டில் இந்தியா பகுதியில் சில கட்டுப்பாடுகளை சிங்கப்பூர் அரசு கொண்டு வந்திருந்தது. பொங்கல் திருநாளை முன்னிட்டு சிங்கப்பூர் லிட்டில் இந்தியா பகுதி மீண்டும் களைகட்ட தொடங்கி இருந்தது. வழமைபோல தமிழர்களின் திருநாளாம் பொங்கல் திருநாளை லிட்டில் இந்தியாவில் தமிழர்கள் சிறப்பாகக் கொண்டாடி மகிழ்ந்ததாகத் தெரிய வருகின்றது. (தொடரும்)

Legacy of the pioneers - Malaysia

Legacy of the pioneers - Malaysia

Kuru Aravinthan

mDgtk; GJik..! 

FU mutpe;jd;


mayfk; Nehf;fp… (9)

மலேசியாவில் இருந்து நண்பர் ஒருவர் சில படங்களை அனுப்பியிருந்தார். பாத்துக்கேவ் முருகன் ஆலயத்தில் தைப்பூசம் மிகவும் சிறபப்பாகக் கொண்டாடப் படுவதாகவும், ஆனால் வேறு சில கோயில்களில் தைபூசத்தின் பெயரைச் சொல்லிக் கலாச்சார சீரழிவுகள் நடப்பதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார். குறிப்பாக சில கோயில்களில் திருவிழாவிற்கு வருபவர்களின் ஆடை அலங்காரங்கள் சகிக்க முடியாமல் இருப்பதாகவும், காவடி எடுக்கும்போது வாயிலே சுருட்டுப் புகைத்துக் கொண்டு சிலர் காவடி ஆடுவதாகவும், பக்தி உணர்வை ஏற்படுத்துவதற்குப் பதிலாக களியாட்ட உணர்வு ஏற்படுவதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார். வேற்று மதத்தவர்கள் தம்மைப் பார்த்து எள்ளி நகையாடுவதாகவும் அவர் மனம் நொந்த நிலையில் குறிப்பிட்டிருந்தார். தகுந்த முறையில் அடுத்த தலை முறையினர் வழி நடத்தப்படாவிட்டால், மலேசியாவில் மட்டுமல்ல தமிழர்கள் புலம் பெயர்ந்து வாழும் மண்ணில் இனிமேல் இப்படித்தான் நடக்கப் போகின்றது என்பதற்கான எச்சரிக்கையாக நான் அவரது முறைப்பாட்டை எடுத்துக் கொண்டேன்.


மலாக்காவில் முக்கியமான பல இடங்களைச் சுற்றிப் பார்க்கச் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. புராதன கட்டிடங்கள் பல இப்போது புது மெருக்கோடு இருக்கின்றன. அகேனமான டச்சுக்காரர் கட்டிய கட்டிடங்கள் சிகப்பு நிற வர்ணம் பூசப்பட்டவையாக இருக்கின்றன. அருகே உள்ள மலாக்கா ஏரியின் படகுச் சவாரி சிறப்பானது என்று சொன்னார்கள். குறிப்பாக மாலை நேரத்தில் ஏரிக் கரையோரங்கள் வண்ண விளக்குகளால் அலங்கரிக்கப் பட்டிருக்கும் காட்சி பார்ப்பதற்கு அழகாக இருக்கும் என்று சொன்னார்கள். எனவே மாலை நேரப் படகுச் சவாரியை ஏற்றுக் கொண்டோம். அதிகமான உல்லாசப் பயணிகள் அந்தப் படகுச் சவாரிக்காகக் காத்திருந்தார்கள். மலாக்கா நகரத்தை நீரோடை ஊடாகச் சுற்றிவரும் அந்தப் படகுச் சவாரி கண்ணுக்குக் குளிர்மையாக இருந்தது. பல விடுதிகள், உணவகங்கள் எல்லாம் விளக்குகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுக் கலகலப்பாக இருந்தன. உணவகங்கள் உல்லாசப் பயணிகளால் நிறைந்து காணப்பட்டன. அவர்களின் விசேட உணவுகள் சிலவற்றைத் தெரிவு செய்து நாங்களும் சாப்பிட்டு விட்டு கோலாலம்பூர் நோக்கிப் பெருந்தெருவில் பயணமானோம்.


போகும் வழியில் உறவினர் ஒருவரின் வீட்டிற்குச் சென்றிருந்தோம். அவரின் மாமனார் மிகவும் வயது முதிர்ந்தவர், அந்த நாட்களில் மலேசியாவிற்கு வந்து அங்கேயே தங்கி விட்டவர். ஞாபக சக்தியோடு ஆரோக்கியமாய் இருந்தார். அவருடன் அவரது இளமைக் கால வாழ்க்கை பற்றி உரையாடினேன். உலக மகா யுத்தத்தின்போது தாங்கள் அடைந்த துன்பத்தைப் பற்றி விபரித்தார். தன்னோடு அந்த நாட்களில் யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து மலாயா வந்தவர்களைப் பற்றி நினைவு படுத்திச் சொன்னார். தமிழ் மொழியையும் மதத்தையும் தக்க வைப்பதற்காகத் தாங்கள் எடுத்த முயற்சிகள் பற்றிக் குறிப்பிட்டார். நான்கு தலை முறையைக் கண்டு விட்டாலும்; அவர்கள் எடுத்த முன் நடவடிக்கைகளால் இப்பொழுதும் தமிழ் மொழியும் மதமும் அங்கே நிலைத்து நிற்கின்றது. எங்கள் பண்பாடு கலாச்சாரதத்தைக் கூடிய வரையில் காப்பாற்றுவதில் இன்றும் அவர்கள் கவனமாக இருக்கின்றார்கள். கூடிய வரையில் வீட்டில் தமிழிலேயே கதைக்கின்றார்கள். அவருடன் கதைத்துக் கொண்டிருக்கும் போது அவருடைய மருமகனும் அருகே இருந்தார். தொடக்க காலத்தில் மலேயா வந்த யாழ்ப்பாணத் தமிழர்களின் பெயர்கள் ஏதாவது தெரியுமா என்று மாமனாரிடம் கேட்டேன். அப்போது மாமனாரின் புத்தகம் ஒன்று இருக்கிறது பார்க்கப் போகிறீர்களா என்று மருமகன் என்னிடம் கேட்டார். ஓம் என்று சொல்லி ஆவலுடன் அதை வாங்கிப் பிரித்துப் பார்த்தேன். மிக முக்கியான சில தகவல்கள் அந்தப் புத்தகத்தில் இருந்ததை அவதானித்த போது எனக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது. தமிழர்களைப் பற்றிய முக்கியமான செய்திகளை அவர்களின் ஆக்கங்களை ஆவணப் படுத்துங்கள் என்று நான் அடிக்கடி எழுத்து மூலமும் மேடைகளிலும் வேண்டுகோள் விடுவதில் அர்த்தம் இருக்கிறது என்பதை அப்போது நான் புரிந்து கொண்டேன். மலாயாவில் தமிழர்களின் முன்னோடிகள் என்று சில தமிழரின் பெயர்களை அந்த நூலில் ஆவணப்படுத்தியிருந்தார்கள். யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து அங்கு வந்து குடியேறிய பலரின் பெயர்கள் அந்த ஆவணத்தில் பட்டியலிடப்பட்டிருந்தது. எல்லோருடைய விபரங்களும் எடுக்க முடியாவிட்டாலும் ஓரளவு தெரிந்த விபரங்களைப் பதிந்திருப்பதாக அவர்கள் சொன்னார்கள். அங்கே உள்ள அடுத்த தலை முறையினருக்கே இது பற்றிய விபரம் தெரிந்திருக்கவில்லை. மலேசியாவில் போட் வெல்ட் என்ற இடத்தில் இருந்து ராய்ப்பிங் என்ற இடத்திற்கு 1885 ஆம் ஆண்டு எட்டு மைல் நீளமான தொடர் வண்டிப் பாதை ஒன்று போடப்பட்டது. இது சம்பந்தமாக அப்போது பெராக் நிறுவனத்தில் வேலை செய்த யாழ்ப்பாணத் தமிழர்கள் சிலரின் பெயர்கள் அடங்கிய பட்டியல் ஒன்று தயாரிக்கப்பட்டிருந்தது. அதே சமயம் 22 மைல் நீளமான தொடர் வண்டிப்பாதை ஒன்றும் கலாங் என்ற இடத்தில் இருந்து கோலாலம்ப+ருக்குப் போடப்பட்டது.


 Legacy of the pioneers   என்ற ஆவணத்தில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட சில பெயர்களை இங்கே தருகின்றேன். தொடர்வண்டி நிலைய அதிகாரி, மேற்பார்வை அதிகாரி, பயணச்சீட்டு பரிசோதகர், எழுதுவினைஞர் போன்ற துறைகளில் வேலை செய்பவர்களாக இவர்கள் இருந்தார்கள். கோலாலம்பூர் தொடர்வண்டி நிலையப் பொறுப்பதிகாரியாக இருந்த வி. சின்னப்பா (1887) என்பவர் பின்நாளில் சிலாங்கூர் இலங்கைத் தமிழர் அமைப்பின் தலைவராக இருந்ததற்கான பதிவுகள் இருக்கின்றன. இவர்கள் உங்கள் ஊரவராகவோ அல்லது இனத்தவராகவோ கூட இருக்கலாம். அந்த நாட்களில் யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து அங்கு சென்று குடியேறியவர்கள். பிற்காலத்தில் இவர்களில் சிலர் தங்கள் ஊருக்கு வந்து கல்வீடு கட்டி மலாயன் பென்சனியர் என்ற காரணப் பெயரோடு குடியேறியிருக்கலாம். இவர்களின் நான்காவது தலைமுறையினர் இப்பொழுதும் அங்கு மிகவும் சிறப்பாக வாழ்கிறார்கள். இத்தகவலை எங்கேயாவது ஆவணமாகப் பதிய வேண்டும் என்பதால் இவர்களின் பெயர்களை இங்கே தருகின்றேன்.


Extract from The Perak Establishment List 1882-1892

V. Arunasalam,  Candia,  R.M. Jeremiah,  R. Mutukumaru, M.Naganather, S.Ponniah, S.Sabapathy, C.Sangarapillai, J.M.Sinnathamby, C.M. Thamba Pillai , C. Supramaniam, N.Thambo, V.Thamby Pillay, C.Wallupillai, A.Wyramuthu, K.Candia, A. Thuraiappah, V. Suppiah, S. Elengandan, V. Waitilingam,T.C. Thomas Pillai, V. Thamby Pillai, N. Joseph Pillai, M. Chelliah, N. Manar, V. Kanapathy Pillai, K. Sabapathy, T.S. Duraiswamy Pillay,  P. Tilliambalam,   C. Arulambalam.


Selangor Government Railway -1886-1897

C.K .Sabapathy, G.Ramalingam, S.Seevaratnam, G. Saravanamuthu, V. Arumugam, A. Valupillai, S. Thuryappah, V. Sinnappah, S. Supramaniam, R. Sathasivam, K.Somasundram, K. Jesudasan, C. Arunasalam, K.Valupillai, S.S. Manickam, A. Seeniappah. R. Chellappah, S. Chelliah, V. Arumugam, T. Valupillai, N. Nadarajah, S.Thambiaya, S.Thurayappah, S. Canapathy Pillay, M.Sinnappah, C.Canagasabay, J. Visvalingam,

Some of the Later Immigrants 1895-1901

N.Kunaratnam, A.Thambirajah, K.Muthiah, S.Chelliah, S.T.Thambiah, A.Namasivayam, S.Chellappah, K. Thambiah, S. Sinnathamby, P.Kanagasooriar, S.N. Kandiah, S.Subramaniam, T. Chinnathurai. V.Arunachalam, M. Saravanamuthu, V. Chellathurai, V.Subramaniam, S.Kandiah, V. Manickam, A. Kandiah, A. Thanapalasingam.




Malacca -2 - மலாக்கா - 2

அனுபவம் புதுமை..!

(குரு அரவிந்தன்)

அயலகம் நோக்கி… (8)

Malacca -2 - மலாக்கா - 2

நாங்கள் சிவசங்கர வால்முனி வண்ணமுனி ஆலயத்தில் வழி பாடு செய்து விட்டு மலாக்கா நோக்கி மோட்டார் வண்டியில் பயணமானோம். மலாக்கா நகரத்து சிகப்பு நிறக் கட்டிடங்கள் எங்களை வரவேற்றன. கோலாலம்பூரில் இருந்து மலாக்கா மாறுபட்ட சூழலில் இருந்தது. வண்ண அலங்காரத்தோடு கூடிய சைக்கிள் ரிக்சோக்கள் இப்பொழுதும் அங்கே பாவனையில் இருக்கின்றன. மலாக்கா நகரத்தை 1511இல் போத்துக்கேயரும், 1641இல் ஒல்லாந்தரும், 1824இல் ஆங்கிலேயரும், 1942இல் யப்பானியரும்; தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்திருந்தனர். 1942ம் ஆண்டு தொடக்கம் 1946 ஆம் ஆண்டுவரை யப்பானின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் மலாக்கா இருந்தது. சுமார் 638 சதுர மைல் பரப்பளவைக் கொண்ட மலாக்கா 1948இல் மலாயா கூட்டமைப்பில் இணைந்து கொண்டது. இங்கே மலாய்க்காரர்கள் 57 வீதமும் சீனர்கள் 32 வீதமும் இந்தியர்கள் 7 வீதமும் போத்துக்கேயர்கள் 1 வீதமும் மற்ற இனத்தவர் 3 வீதமும் வசிக்கிறார்கள்.


போத்துக்கேயரைத் தொடர்ந்து மலாக்கா வந்த டச்சுக்காரர்கள் மலாக்காவில் பல கத்தோலிக்க ஆலயங்களையும், பள்ளிக்கூடங்களையும், பொது மண்டபங்களையும் கட்டினார்கள். மலாக்காவின் வரலாற்றுச் சின்னங்களில் ஒன்றாக விளங்கும் ‘ஸ்தாடைஸ்’ எனும் சிகப்பு நிறக்கட்டிடத்தைக் கட்டியவர்களும் டச்சுக்காரர்களே. 1511ல் போத்துகேயர்களால் கட்டப்பட்ட ஆ பாமோசா கோட்டையை அவர்களுக்குப் பின்னர் மலாக்காவை ஆட்சி செய்த டச்சுக்காரர்கள் உடைத்து விட முனைந்தபோது, சிங்கப்பூரை உருவாக்கிய சர் ஸ்டான்பர்ட் ராபிள்ஸ் என்பவர் அதை நிறுத்தி அந்தக் கோட்டையை அவர்களிடம் இருந்து காப்பாற்றினார். அவருடைய சுயநலமற்ற செயலை இன்றும் மலாக்கா வாழ் மக்கள் பெருமையுடன் நினைத்துப் பார்க்கின்றார்கள். மலாக்காவின் பிரதான சுற்றுலா மையமாக விளங்கும் மணிக்கூண்டு வளாகத்திலும் சிகப்பு நிறக் கட்டிடங்கள் நிறைய இருக்கின்றன. யாழ்ப்பாணம், ஊர்காவற்துறை போன்ற இடங்களில் இருக்கும் கோட்டையின் அமைப்பிலேயே இங்கே உள்ள கோட்டையும் தூர்ந்துபோன நிலையில் அமைந்திருக்கின்றது. காங்கேசந்துறையில் அப்போது பாரம்பரியமாய் வாழ்ந்த உள்ளுர் தமிழ் மக்களின் எதிர்ப்பு காரணமாக இத்தகைய கோட்டை அத்திவாரத்தோடு மேற்கொண்டு அங்கே கட்ட முடியாமல் கைவிடப்பட்டது. யாழ்ப்பாணக் கோட்டைகள் கறுப்பு நிறக் கற்களால் சுண்ணாம்பின் உதவியோடு கட்டப்பட்டவை. சுண்ணக்கல் காங்கேசந்துறைப் பகுதியில் நிறையவே கிடைப்பதும் ஒரு காரணமாகும். உள்நாட்டு யுத்தத்தின்போது எத்தனையோ குண்டு வீச்சுக்களைத் தாங்கியும் அந்தக் கோட்டைகள் அப்படியே நிற்கின்றன. ஆனால் மலாக்காவில் இருந்த கோட்டை சிகப்புநிறச் செங்கட்டிகளால் கட்டப்பட்டிருக்கின்றது. அந்தக் கோட்டை மதில்கள் அதிக பலம் கொண்டவையாகத் தெரியவில்லை. சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவரும் இடமாகையால், மீதியிருக்கும் கோட்டையின் பகுதிகளை அங்கே மிகவும் கவனமாகப் பாதுகாத்து வருகின்றார்கள்.


1824 ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலோ-டச்சு உடன்படிக்கையின் படி சுமத்திராவில் இருந்த பென்கூலன் என்ற இடம் டச்சுக்காரர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. இதற்குப் பதிலாக மலாக்கா நகரம் ஆங்கிலேயர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. ஆங்கிலேய வணிக நிறுவனமான பிரித்தானியக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி மலாக்காவை 1826 இல் இருந்து 1946 வரை நிர்வாகம் செய்தது. அதன் பின்னர் மலாக்காவின் நிர்வாகம் ஆங்கிலேய காலனித்துவ ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. 1946இல் நீரிணைக் குடியேற்றப் பிரதேசம் உருவானது. இந்த அமைப்பில் சிங்கப்பூர், பினாங்கு பிரதேசங்களுடன் மலாக்காவும் இணைக்கப்பட்டது. சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மலாயன் யூனியன் என்னும் ஐக்கிய மலாயா அமைப்பின் கீழ் மலாக்கா சேர்க்கப்பட்டது. மலாக்கா மத்திய மாவட்டம், அலோர்காஜா மாவட்டம், ஜாசின் மாவட்டம் என மலாக்கா மாநிலம் மூன்று மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. நிர்வாகம் சிறப்பாகச் செயற்பட இப்பிரிவுகள் உதவியாக இருக்கின்றன. மலாக்கா மாநிலத்தின்; மாநில, மாவட்ட பிரதிநிதிகளாக இந்திய வம்சாவழியினரும் இருக்கின்றார்கள்.
இங்கேயுள்ள செயிண்ட் பால் தேவாலயம் போர்த்துகேயத் தலைமை மாலுமி டுவார்த்தே கோயெல்ஹோ என்பவரால் கட்டப்பட்டது.


போர்த்துகேயர்களுக்குப் பின்னர் வந்த டச்சுக்காரர்கள் இந்தத் தேவாலயத்தைக் கல்லறையாக மாற்றி விட்டார்கள். இப்பொது அந்த தேவாலயம் மலாக்கா அரும் பொருள் காட்சியகமாக விளங்குகிறது. இங்கேயுள்ள செயிண்ட் பீட்டர் தேவாலயம் 1710இல் டச்சுக்காரர்களால் கட்டப்பட்டது. செயிண்ட் ஜான் குன்றில் உள்ள செயிண்ட் ஜான் கோட்டையைப் 18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் டச்சுக்காரர்கள் புனரமைப்புச் செய்திருந்தனர். இங்கே அமைந்துள்ள 1753ல் கட்டப்பட்ட கிறிஸ்து தேவாலயம் டச்சுக்காரர்களின் கட்டடக் கலையைப் பிரதிபலிக்கும் தேவாலயமாக இருக்கின்றது. பிரான்சிஸ் சேவியர் தேவாலயம்: பிரென்சு பாதிரியார் பெப்ரே என்பவரால் 1849ல் கட்டப்பட்டது. புகழ் பெற்ற சிகப்புநிற நகரமண்டபம் ஸ்தாடைஸ் ((Stadthuys)  மலாக்காவிலிருந்து பன்னிரண்டு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் குருபோங் எனும் ஒரு சிறு நகரம் இருக்கிறது. இங்கே தான் புகழ்பெற்ற அருள்மிகு சன்னாசிமலை ஆண்டவர் ஆலயம் உள்ளது. இது 150 ஆண்டு காலம் பழைமை வாய்ந்த ஓர் ஆலயம். இந்த ஆலயத்தில் ஆண்டு தோறும் சன்னாசிமலைத் திருவிழா மிக விமரிசையாக நடைபெறுகின்றது. ஆயிரக் கணக்கான பக்தர்கள் முருகப் பெருமானுக்கு காவடிகள் எடுத்து சிறப்புகள் செய்கின்றனர். இன்னொரு சிறப்பு என்னவென்றால் ஏராளமான சீனர்களும் காவடிகள் எடுக்கிறார்கள். சன்னாசிமலைத் திருவிழாவில் சுமார் ஓர் இலட்சம் பக்தர்கள் திரண்டு தங்களுடைய நேர்த்திக் கடன்களை நிறைவேற்றுகின்றனர். தற்பொழுது மலாக்காவில் வசித்துவரும் மலாக்கா செட்டி சமூகத்தவர் ஐந்தாவது தலை முறையைச் சேர்ந்தவர்களாவர். மலாக்காவில் குடியேறிய செட்டி சமூகத்தவர் தங்கள் வழிபாட்டிற்காக அப்பகுதியில் சில இந்துக் கோயில்களை அமைத்து வழிபட்டனர். மிகப் பழமை வாய்ந்த சில கோயிகளின் பெயரை இங்கே குறிப்பிடுகின்றேன். சிறீ பொய்யாத விநாயகர் கோவில் (1781) சிறீ முத்து மாரியம்மன் (1822) கைலாசநாதர் சிவன் ஆலயம் (1887)  சிறீ அங்காளம்மன் பரமேசுவரி ஆலயம் ( 1888 ) சிறீ காளியம்மன் ஆலயம் ( 1804 ) இந்த ஆலயங்களை நிர்வகிப்பதற்கு மலாக்கா செட்டிகளிடம் பொருளாதார வலு இல்லாமையால் மலாக்காவில் வசித்துவரும் வசதியுள்ள இலங்கைத்; தமிழர்களரால் தற்போது நிர்வகிக்கப்பட்டு வருகிறது.


சாத்தே செலுப் என்னும் சாத்தே உணவு மலாக்காவில் மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது. ஒரு தென்னை ஓலைக் குச்சியில் (ஈர்க்கில்) நான்கைந்து கோழி இறைச்சித் துண்டுகளைச் செருகி, அவற்றை அனலில் வாட்டி எடுத்து கச்சான் கடலைக் குழம்பில் தோய்த்து விருந்தினருக்குப் பரிமாறுவார்கள். பொதுவாக மலாய்க்காரர்கள் கடல் உணவுப் பிரியர்கள். அவர்களின் ‘ஈக்கான் அசாம் பெடாஸ்’ எனும் புளிப்பு மீன் கறி, சம்பால் பெலாச்சான், செஞ்சாலுக் போன்றவை எல்லா சமூகத்தவரையும் கவர்ந்த உணவாக இருக்கின்றது. இந்த உணவு வகைகள் மலேசியாவிலேயே மிகவும் புகழ் பெற்றவை. நோஞ்ஞா லாக்சா எனும் கறிக் குழம்பும் இவர்கள் விரும்பிச் சாப்பிடும் சுவையான உணவாகும். இவற்றை எல்லாம் எங்களுக்குப் பரிமாறியபோது எதைச் சாப்பிடுவது எதை விடுவது என்ற நிலையில் நாங்கள் இருந்தாலும் அவர்களின் விருந்தோம்பல் பண்பு எங்களை நெகிழ வைத்தது.

மலாக்கா - 1 - Malacca - 1

அனுபவம் புதுமை..!

குரு அரவிந்தன்

அயலகம் நோக்கி… (7)

மலாக்கா - 1 - Malacca - 1

மலாக்காவைப் பற்றி ஏற்கனவே அறிந்திருக்கிறேன். குறிப்பாக இதுவும் இலங்கையைப் போலவே போத்துக்கேயர், ஒல்லாந்தர், பிரித்தானியர் போன்ற அன்நியர்களின் ஆட்சிக்குள் உட்பட்டிருந்த இடம் என்பதைப் படித்திருக்கின்றேன். ஹரியும் சுபாவும் மறுநாள் விடுப்பு எடுத்திருப்பதாகவும், மலாக்காவிற்குப் போவோமா என்று கேட்டபோது எனக்கும் அங்கு செல்வதற்கு விருப்பமாக இருந்தது. எனவே நாங்களும் அங்கே சென்று சரித்திரப் பிரசித்தி பெற்ற அந்த இடத்தைப் பார்க்க விரும்பினோம். அதன்படி காலையில் மலாக்கா நோக்கி மோட்டார் வண்டியில் பெருந்தெரு வழியாகப் பயணமானோம்.


தீபகற்ப மலேசியாவில் இருக்கும் பினாங்கு, மலாக்கா மாநிலங்களும், கிழக்கு மலேசியாவில் இருக்கும் சபா, சரவாக் மாநிலங்களும், ஒரு காலத்தில் பிரித்தானியர்களின் தனிப்பட்ட காலனிகளாக இருந்தவை. அதனால்தான்  அவற்றை ஆட்சி செய்யும் தலைவரைக் ‘கவர்னர்’ என்று அழைக்கிறார்கள். அந்த மாநிலங்களின் முதலமைச்சரை ‘கெத்துவா மந்திரி’ என்று அழைக்கிறார்கள். தீபகற்ப மலேசியாவின் மிக நீளமான கடற்கரையைக் கொண்ட ஒரே மாநிலமாக திரெங்கான் மாநிலம் திகழ்கின்றது. மலேசியாவிலேயே மிக நீளமான பதினேழு கடற்கரைகள் இம்மாநிலத்தில் இருக்கின்றன. மலாக்கா போலவே பினாங்கிலும் நிறைய இலங்கைத் தமிழர்கள் வசிக்கிறார்கள்.


மலேசியாவிலுள்ள 13 மாநிலங்களில், மூன்றாவது சிறிய மாநிலமாக மலாக்கா இருக்கின்றது. அன்நிய ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருந்ததால், வரலாற்றுச் சிறப்புகள் பெற்றது. தீபகற்ப மலேசியாவின் தென் பகுதியில் இருக்கும் இதன் தலைநகரம் மலாக்கா பட்டினமாகும். மலாக்காவை உலகப் பாரம்பரியத் தளங்களில் ஒன்றாக யுனெஸ்கோ நிறுவனம், 2008 ஆம் ஆண்டு அறிவித்திருந்தது. மலாக்கா மாநிலத்தை மத்திய மலாக்கா, அலோர் காஜா, ஜாசின் என்று மூன்று மாவட்டங்களாகப் பிரித்திருக்கிறார்கள். தென் மேற்கே மலாக்கா நீரிணையும் சுமத்திரா தீவும், வடக்கே நெகிரி செம்பிலான் மாநிலமும் தெற்கே ஜொகூர் மாநிலமும் உள்ளன. மலேசியத் தலைநகரான கோலாலம்பூரில் இருந்து 148 கி.மீ. தொலைவில் மலாக்கா பட்டினம் அமைந்து உள்ளது. எப்படி இலங்கையில் அந்னியரின் ஆட்சிச் சின்னங்கள் விடப்பட்டனவோ அது போலவே மலாக்காவிலும் பல சின்னங்கள் அவர்களின் ஆட்சியை நினைவு படுத்துகின்றன.


மலேசியாவில் மலாக்கா, வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு மாநிலமாகும். 1402 ஆம் ஆண்டு பரமேசுவரா எனும் ஒரு சிற்றரசனால் மலாக்கா நகரம் உருவாக்கப்பட்டது. அரசியல் காரணங்களுக்காகவும், தனதாட்சியை நிலை நிறுத்திக் கொள்வதற்காகவும் இவர் இஸ்லாமிய இளவரசியைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். அதன் காரணமாக இவர் பின்னாளில் இஸ்லாமிய சமயத்தைத் தழுவி தன் பெயரை இஸ்கந்தாரஷா என்று மாற்றிக் கொண்டார். இவருக்கு ஸ்ரீ மகாராஜா என்றும் மற்றொரு பெயரும் உண்டு. இவர்தான் சிங்கப்பூரின் கடைசி மன்னனாகவும் இருந்தவர். சிங்கப்பூரின் பழைய பெயர் துமாசிக் என்பதாகும். உள்ளுர் பிரச்சனைகள் காரணமாக இவர் சிங்கப்பூரில் இருந்து மலாக்காவிற்கு சென்று அங்கே தனது ஆட்சியை அமைத்துக் கொண்டதாகத் தெரிகின்றது. சிங்கப்பூரில் இருந்து அரசியல் காரணங்களுக்காக இவர் வெளியேற்றப்பட்டதாகவும் சிலர் சொல்கிறார்கள்.


16 ஆம் 17 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் காலனித்துவ ஆட்சியாளர்களாக தென் கிழக்கு ஆசியா நோக்கி வந்த போத்துக்கேயர் மலாக்காவில் காலடி பதித்தார்கள். மெல்ல மெல்ல வேர் ஊன்றிய போர்த்துகேயர்கள் தங்களின் பாதுகாப்பிற்காக மலாக்காவில் ஒரு பெரிய கோட்டையைக் கட்டத் தொடங்கினார்கள். அந்தக் கோட்டையின் பெயர் ‘ஆ பாமோசா’ என்பதாகும். அந்தக் கோட்டையின் சிதைவுற்ற பாகங்களை இன்றும் மலாக்காவில் பார்க்க முடியும். அவற்றை வரலாற்று நினைவுச் சின்னங்களாகக் கருதி, மலாக்கா வாழ் மக்கள் இன்றும் போற்றிப் பாதுகாத்து வருகின்றார்கள். போத்துக்கேயர்களின் சந்ததியினர் மலாக்காவில் பண்டார் ஹீலிர் எனும் இடத்தில் இன்றும் வாழ்ந்து வருகிறர்கள்.

நாங்கள் மலாக்காவிற்குப் பயணமாகும் போது, ‘கோயிலுக்குப் போக விருப்பமா?’ என்று பாதி வழியில் சுபா கேட்டார். எனது மனைவி முந்திக் கொண்டு ‘ஓ போவோமே, கிட்ட ஏதாவது கோயில் இருக்கிறதா?’ என்று கேட்டார். ‘ஓ இருக்கிறது அந்தக் கோயிலைப் பார்த்தால் நீங்கள் அதிசயப்படுவீர்கள்’ என்று ஹரி சொன்னார். ‘என்னதான் அந்தக் கோயிலில் புதுமையாக இருக்கிறது, பார்ப்போமே’ என்று நானும் சம்மதித்தேன். ‘அப்படி என்றால கட்டாயம் பார்க்கவேண்டி கோயில்தான்’ என்று மகனும் சம்மதித்தார். எனவே எல்லோருடைய விருப்பப் படியும் ஹரி அந்தக் கோயிலை நோக்கி வண்டியைச் செலுத்தினார். வுhசலில் வண்டியை நிறுத்தி உள்ளே நுழைந்த போது வாசலில் நின்ற கோயில் ஐயர் வாங்க வாங்க என்று வரவேற்றார். நான் மேலாடையை நீக்க முயன்றபோது, சட்டையோடு உள்ளே போகலாம், சப்பாத்தை இங்கே கழற்றி விடுங்கள் என்று ஓர் இடத்தைக் காட்டினார். அதன்படியே நாங்கள் நடந்து கொண்டோம்.


உள்ளே சென்றபோது பாலகன் யேசு போல பாலகன் சிவனைக் காணமுடிந்தது. கையில் பால் புட்டியுடன் ஹாயாய் படுத்திருக்கும் பாலகன் சிவனைப் பார்த்ததுமே புதுமையான ஒரு ஆலயம் என்பது புரிந்து போயிற்று. சிவன் மட்டுமல்ல அதை உறுதி செய்வது போல பாலகன் பிள்ளையாரும் சற்றுத் தள்ளப் படுத்திருந்தார். அதனால்தானோ என்னவோ இந்தக் கோயிலை பேபி சிவன் கோயில் என்றும் அழைக்கிறார்கள். இந்த அதிசயமான கோயிலின் சரியான பெயர் சிவ சங்கர வால்முனி வண்ணமுனி ஆலயம் என்பதாகும். கோலாசாவா, உளுசாவா, நிகிரி சாம்பிளான் என்ற இடத்தில் 5601, 5602 ஆம் இலக்கக் காணியில் இந்த ஆலயம் அமைந்திருக்கின்றது. இந்தக் கோயிலுக்குச் செல்வதானால் வடக்குத் தெற்குப் பெரும் வீதி வழியாகப் பயணிக்கும் போது போட் டிக்ஷன் வழியாக வெளியேற வேண்டும். இங்கே தினமும் காலை ஏழு மணிக்கும் மாலை ஏழரை மணிக்கும் இரண்டு நேரப் பூசை நடைபெறுகின்றது. ஆலயக் கட்டிடங்கள் செங்கட்டியால் கட்டப் பட்டிருக்கின்றன. திருப்பணி வேலைகள் இன்னமும் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. நிதி எப்படிக் கிடைக்கிறது என்று வினாவிய போது பல்வேறு இன, மத மக்களும் இங்கே வந்து வழி படுவதால் அவர்களிடம் இருந்து தாராளமாகக் கிடைப்பதாக ஹரி பதிலளித்தார். செவ்வாய், வெள்ளிக் கிழமைகளில் அதிக பக்தர்கள் வருவதாகவும், அருகே உள்ள சீன இனப் பக்தர்கள் அதிக அளவில் வந்து வழிபடுவதாகவும்; சொன்னார்கள். முகக்கியமாக அருள்வாக்குப் பெறவே பல்லின மக்களும் பல இடங்களில் இருந்தும் வருகிறார்களாம். பூசாரியின் அருள்வாக்குப் பலிப்பதாகவும் குடும்பச் சச்சரவுகள் தீர்க்கப்படுவதாகவும் பல பக்தர்கள் நம்புகின்றார்கள். இதைவிடத் தீக்குளிப்பது, கத்திமேல் நடப்பது, ஊஞ்சாலில் சகாசம் செய்வது போன்ற நிகழ்ச்சிகளும் நடப்பதுண்டு. ஒவ்வொரு வருடமும் கோயில் பக்தர்கள் இரத்த தானம் செய்கிறார்கள்.


விநாயகர், முருகன், நாகதம்பிரான், துர்க்கையம்மன், காளி, கண்ணகி, புத்தர், சீனப்புத்தர், ஹனுமான், ஸ்ரீசிங்கமுனி, பைரவர், சரஸ்வதி, இலட்சுமி, யேசுநாதர், சீரடிபாபா, சிவலிங்கம், நந்தி, விஷ்னு, கண்ணன் என்று எல்லாவித மக்களும் வழி படக்கூடிய விதமாக இந்த ஆலயம் அமைந்திருக்கின்றது. ஊரிலே பார்த்த நாகதம்பிரான் போல இந்தக் கோயிலிலும் நாகதம்பிரானை பார்க்க முடிந்தது. நாகர்கள் வழிபடும் தெய்வம் ஆகையால் இங்கேயும் அவர்கள் குடிபெயர்ந்திருக்கலாம். மிகஉயரமான தெய்வச் சிலைகளைப் பார்ப்பதற்குப் பக்தி உணர்வு ஏற்படுவதற்புப் பதிலாக அழகு உணர்வைத்தான் ஏற்படுத்துகின்றன. குடிபுகுந்த மண்ணில் மதத்தை நிலை நாட்டுவது என்பது கடினமான விடயமாகும். எனவே அந்த மண்ணில் தங்கள் மதத்தைத் தக்கவைத்திருக்கும் அவர்களின் உணர்வுகளைக் கட்டாயம் பாராட்டவேண்டும்.

Malaysia -1 - மலேசியா - 1

அனுபவம் புதுமை..! 

குரு அரவிந்தன்


அயலகம் நோக்கி… (6)

Malaysia -1 - மலேசியா - 1


மலேசியாவில் பார்ப்பதற்கு நிறைய இடங்கள் இருக்கின்றன. சுமார் இரண்டு கோடி சுற்றுலாப் பயணிகள் ஒவ்வொரு வருடமும் இங்கு சுற்றுலா செல்வதாகக் குறிப்பிடுகின்றனர். ஒவ்வொரு சுற்றுலாப் பயணியும் தமது ரசனைக்கு ஏற்பத்தான் இடங்களைத் தெரிவு செய்வர். எனவே சில இடங்களை மட்டும் இங்கே குறிப்பிட விரும்புகின்றேன். நேரம், காலம், வசதி எல்லாம் பொருந்தி இருந்தால் நீங்களும்; மலேசியாவில் பார்க்க விரும்பும் இது போன்ற இடங்களைத் தெரிவு செய்யலாம்.


The Cameron Highlands :  

கமறூன் ஹைலாண்ட் காடுகள் சூழ்ந்த மலைப்பகுதி. இலங்கையின் மலைநாட்டுப் பகுதியில் பயணம் செய்வது போன்ற அனுபவம் கிடைக்கும். முக்கியமாக தேயிலைத் தோட்டங்கள் இங்கே இருக்கின்றன. அதனால் மலே, சீன, இந்திய இனத்தவர்கள் இங்கே வாழ்கிறார்கள். இப்பகுதி பிரித்தானியர்காலத்தில் 1920 களில் முன்னேற்றமடைந்து இன்று உல்லாசப் பயணிகளைக் கவரும் இடமாக இருக்கின்றது.

Tioman island :
ரெயோமான் தீவு என்பது மலேசியாவின் கிழக்கப் பக்கத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு தீவாகும். 1970 ஆம் ஆண்டு ரைம் பத்திரிகை இந்தத் தீவைச் சிறந்ததொரு உல்லாசப் பயணிகளைக் கவரும் தீவாகத் தெரிவு செய்திருந்தது. சுற்றிவர வெள்ளைநிற சுண்ணக்கற் பாறைகள் அடங்கிய இத் தீவின் உள்பகுதி சிறிய காடுகளைக் கொண்டது.

 Langkawi  :

இந்த லங்காவி என்பது மலேசியாவின் அந்தமான் கடற்பரப்பில் உள்ள உல்லாசப் பயணிகளைக் கவரக்கூடிய ஒரு சிறிய தீவாகும். தாய்லாந்தின் எல்லை ஓரமாக இருக்கின்றது. வெள்ளை மணற் பரப்பைக் கொண்ட இத் தீவின் உள்பகுதிகள் சிறுகாடுகளையும், சிறு குன்றுகளையும் கொண்டது. பலவேறு வகையான உணவகங்களும் இங்கே உண்டு.

Mount Kinabalu :
கினாபாலு மலை போர்ணியோவில் இருக்கின்றது  இந்த மலை 13435 அடி உயரமானது. இச் சுற்றாடலில் சுமார் 600 வகையான பல விதமான மரங்களும், சுமார் 325 வகையான பறவைகளும், சுமார் 100 பாலூட்டி வகைகளும் இருக்கின்றன. மலை ஏறுவதில் பயிற்சி பெறாதவர்கள் கூட இலகுவில் ஏறக்கூடிய வகையில் இந்த மலை அமைந்துள்ளது.

Perhentian Islands  :

 இந்தத் தீவு மலேசியாவின் வடகிழக்குப் பகுதியில் தாய்லாந்தின் எல்லைப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. அதிகம் பணச் செலவில்லாத உல்லாசப் பயணிகளின் இடமாக இது இருக்கின்றது. அழகான வெண் மணற் பரப்பைக் கொண்ட கடற்கரைகளைக் கொண்டது. நீரில் மூழ்கிப் பயிற்சி பெறுபவர்களுக்கும் இது ஏற்ற இடமாக அமைந்துள்ளது.

Mulu Caves :  

 போரணியோ தீவில் உள்ள கணுங்முளு தேசிய புங்காவில் இந்த முளு குகைகள் அமைந்திருக்கின்றன. அடிமட்டத்தில் செல்லும் இந்தக் குகை உலகிலே உள்ள பெரிய குகைகளில் ஒன்றாகக் கணிக்கப்படுகின்றது. மான்களும், பறவைகளும் இரைதேடுவதற்காக வெளியே வருவதைக் காண்பதற்காக இயற்கையை ரசிக்கும் பல உல்லாசப் பயணிகள் இங்கே செல்வதுண்டு.

இந்த இடங்கள் எல்லாவற்றுக்கும் போவதற்கு எங்களுக்குச் சந்தர்ப்பமும் நேரமும் கிடைக்கவில்லை. கனடாவில் உள்ள சீஎன் கோபுரம் போல கோலாலம்பூரில் உள்ள ஒற்றைக் கோபுரத்தை கேஎல் டவர் என்று அழைக்கிறார்கள். வானுயர்ந்து நிற்கும் இந்தக் கோபுரம் வர்ண விளக்குகளின் வெளிச்சத்தில் இரவு நேரங்களில் அழகாகக் காட்சி தருகின்றது. 1995 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் இந்தக் கோபுரம் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. ஜலான் புங்கா என்ற இடத்தில் அமைந்துள்ள இந்தக் கோபுரம் 335 மீற்ரர் உயரம் கொண்டது. தொலை தொடர்பு அன்டனாவின் உயரத்தையும் சேர்த்து 421 மீற்ரர் உயரமானது. 1991 ஆம் ஆண்டு ஒக்டோபர் மாதம் இதற்கான அத்திவாரம் அப்போதைய மலேசியாவின் நாலாவது பிரதமரான டாக்டர் மகாதீர் கின் மொகமட் என்பவரால் போடப்பட்டது. உல்லாசப் பயணிகளைக் கவரும் கோபுரங்களில் இதுவும் ஒன்றாக இருக்கின்றது. துபாயில் உள்ள அதி உயரமான கோபுரமான பூர்கலிபா கோபுரம் 2722 அடி உயரமானது. கனடாவில் உள்ள சீஎன் டவர் 1815 அடி உயரமானது. இ.ப்படியான கோபுரங்களை ஒவ்வொரு நாட்டிலும் பார்க்கும் போது அந்த நாட்டின் நினைவுச் சின்னங்களாக மனதில் பதிந்து விடுகின்றன.

ரொறன்ரோவில் ஜெராட்வீதியில் லிட்டில் இந்தியா என்று இருப்பதுபோல, மலேசியா, சிங்கப்பூர் போன்ற நாடுகளிலும் லிட்டில் இந்தியா என்ற இடங்கள் இருக்கின்றன. ரொறன்ரோவில் கிறீன்வூட் அவெனியுவிற்கும் கொக்ஸ்வெல் அவெனியுவிற்கு மிடையே ஜெராட் வீதியில் இந்த இடம் அமைந்திருக்கின்றது. தெற்காசிய, குறிப்பாக இந்தியா, பாகிஸ்தான், ஸ்ரீலங்கா, அப்கானிஸ்தான், பங்களாதேஷ் போன்ற நாட்டு மக்களின் கடைகள் இங்கே இருப்பதல் லிட்டில் இந்தியா என்று இந்த இடத்தை அழைக்கிறார்கள்.. இதே போல கோலாலம்பூரின் மத்தியில் பிறிக்பீல்ட் என்ற இடத்தில் அதிக இந்தியர்களின் வீடுகளும், வியாபார நிறுவனங்களும் இருப்பதால் அந்த இடத்தை லிட்டில் இந்தியா என்று அழைக்கிறார்கள். 1881 ஆம் ஆண்டு தொடக்கத்திலிருந்து மலேசிய தொடர்வண்டி நிலைய வேலைக்காக இலங்கைத் தமிழர்களும், அதன் பின் இந்தியத் தமிழர்களும் இங்கு வந்து படிப்படியாகக் குடியேறியதால் இந்த இடம் அந்தப் பெயரைப் பெற்றுக் கொண்டது. ஜலான் ஸ்கொட் என்ற இடத்தில் சுமார் 100 வருடங்களுக்கு மேல் பழமை வாய்ந்த அருள்மிகு கந்தசுவாமி கோயில் ஒன்று அமைந்திருக்கின்றது. இதைவிட சுவாமி விவேகானந்தரின் நினைவு ஆச்சிரமம் ஒன்றும் இங்கே அமைந்திருக்கின்றது. தென்கிழக்காசியாவின் மிகப் பெரிய பணக்காரரில் ஒருவராக ஆனந்த கிருஸ்ணண் இங்கேதான் பிறந்து வளர்ந்தது மட்டுமல்ல, இங்கே உள்ள விவேகானந்தாக் கல்லூரியில்தான் கல்வியும் கற்றார். இந்தியாவில் ஒரு சிறிய நகரத்தை எப்படிப் பார்க்கிறோமோ அதே போலத்தான் இந்த லிட்டில் இந்தியா அமைந்திருக்கிறது. ஆனால் துப்பரவாக நடுத்தர வரக்கத்தினருக்கு ஏற்ற இடம் போலக் காட்சி தருகின்றது.


 இந்தியர்கள் அணியும் ஆடைகளைக் கொண்ட கடைகள், இந்தியர்களின் உணவு கைகளைக் கொண்ட உணவகங்கள் போன்ற வற்றை இங்கே காணமுடியும். குறிப்பாகச் சைவ உணவகங்கள், வாழையிலைச் சபப்பாடு போன்றவை குறிப்பிடத்தக்கன. இந்துக்கள் வாழும் நாடுகளில் தீபாவளி பண்டிகைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறார்கள். இந்தியர்கள் அதிகமாக வாழும் மலேசியாவில் அனேகமான இந்துக்கள் தீபாவளிக் கொண்டாட்டத்தைச் சிறப்பாக கொண்டாடுகின்றார்கள். லிட்டில் இந்தியாவிலும் தீபாவளி வெகு சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. முக்கிய நகரங்களில் தீபாவளிச் சந்தைகள் விசேடமாக அமைக்கப்படுகின்றன. தொலைக் காட்சிகளிலும் தீபாவளி  கலை நிகழ்ச்சிகள் இடம் பெறுகின்றன. இந்தியாவில் கொண்டாடுவது போலவே அதிகாலையில் துயிலெழுந்து, எண்ணெய்த் தேய்த்துக் குளித்து, புத்தாடை அணிந்து, கோயிலுக்குச் சென்று வழிபடுகிறார்கள். குடும்பமாக பட்டாசுகளை வெடித்து, இனிப்புகளையும் வாழ்த்துகளையும், நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள்.

கடல் வாழ் உயிரினங்களின் காட்சியகம் ஒன்று கோலாலம்பூரின் கொன்வென்ஷன் சென்ரரில் அமைந்துள்ளது. 5000 சதுர அடி பரப்பளவைக் கொண்ட இந்தக் காட்சியகம் உலகிலேயே பெரிய கடல் வாழ் காட்சியகமாகக் கணிக்கப்படுகின்றது. சுமார் 150 கும் மேற்பட்ட உள்ளுர் உயிரினங்கள் இங்கே இருப்பதாகத் தெரிகின்றது. ரைக்கர்சாக், புளுறேய்ஸ், கோறல்பிஷ் போன்ற பல கடல்வாழ் இனங்கள் இங்கே காட்சிக்கு இருக்கின்றன. கடல் நீரிலும் நன்னீரிலும் வாழும் உயிரினங்களை வௌ;வேறு பிரிவாக இங்கே காட்சிக்கு வைத்திருக்கிறார்கள்.

மறுநாள் வெள்ளிக்கிழமை ஹரியும் சுபாவும் விடுப்பு எடுத்திருந்தார்கள். மலாக்காவிற்புப் போவதற்கு விருப்பமா என்று கேட்டார்கள்.  சில மணி நேரங்கள் வண்டியில் பயணித்தால் அங்கே செல்லாம் என்று குறிப்பிட்டார்கள.


Monday, March 3, 2014

Sivagananathan Kurunathapillai

Memories of Our Loving Brother

Dearest Brother

K. Sivagananathan

The shock of hearing that my brother had passed away was extremely hard for me to handle. Memories I had of him were very loving and it makes me proud every time I remember them. The one person who guided me through life was no longer there to help me. The bond that we had was very touching. He was everything an older brother was supposed to be, a leader, a guardian, an advisor, and much more. We came from a loving family consisting of four brothers and two sisters. Our father Mr. A. Kurunathapillai was the Principal at Nadesweara College Jr. at Kankesanthurai. At a young age, our father passed away and my eldest brother became the dominant person in the house. His name was Siva but all the older individuals would refer to him as Rasa, which means the king. He set high standards for all of us to follow.
Anna always made sure we were all right and every now and then inquiring about our health, job, and how the children are doing. While I was doing my G.C.E O/ Level exam, my brother came from Colombo for vacation. Our family always gave him royal treatment. The day I walked him to the railway station for his journey back to Colombo, he told me about how he has strived hard to achieve success in life. The walk was about ten minutes and he used the time to give me advise about the value of education and about the role I played in the future of the family. The way he talked was unique, he never forced anyone to follow his advice but it was something great about him that just seem as it was the right thing to do. In that small amount of time, he influenced me to change my life to establish a purpose in my living. When I was admitted to the Institute of Chartered Accountancy, he helped me get into an audit firm. He advised me to join the Maharaja Organization. As my oldest brother, he helped me a lot in arranging my marriage.
Upon his saner advice, I decided to leave Sri Lanka and move my family to Canada. Moving to a new country was hard for us but my brother would always call to make sure we were all right. In 1997, I produced a Tamil education video called Tamil Aaram. I personally invited him to preside the meeting at the release of the video. He accepted my invitation with hardly any hesitation and gave us a lot of moral support. As my kids grew older, he would often advice them too about the value of education. It brought back memories of the same thing he would tell me. My kids were proud of the things he had accomplished and looked upon him as a role model. As my writing career developed, he encouraged me to compile and publish in the form of a book. I invited him to come to my book release in April 2002 and he happily accepted my invitation.
We are really sorry that his untimely a sudden demise had made it not possible for him to be there physically but I am sure his soul will be there on that day with his perpetual smile, blessing me. Anna, I dearly admire you for everything you have done for me. I know I wouldnt be here if I never took your strong advise. Along with my family, Mala, Aruchunan, and Annanth, you have a solemn sanctuous place in our hearts. You are a special man who will always be remembered for the caring love you gave us all.
Your Loving Brother
Kuru Aravinthan